Δειπνοσοφίσματα

Τεμπελόπιτα

2011-02-15T12:34:00.003+02:00

Την ονομασία της πίτας την άκουσα από τη μάνα μου που την έκανε (και τη κάνει ), δεν ξέρω αν είναι δική της έμπνευση η κάποιου άλλου.
Είναι η πίτα του τεμπέλη, αυτού που βαριέται να ανοίγει φύλλα... :-)

Η "γέμιση" μπορεί να είναι οτιδήποτε, θα κάνουμε ενδεικτικά μια πολύ απλή (ακόμα πιο τεμπέλικη δηλαδή) με σπανάκι και τυρί.

Μουλιάζουμε σε βραστό αλατισμένο νερό μισό κιλό σπανάκι, το κόβουμε σε σχετικά μικρά κομμάτια και τ' αφήνουμε να στραγγίζει.

Πάιρνουμε μισό κιλό αλεύρι (25ο γρ. λευκό και 250 γρ. dinkel ολικής άλεσης), προσθέτουμε λίγη σόδα φαγητού ή (ακόμα λιγότερη) baking powder, μισό κουταλάκι αλάτι, ένα τέταρτο του φλυτζανιού ελαιόλαδο και τρεις κουταλιές σούπας μηλόξιδο. Ζυμώνουμε προσθέτοντας σιγά - σιγά νερό μέχρι να "γίνει" η ζύμη, την οποία τη χωρίζουμε σε δύο ίσα μέρη (μπαλάκια).
Αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί κανα μισάωρο.

Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 200 και ανοίγουμε δύο χοντρούτσικα "φύλλα" με τη ζύμη.
Σε ένα ταψί βάζουμε χαρτί και το λαδώνουμε ελαφρά με ένα πινέλο. Τοποθετούμε το ένα φύλλο της ζύμης, απλώνουμε το σπανάκι αφήνοντας περιμετρικά περίπου 1 εκατοστό "αέρα", τρίβουμε πάνω στο σπανάκι όσο τυρί "χωράει" (γύρω στα 200 γρ. είναι μια χαρά, νομίζω), βάζουμε, αν θέλουμε, φρεσκοτριμμένο πιπέρι και "καπακώνουμε" με το δεύτερο φύλλο.
Ενώνουμε τα δύο φύλλα περιμετρικά πιέζοντας τα να γίνουν "ένα σώμα" και λαδώνουμε πάλι ελαφρά με ένα πινέλο τη πίτα.

Ανοίγουμε με ένα πηρούνι μερικές τρύπες στην επιφάνεια, βάζουμε τη πίτα στο φούρνο χαμηλώνοντας τη θερμοκρασία στους 180 περίπου και ψήνουμε για μια ώρα:

Πατάτες ογκρατέν

2011-01-25T20:53:00.005+02:00

Ενα φαγητό γι αυτές τις κρύες μέρες...

Καθαρίζουμε πατάτες, τόσες ωστε να είναι καθαρισμένες ενα κιλό και κάτι ψιλά.
Τις κόβουμε σε λεπτές φέτες.

Χτυπάμε τρία αβγά με λίγο μοσχοκάρυδο, προσθέτουμε μισό φλιτζάνι γάλα και 200 γραμμάρια φέτα που έχουμε "λιώσει" με το πιρούνι.
Τρίβουμε 100 γρ. βουβαλίσια γραβιέρα και κρατάμε μια-δυο κουταλιες για πασπάλισμα.
Ανακατεύουμε αυγά, τυριά, γάλα, με μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο, ένα κοφτό κουταλάκι αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι, να γίνει ενα καλό μίγμα.

Λαδώνουμε ένα ταψί και το πασπαλίζουμε με τριμμένη φρυγανιά dinkel, ωστε να δημιουργηθεί ένα λεπτό υπόστρωμα, πάνω στο οποίο απλώνουμε τι μισές πατάτες.
Περιχύνουμε με το μισό μίγμα, απλώνουμε τις υπόλοιπες πατάτες και ξαναπεριχύνουμε το υπόλοιπο μίγμα μας, όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφα.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 250 βαθμούς για 10-15 λεπτά και μετά χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 200.
Μετά από άλλο ένα δεκαπεντάλεπτο, πασπαλίζουμε με τη γραβιέρα που κρατήσαμε και τ΄ αφήνουμε να ψηθεί για άλλη μισή ώρα:

Χυλοπίτες με μανιτάρια και πέστο βασιλικού

2011-01-22T11:50:00.004+02:00

Πριν λίγες μέρες εγραψα μια συνταγούλα για χυλοπίτες με γαρίδες. Τότε είχαμε καταναλώσει τις μισές χυλοπίτες, τις υπόλοιπες θα τις μαγειρέψουμε σήμερα με μια σάλτσα πέστο.

Ετοιμάζουμε τη πέστο μας χρησιμοποιώντας βασιλικό, μερικές σκελίδες σκόρδο, κουκουνάρι και γραβιέρα φτιαγμένη από βουβαλίσιο γάλα. Χτυπάμε στο μπλέντερ όλα αυτά με κρητικό ελαιόλαδο και όταν βράσουν οι χυλοπίτες, τις ανακατεύουμε καλά με τη σάλτσα:

Κριθαράκι με μανιτάρια

2011-01-19T13:12:00.005+02:00

Εχουμε πάρει σπιτικό κριθαράκι από το Πόζαρ και μανιτάρια πλευρώτους από τα Πιέρια. Θα τα μαγειρέψουμε στα γρήγορα χωρίς πολλά "πρόσθετα βελτιωτικά γεύσης" που δεν χρειάζονται άλλωστε...

Σωτάρουμε στο wok ένα-δυο κρεμμύδια μαζί με μια-δυο σκελίδες σκόρδο (ψιλοκομμένα, εννοείται) προσθέτουμε τα μανιτάρια που τα 'χουμε κόψει σε (κάτι σαν) φέτες και μόλις πιουν τα υγρά τους προσθέτουμε 400 γρ. ψιλοκομμένα ντοματάκια, λίγο αλάτι, μια ποσότητα κριθαράκι και διπλάσια ποσότητα ζεστού νερού.
Τα αφήνουμε (σκεπασμένα) να βράσουν σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία ανακατεύοντας σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Σνίτσελ (schnitzel) κοτόπουλο

2011-01-17T16:43:00.005+02:00

Μια φορά κι έναν καιρό, οι αυστριακοί ανακάλυψαν έναν εύκολο, γρήγορο και νόστιμο τρόπο να μαγειρεύουν φιλέτα εσκαλόπ, δίνοντάς τους το περίεργο όνομα shνίτσελ (το "sh" με πολύ παχιά προφορά...)
Ας ακολουθήσουμε τις συμβουλές τους.

Ζητάμε από τον κρεοπώλη μας να ετοιμάσει ενα/μερικα φιλέτα κοτόπουλου για σνίτσελ - ένα στήθος "βγάζει" δυο μερίδες .

Θα χρειαστούμε επίσης ένα αυγό για κάθε δυο μερίδες, προαιρετικά λίγο γάλα (που το ανακατεύουμε με το/τα αυγά) και μερικές φρυγανιές ολικής άλεσης.

Χτυπάμε το/τα αυγά και κοπανάμε φρυγανιές - μια δυο κουταλιές κοπανισμένη φρυγανιά για κάθε μερίδα είναι μια καλή ποσότητα, αλλά αν θέλετε και περισσότερο, δεν υπάρχει πρόβλημα :-)

Πασπαλίζουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου με το αγαπημένο μας mix μπαχαρικών, το "περνάμε" από τη φρυγανιά, μετά από τα αυγά και ξανά από τη φρυγανιά να παναριστεί.

Τηγανίζουμε σε ελαιόλαδο, στραγγίζουμε σε απορροφητικό χαρτί και σερβίρουμε με όποιο συνοδευτικό/σάλτσα τραβάει η όρεξή μας.
Αυτή τη φορά είπαμε να το κάνουμε "διαιτητικό", με συνοδεία ρυζιού:

Χυλοπίτες με μανιτάρια και γαρίδες

2011-01-11T13:46:00.004+02:00

Ο συνεταιρισμός γυναικών του Ταξιάρχη Χαλκιδικής, μεταξύ άλλων, φτιάχνει κάτι ωραίες χυλοπίτες με μανιτάρια.
Βρήκα και κάτι (ωραίες επίσης) γαρίδες Χαλκιδικής, οπότε να η ευκαιρία να μαγειρευτούν μαζί.

Αφού βράσουμε τις γαρίδες, τις βγάζουμε από τη κατσαρόλα κρατώντας ο νερό και τις καθαρίζουμε από το έντερο τους.
Η σάλτσα που φαίνεται στη φωτογραφία δεν είναι απαραίτητη - έγινε για να καταναλωθούν κάτι περίσσεια ντοματάκια...

Σε ένα wok, βάζουμε λίγο ελαιόλαδο να κάψει.
Οσο βράζουν οι χυλοπίτες στη κατσαρόλα του γαριδόνερου, τσιγαρίζουμε τις γαρίδες με λίγη σάλτσα σόγιας και κουρκουμά.

Απαραίτη κρίνεται η συνοδεία λευκού αρωματικού οίνου!

Χοιρινό με λάχανο τουρσί

2011-01-10T21:17:00.004+02:00

Μετά από αρκετό καιρό, να 'μαι πάλι!
Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, πάμε στο ψητό:

Ζητάμε από τον χασάπη μας να κόψει το λαιμό του.
Του χοίρου.
Μισό κιλό μπριζόλες λαιμού είναι καλά για 2 άτομα. Επίσης, αν διαθέτουμε και λίγο καπνιστό χοιρινό, ακόμα καλύτερα.
Σε μια κατσαρόλα (ή ένα wok, καλύτερα) που έχουμε ζεστάνει επαρκώς, βάζουμε τα κομμάτια του χοιρινού. Σκεπάζουμε και αφήνουμε να βράσει στα ζουμιά του.

Παίρνουμε κανα κιλό λάχανο τουρσί από το ξύλινο βαρέλι μας και το ψιλοκόβουμε. Το στραγγίζουμε ωστε να φύγει η πολλή αλμύρα και το βάζουμε σε μια άλλη λαδωμένη κατσαρόλα να βράζει στα ζουμιά του. Κάποια στιγμή, θυμόμαστε να βάλουμε στο λάχανο το καπνιστό χοιρινό (αν υπάρχει), ψιλοκομμένο. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και επιστρέφουμε στο wok.

Βγάζουμε το καπάκι και αφήνουμε να εξατμιστεί όλο το νερό. Οταν μείνει μόνο το λίπος του χοιρινού, τσιγαρίζουμε το κρέας, πετάμε το λίπος και βάζουμε το κρέας μαζί με το λάχανο για λίγο να ανακατευτεί.
Σερβίρουμε με κόκκινο καπνιστό πιπέρι (που πλέον έχει γίνει δυστυχώς είδος προς εξαφάνιση).

Φαλάφελ στα γρήγορα

2010-02-28T22:57:00.002+02:00

Πάμε σ' ένα βιομάγαζο και παίρνουμε έτοιμο μίγμα για φαλάφελ. Ακολουθούμε τις οδηγίες ετοιμασίας.
Ψιλοκόβουμε ένα αγγούρι και το βάζουμε σε γιαούρτι.
Τηγανίζουμε τα ρεβυθοκεφτεδάκια και τα σερβίρουμε με το αγγουρογιαούρτι και κόκκινο πιπέρι (αν είναι καπνιστό ακόμα καλύτερα):

Ωραία, φάγαμε και σήμερα :-)))

Αγριογούρουνο με λάχανο τουρσί

2010-02-25T23:57:00.003+02:00

Ηρθε ο καιρός να μαγειρέψουμε κάτι με το σπιτικό λάχανο τουρσί μας.

Παίρνουμε λοιπόν μαριναρισμένο κρέας αγριογούρουνου και μερικές φέτες καπνιστό μπέικον.Θα χρειαστεί τουλάχιστον διπλάσιος όγκος (απ' αυτόν του κρέατος) ψιλοκομμένο λάχανο.

Βάζουμε ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα και το αγριογούρουνο να "πάρει" απ' όλες τις πλευρές. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία. Σκεπάζουμε με τις φέτες μπέικον και τ' αφήνουμε να σιγοβράσουν για 45 λεπτά περίπου. Προσθέτουμε το λάχανο, ανακατεύουμε και τ' αφήνουμε για κανα δίωρο ακόμα. Ετοιμο:

Λάχανο τουρσί

2010-01-05T22:37:00.004+02:00

Για να κάνουμε μόνοι μας λάχανο τουρσί χρειάζεται κάποιος χρόνος, κάποιος κόπος, και αρκετή αφοσίωση.

Θα πρέπει πρώτα να ζητήσουμε από τον μάστορα, τον βαρελά, να μας κάνει ένα βαρέλι ειδικό για τουρσί (μη πάρουμε για κρασί - δεν κάνει).
Πρόκειται για βαρέλι που στέκεται όρθιο, είναι εντελώς ανοιχτό από πάνω και στον πάτο δεν έχει κάνουλα, αλλά μια τρύπα που κλείνει με ένα τσιβί:

Στη συνέχεια, πάμε μια βόλτα σε κάποιο (ει δυνατόν απομακρυσμένο) δάσος και μαζεύουμε φύλλα οποιουδήποτε δέντρου πλην καρυδιάς. Τόσα φύλλα ωστε σχεδόν να γεμίζουν το βαρέλι. Τα βάζουμε λοιπόν στο βαρέλι, το γεμίζουμε με νερό, το κλείνουμε με το καπάκι του και το ξεχνάμε για 4-5 μέρες.

Παίρνουμε όσα λάχανα θέλουμε (διψήφιο αριθμό κιλών...), βγάζουμε τα εξωτερικά φύλλα αν είναι χτυπημένα, λασπωμένα κλπ και τα κόβουμε στα τέσσερα.

Τοποθετούμε το βαρέλι όχι στο πάτωμα, αλλά σε κάποιο ύψος, πάνω σε κάποιο τελάρο για παράδειγμα, ωστε να μπορούμε να αδειάζουμε άνετα από την τρύπα του το νερό.
Βάζουμε στο βαρέλι (από το οποίο έχουμε βγάλει τα φύλλα και το 'χουμε ξεπλύνει φυσικά) μια χούφτα ρεβύθια, μια χούφτα αλεύρι και από πάνω τα λάχανα:

Γεμίζουμε το βαρέλι με αλατόνερο, λίγο πιο αλμυρό από το θαλασσινό νερό που έχει 3% αλάτι - ας πούμε 3,5% που σημαίνει 350 γραμμάρια χοντρό αλάτι καλά διαλυμένο σε 10 κιλά νερό. Για το δικό μας τουρσί (περίπου 14 κιλά λάχανα), χρειάστηκαν 20 κιλά νερό δηλαδή 700 γραμμάρια αλάτι.
Πάνω από τα λάχανα χρειάζεται κάτι βαρύ για τα κρατάει μέσα στο νερό - ένα μεγάλο πιάτο είναι ό,τι πρέπει.

Χρειαζόμαστε τώρα μια σκάφη ή έναν κουβά, κάτι που να χωράει 5-10 κιλά νερό.
Αδειάζουμε από τη τρύπα του βαρελιού νερό και το ξαναρίχνουμε από πάνω. Για τη πρώτη φορά, θα πρέπει η ποσότητα του νερού που θα αλλαχτεί να υπερβαίνει αυτή που υπάρχει μέσα στο βαρέλι. Στο δικό μας για παράδειγμα, που είχε 20 κιλά νερό, η "ανακύκλωση" του νερού γινόταν με ένα κουβά που χωρούσε 5 κιλά - οπότε ανακατέψαμε 5 φορές.

Από κει και πέρα, θα πρέπει κάθε 12 ώρες περίπου (2 φορές τη μέρα δηλαδή) να "ανακυκλώνουμε" τουλάχιστον το μισό νερό. Κάθε μέρα για 2 βδομάδες.
Από τη τρίτη βδομάδα και μετά, φτάνει μία φορά τη μέρα (αρκεί να γίνεται περίπου την ίδια ώρα) μια ανακύκλώση των 2/3 του νερού.

Μετά από 20-25 μέρες, ανάλογα με τη θερμοκρασία, το τουρσί θα είναι έτοιμο!
*(Θα ακολουθήσουν σύντομα συνταγές - το τουρσί δεν τρώγεται μόνο "ωμό"...)*

Κουτσομούρες στο τηγάνι

2009-12-02T23:24:00.006+02:00

Ως εκ θαύματος, εισέβαλλαν στο σπίτι μερικές κουτσομούρες καθαρισμένες περίτεχνα από τον ψαρά τους. Και όπως είναι φυσικό, θα τις τηγανίσουμε.

Απλά πράγματα. Αλατοριγανώνουμε ελαφρώς, αλευρώνουμε ελαφρώς (αλεύρι dinkel), τηγανίζουμε σε ελαιόλαδο για λίγα λεπτά και έτοιμος ο μεζές:

Δεν χρειάζεται, νομίζω, να γράψω πως απαγορεύεται το λεμόνι ε;;; :-)
Για συνοδεία, τσίπουρο για τη κυρία και λευκό μοσχάτο για τον κύριο. Είδατε βίτσια που έχει ο κόσμος;... :-)

Πικάντικο στήθος κοτόπουλο με ρύζι

2009-11-17T23:30:00.004+02:00

Σήμερα που έχω ρεπό και ως εκ τούτου χρόνο, είναι ευκαιρία να τον χρησιμοποιήσω για ένα φαγητό ελαφρώς μπελαλίδικο.

Παίρνουμε το λοιπόν ένα στήθος κοτόπουλου, το καθαρίζουμε από λίπη κλπ και το κόβουμε σε καμμιά 15ριά κομμάτια τα οποία αλατοπιπερώνουμε (λίγο αλάτι, πολύ πιπέρι...).

Να το μαρινάρουμε κιόλας, μιας και υπάρχει χρόνος. Χτυπάμε στο γουδί από ένα κουταλάκι σπόρους κίμινο και κόλιανδρο. Προσθέτουμε (από ένα κουταλάκι επίσης) σκόνη μουστάρδα, κάρυ, κουρκουμά, και κόκκινο καπνιστό πιπέρι. Τέλος, μια κουταλιά σούπας πάπρικα. Οκ, τέλος με τις σκόνες.

Πολτοποιούμε στο μπλέντερ ένα-δυο κρεμμύδια, μια-δυο σκελίδες σκόρδο, ένα κομμάτι πιπερόριζα (ας πούμε μεγέθους αντίχειρα...) μαζί με το χυμό ενός λεμονιού και μια κουταλιά ελαιόλαδο.

Ολα αυτά τα ανακατεύουμε καλά με 200 γραμμάρια στραγγιστό γιαούρτι και βάζουμε μέσα τα κομμάτια του κοτόπουλου. Τα αφήνουμα να μαριναριστούν στο ψυγείο κάποιες ώρες (2-3 καλά είναι, αλλά και περισσότερες ακόμα καλύτερα).

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200-220 και ψήνουμε τα κοτοπουλοκόμματα για κανα μισάωρο έως 40 λεπτά να ροδίσουν.

Κατά τη διάρκεια του ψησίματος, ετοιμάζουμε λίγο ρύζι συνοδείας:
Βάζουμε ένα ποτήρι νερό με μερικές ίνες κρόκου σε μια κατσαρόλα και μόλις αρχίσει να βράζει, προσθέτουμε μισό κουταλάκι αλάτι και μισό ποτήρι ρύζι μπασμάτι. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε το ρύζι να γίνει.
Στο wok, σωτάρουμε σε ελαιόλαδο ενα-δυο κρεμμύδια κομμένα σε ροδέλες, μόλις μαλακώσουν προσθέτουμε σάλτσα σόγιας, ανακτεύουμε να καφετιάσουν τα κρεμμύδια και στο τέλος βάζουμε και το ρύζι να πάρει και αυτό χρώμα.

Επιτέλους, έτοιμο:

Ψαρόσουπα με σκορπιό

2009-11-10T23:38:00.005+02:00

Μια κόκκινη σκορπίνα είναι ό,τι πρέπει για μια ψαρόσουπα, αλλά ελλείψει αυτής και ένας μαύρος σκορπιός καλός είναι.
Παίρνουμε λοιπόν 1 ή 2 ψάρια - ανάλογα το με το βάρος, θέλουμε περίπου μισό κιλό - και τα καθαρίζουμε προσεκτικά μη μας τσιμπήσουν τα αγκάθια τους...

Κόβουμε 3-4 καρότα σε ροδέλες και 3-4 πατάτες σε μέγεθος μπουκιάς.
Ψιλοκόβουμε ένα-δυο κρεμμύδια, μια σκελίδα σκόρδο και τα μισά φύλλα ενός μέτριου σέλινου.

Σε μια κατσαρόλα σωτάρουμε ελαφρώς σε ελαιόλαδο τα ψιλοκομμένα μας και σβήνουμε με μισό ποτηράκι λευκό κρασί.
Προσθέτουμε πατάτες, καρότα και σκορπιούς, αλατοπιπερώνουμε, νερό όσο σχεδόν να σκεπαστούν όλα και σιγοβράζουμε για κανα 15λεπτο.

Βγάζουμε τα ψάρια απ' τη κατσαρόλα και αφήνουμε τα υπόλοιπα να βράσουν για άλλα 10-15 λεπτά.
Ετοιμάζουμε αυγολέμονο (1 αυγό - χυμό από 1 λεμόνι) και λαδολέμονο (χυμό από 1 λεμόνι, ίση ποσότητα λαδιού και λίγη ρίγανη).

Βάζουμε μερικά λαχανικά στο πιάτο του ψαριού και το αυγολέμονο στη σούπα:

ενώ με το λαδολέμονο περιχύνουμε το ψάρι με τα λαχανικά:

Πρασοσέλινο

2009-11-10T16:37:00.001+02:00

Αφού καθαρίσουμε καλά τα πράσα (ενα κιλό για 2 άτομα), τα κόβουμε σε κομμάτια 2-3 εκατοστών. Το ίδιο κάνουμε και σε 2-3 καρότα.
Από ένα σέλινο παίρνουμε τα μισά φύλλα του και τα ψιλοκόβουμε, όπως και τη σελινόριζα.

Σε μια κατσαρόλα βάζουμε περίπου μισό ποτηράκι ελαιόλαδο και σωτάρουμε τα πράσα.
Μόλις μαλακώσουν προσθέτουμε και τα υπόλοιπα λαχανικά και τ' αφήνουμε να σιγοβράσουν για κανα μισάωρο.

Στο τέλος, αλατοπιπερώνουμε, κάνουμε και ένα αυγολέμονο (1 αυγό - χυμό ενός λεμονιού), ανακατεύουμε και σερβίρουμε:

Πρασοσαλάτα

2009-11-10T00:11:00.004+02:00

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι δόκιμο να χαρακτηρίζω το παρόν πόνημα ως σαλάτα.
Ισως ντιπ (για ντιπ) θα 'πρεπε να ονομαστεί, αλλά τέλος πάντων...

Παίρνουμε δυο πράσα. Τα καθαρίζουμε και τα πλένουμε. Ψιλοκόβουμε το άσπρο κομμάτι τους, ενώ το πράσινο το χρησιμοποιούμε κάπου αλλού, π.χ. σε πρασοσέλινο.
Βάζουμε τα ψιλοκομμένα πράσα σ' ένα μπολ. Προσθέτουμε 2-3 κουταλιές πελτέ, ελαιόλαδο, το χυμό μισού λεμονιού, μια πρέζα φλισκούνι και λίγο αλάτι.
Ανακατεύουμε και τ' αφήνουμε καλά σκεπασμένο στο ψυγείο μέχρι να καταναλωθεί.

Σπαγγέτι με γαριδάκι (σ.σ.*)

2009-11-09T12:13:00.003+02:00

Για να κάνουμε μια γαριδομακαρονάδα σε λιγότερο από μισή ώρα, θα χρησιμοποιήσουμε κατεψυγμένα καθαρισμένα γαριδάκια - βέβαια το κέρδος στο χρόνο μαγειρέματος σημαίνει οτι δεν θα έχουμε τη ποιότητα των φρέσκων γαρίδων...

Σωτάρουμε λοιπόν ψιλοκομμένο κρεμμύδι, σκόρδο και τζίντζερ, προσθέτουμε 400γρ ψιλοκομμένο ντοματάκι και τις γαρίδες και τ' αφήνουμε να σιγοβράζουν.

Βράζουμε τα μακαρόνια.
Προσθέτουμε στη σάλτσα ένα σφηνάκι ρούμι, ανακατεύουμε και περιχύνουμε:

*συνταγή συζύγου... :-)

Κοτόπουλο με Soba noodles

2009-10-14T17:36:00.005+03:00

Τα Soba noodles είναι γιαπωνέζικα ζυμαρικά από αλεύρι φαγόπυρου. Αυτά που πήρα, είχαν τρεις δεσμίδες σε κάθε συσκευασία, με τη δεσμίδα να θεωρείται μερίδα 2 ατόμων. Στη συσκευασία επίσης υπάρχουν οδηγίες μαγειρέματος που δεν έχουμε κάποιον λόγο να μην ακολουθήσουμε, οπότε βάζουμε σε μια κατσαρόλα 8 ποτήρια νερό να βράσει.

Μέχρι να αρχίσει ο βρασμός του νερού, ετοιμάζουμε τα υπόλοιπα υλικά, δηλαδή ένα στήθος κοτόπουλου κομμένο σε μικρά κομμάτια (μπορούμε να το αρωματίσουμε με μερικά μπαχαρικά όπως αλάτι, πιπέρι, κόλιανδρο, δάφνη κλπ), ενα δυο κρεμμύδια κομμένα σε ροδέλες και 1-2 πιπεριές κομμένες σε stick (πως μπορούμε να το πούμε αυτό στα ελληνικά; το "ραβδί" δεν μου κάθεται καλά...).

Σωτάρουμε σε ελαιόλαδο στο wok πιπεριές-κρεμμύδια και τα βγάζουμε στην άκρη. Βάζουμε στο wok το κοτόπουλο. Μόλις αυτό είναι σχεδόν έτοιμο, ρίχνουμε τα νουντλς στη κατσαρόλα. Θέλουν 7-8 λεπτά βράσιμο. Κάτι λιγότερο, περίπου 4-5 λεπτά θα μας πάρει να χαμηλώσουμε τη θερμοκρασία του wok, να βάλουμε τρεις κουταλιές σούπας garam masala curry paste και τα κρεμμύδια-πιπεριές, να ανακατέψουμε καλά και να τ' αφήσουμε να ανταλλάξουν απόψεις.

Σουρώνουμε τα noodles, τα απλώνουμε στο πιάτο και προσθέτουμε από πάνω τα περιεχόμενα του wok:

Πατάτες γιαχνί με καρδιά μοσχαριού

2009-09-11T00:17:00.003+03:00

Μετά τις "εξωτικές" πατάτες γιαχνί με βραχώδη θαλασσινά, συνεχίζουμε με μια πιο στεριανή βερσιον....

Λοιπον, αφου κόψουμε σε μικρά κομμάτια τη μοσχαροκαρδιά (μπίφχαρτ ελληνιστί), τη βράζουμε για καμμιά ώρα το λιγότερο...
Κρατάμε ζεστό το νερό στο οποίο έβρασε.

Σωτάρουμε κρεμμύδια και σκόρδα με κόκκινο (κατα προτίμηση καπνιστό) πιπέρι, προσθέτουμε 400 γρ ψιλοκομμένη ντομάτα, αλατοπίπερο και τις χοντροκομμένες πατάτες, το νερό της καρδιάς μέχρι ίσα-ίσα να σκεπαστούν τα υλικά μας και βράζουμε όσο χρειάζεται. Αυτά...

Γεμιστές πιπεριές

2009-08-28T02:28:00.003+03:00

Ζεματάμε σε βραστό νερό (λες και θα μπορούσαμε να ζεματίσουμε σε κρύο... τέλος πάντων...) 15 πιπεριές.
Τις βγάζουμε από τη κατσαρόλα και τις αφήνουμε να κρυώσουν, αλλά φροντίζουμε το νερό όπου έβρασαν να διατηρηθεί ζεστό.

Οσο κρυώνουν οι πιπεριές, ψιλοκόβουμε ένα μεγάλο κρεμμύδι, αρκετό μαϊντανό και 15 φύλλα πλατύφυλλου βασιλικού.

Τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι, προσθέτουμε τα πράσινα μυρωδικά και 15 κουταλιές ρύζι να γυαλίσει. Ρίχνουμε 4-5 κουταλιές από το νερο που έβρασαν οι πιπεριές, αλάτι-πιπέρι και καμμιά τριακοσαριά γραμμάρια αποφλοιωμένα ντοματάκια, μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο, ανακατεύουμε καλά και χαμηλώνουμε τη φωτιά. Τ' αφήνουμε κανα δεκάλεπτο.

Καθαρίζουμε τις πιπεριές από τα σπόρια (κατά τη διάρκεια του δεκάλεπτου...).

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 και γεμίζουμε τις πιπεριές τις οποίες τοποθετούμε σ' ένα πυρεξ. 5-10 λεπτά μετά την εισαγωγή των γεμισμένων πιπεριών στο φούρνο, ρίχνουμε περιπου ένα φλιτζάνι νερό (απ' αυτό στο οποίο ζεματίσαμε τις πιπεριές και το κρατήσαμε ζεστό).

Συνολικά 40-45 λεπτά στο φούρνο και τα γεμιστά μας είναι έτοιμα:

Πατάτες γιαχνί με βραχώδη θαλασσινά :-)

2009-08-26T14:31:00.005+03:00

Μια καλή ιδέα όταν βρισκόμαστε σε διακοπές, είναι να μαγειρέψουμε με υλικά του τόπου που μας φιλοξενεί.
Εμείς είχαμε πάρει μαζί μας μερικές πατάτες που ήταν κρίμα να μείνουν πίσω και ίσως να χαλάσουν, οπότε η ιδέα που κατέβασε το έτερον ολόκληρον ήταν να κάνουμε κάτι σαν πατάτες γιαχνί με χλωρίδα και πανίδα του νησιού.

Κολοκύθι, ντομάτες, κρεμμύδι και σκόρδο ήταν οι εύκολες προμήθειες. Θα μπορούσαμε να τ' αφήσουμε έτσι, αλλά ήταν κρίμα να μη χρησιμοποιηθούν κανα-δυο "περίεργα" υλικά. Ετσι λοιπόν, ξαμοληθήκαμε να μαζέψουμε κρίταμα και γαστερόποδα.

Η συλλογή κρίταμου είναι εύκολη. Ψάχνουμε μια βραχώδη ακτή, όσο πιο απομακρυσμένη από τον άνθρωπο τόσο καλύτερα.
Τα γαστερόποδα είναι λίγο μπελάς. Τα θαλάσσια σαλιγκάρια τα μαζεύεις σχετικά εύκολα, αλλά τραβάς ζόρι μετά στο μαγείρεμα. Τις πεταλίδες ζορίζεσαι να τις μαζέψεις, αλλά μετά είναι εύκολα τα πράγματα.
Αφού τελειώσει το βάσανο της συλλογής (ειδικά αν έχει κύμα όπως όταν τα μαζεύαμε εμείς...), πάμε χαρούμενοι στο ενοικιαζόμενο και οπλιζόμαστε με υπομονή.

Σε ένα μικρό κατσαρολάκι βάζουμε νερό. Μόλις αρχίσει να κοχλάζει, ρίχνουμε σαλιγκάρια και πεταλίδες να βράσουν για κανα πεντάλεπτο. Κλείνουμε το μάτι (και στη σύζυγο, αλλά και της κουζίνας...), βγάζουμε από το κατσαρολάκι τα γαστερόποδα και βάζουμε στο ίδιο βραστό νερό τα κρίταμα (τα οποία τα 'χουμε ξεπλύνει καλά) για μερικά δευτερόλεπτα. Σουρώνουμε (τα κρίταμα). Αφήνουμε να κρυώσουν τα σαλιγκάρια και οι πεταλίδες - τα κρίταμα ούτως ή άλλως θα ξεπαγιάσουν μέχρι να καθαριστούν τα μαλάκια μας...

Κατά τη διαδικασία του βρασμού οι πεταλίδες ξεκολλάνε από το κοχύλι τους. Τα σαλιγκάρια όμως όχι. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο καθαρισμός των πεταλίδων να είναι εύκολος, αλλά των σαλιγκαριών μανίκι (αυτό το ξανάγραψα νομίζω...).

Διαδικασίες καθαρισμού:

Τις πεταλίδες τις βάζουμε "όρθιες" μεταξύ δείκτη και μέσου και με το νύχι του αντίχειρα αφαιρούμε τα "εντόσθια" (επίδειξη υψηλής τεχνικής...χεχε..). Ξεπλένουμε αυτό που απομένει, έτοιμο.

Για τα σαλιγκάρια θα χρειαστούμε μερικές οδοντογλυφίδες. Βγάζοντας το μαλάκιο από το κέλυφος (όπως όταν τρώμε χοχλιούς), φροντίζουμε να απομακρύνουμε το "κλείστρο" του σαλιγκαριού, ένα πορτοκαλί πράγμα σαν λέπι:

Κατά 99% τα εντόσθια του σαλιγκαριού μένουν μέσα στο κέλυφος όταν τραβάμε το πόδι του με την οδοντογλυφίδα, αλλά εάν τυχόν βγούν, τα αφαιρούμε "χειροκίνητα".

Ξεπλένουμε καλά όλα τα σαλιγκάρια μας και τ' αφήνουμε να περιμένουν μαζί με τις πεταλίδες:

Σωτάρουμε κρεμμύδι-σκόρδο-κρίταμα. Προσθέτουμε σαλιγκάρια-πεταλίδες και μετά από λίγο πολτοποιημένη ντομάτα, πατάτες και κολοκύθια. Αφήνουμε να βράσουν κανα μισάωρο και επιτέλους τρώμε:

Φασολάκια (σ.σ.*)

2009-07-13T14:58:00.004+03:00

Τσιγαρίζουμε στο λάδι ξερό κρεμμύδι ή φρέσκα κρεμμυδάκια, 3 γαρύφαλλα, 2-3 καρπούς κάρδαμο και προς το τέλος το 1-2 σκελίδες σκόρδο. Πασπαλίζουμε με καπνιστό κόκκινο πιπέρι. Βάζουμε 1-2 ντομάτες φρέσκιες ψιλοκομμένες. Αφού πάρουν μια βράση ρίχνουμε τα 500 γρ φασολάκια χωρις καθόλου νερό(1). Αφήνουμε 10-15 λεπτα και ρίχνουμε μπόλικο ψιλοκομμένο μαιντανό και μετά απο λίγο ένα κουταλάκι αλάτι και ρίγανη, κανέλλα και μοσχοκάρυδο και μισό περίπου φλυτζάνι λάδι τώρα ή στο τέλος.. Αφού γίνουν μετά από 30-40 λεπτά κατεβάζουμε από τη φωτιά.

(1) Αν τα φασολάκια είναι φρέσκα ίσως χρειαστεί να προσθέσουμε λίγο βραστό νερό αν φανεί ότι κολλάνε.

*συνταγή συζύγου... :-)

Φαγκρί με πράσα (σ.σ.*)

2009-07-07T10:21:00.002+03:00

Ψιλοκόβουμε 400 γρ. πράσα και τα τσιγαρίζουμε μέχρι να μαραθούν εντελώς μαζί με 2-3 γαρύφαλλα και λίγη ψιλοκομμένη πιπερόριζα. Τα απλώνουμε στο πυρέξ και βάζουμε από πάνω μιά φέτα φαγκρί περίπου 400 γραμμάρια. Περιχύνουμε με λεμόνι και ένα σφηνάκι τσίπουρο. Το βάζουμε στο φούρνο στους 200. Στα πρώτα 20 λεπτά σκεπασμένο με λαδόχαρτο. Περίπου 40 λεπτα.

*συνταγή συζύγου... :-)

Μπριάμ(ι) φούρνου

2009-07-06T23:08:00.001+03:00

Η μεγάλη δυσκολία όσον αφορά το μπριάμ(ι) είναι η προφορά του. Δεν προφέρεται "μπριάμ", ούτε ¨μπριάμι". Το γιώτα στο τέλος και προφέρεται και δεν προφέρεται (πως γίνεται αυτό μη ρωτάτε).
Είναι ένα φαγητό πιο εύκολο να το φτιάξεις, παρά να το πεις.

Αφού έγραψα την εξυπνάδα μου, πάμε στη συνταγή.
Μαζεύουμε ό,τι λαχανικά βγάζει ο μπαξές (πατάτες, πιπεριές, κολοκυθάκια, ντομάτες, κρεμμύδια, σκόρδα - αυτά έχουμε, για κάποιον λόγο οι δικοί μου δεν σπείρανε μελιτζάνες).
Κόβουμε σε διάφορα σχήματα 2-3 πατάτες, 2-3 κολοκυθάκια, 4-5 πιπεριές, 1-2 ντομάτες, 1-2 κρεμμύδια - ό,τι ποσότητες τελοσπάντων μας γεμίσουν το μάτι.

Βάζουμε σ' ένα ταψί λίγο ελαιόλαδο, ίσα να σκεπαστεί ο πάτος. Απλώνουμε, ανακατεύουμε και αλατοπιπερώνουμε.

Πολτοποιούμε στο μπλέντερ 1-2 ντομάτες, 2-3 σκελίδες σκόρδο, μερικά φύλλα βασιλικό και δυόσμο και περιχύνουμε.

Ψήνουμε για καμμια ώρα έχοντας σκεπάσει καλά το ταψί με αλουμινόχαρτο, και κανα μισάωρο ακόμα ξεσκέπαστο.

Αυτά για σήμερα.

Sushi nori του μπαξέ

2009-05-31T12:48:00.005+03:00

Πριν κανα-δυο χρόνια, ένας φίλος ντόκτορ σπουδαγμένος στην Ιαπωνία μας εφίλεψε σούσι και ήτο πολύ ενδιαφέρον.
Ηγγικεν η ώρα να το μαγειρέψωμεν και ημείς.

Παίρνουμε από το ντερλικατεσσενάδικο της γειτονιάς ρύζι για σούσι, φύλλα φύκι νόρι, ξύδι ρυζιού, σάλτσα σόγιας και ίσως και μερικά ακόμη εξωτικά υγρά και τα μεταφέρουμε στο εξοχικό του χωριού.

Επειδή ωμά ψάρια και άλλα γιαπωνέζικα πράματα είναι κάπως δυσεύρετα στο χωριό, θα χρησιμοποιήσουμε ό,τι μας δίνει ο μπαξές (μαρούλι, καρότο, δυόσμο) και μια καπνιστή πέστροφα.

Υπάρχει ένα μικρό κόλπο για να πετύχει η απόπειρα: RTFM*. Οπότε, βράζουμε το ρύζι σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας του, προσθέτουμε το ξύδι ρυζιού και ανακατεύουμε.

Απλώνουμε το ρύζι στο νόρι, προσθέτουμε (καταλλήλως κομμένα) πέστροφα, καρότα, μαρούλι και δυόσμο, τυλίγουμε με το ειδικό γι αυτή τη δουλειά μπαμπού. Υπάρχει πληθώρα από βίντεα στο γιουτιούμπι για το πως γίνεται το τύλιγμα. Πρέπει να έχουμε παρακολουθήσει μερικά, αλλιώς....

Κόβουμε το κάθε ρολό σε 8 κομμάτια και ιδού το Makizushi μας:

Βουτάμε τα κομμάτια στα εξωτικά υγρά μας και τα τρώμε με απέραντη ευχαρίστηση, αφού πετύχαμε κάτι που φαινόταν πολύ δύσκολο!

==========================
*Read The Fuckin' Manual

Πορτοκαλόπιτα

2009-04-22T21:08:00.006+03:00

Ενα γλυκό - δημιουργία της συζύγου. Βοήθησα βέβαια τα μάλα, δεν την άφησα ολομόναχη τη γυναίκα να παιδεύεται...

Πλένουμε καλά 2 πορτοκάλια μεσαίου μεγέθους,τα κόβουμε σε κομμάτια και βγάζουμε τα κουκούτσια τους. Τα πολτοποιούμε στο μπλέντερ (ολόκληρα μαζί με τη φλούδα τους) και τα αφήνουμε να περιμένουν υπομονετικά.

Χτυπάμε 3 αυγά με τρία τέταρτα φλιτζανιού μαύρη ζάχαρη και λίγο αλάτι, προσθέτουμε 2 κουταλάκια γλυκού βουβαλίσιο βούτυρο, 2 κουταλιές σούπας τριμμένη καρύδα, λίγη σκόνη κανέλας και ξαναχτυπάμε αλύπητα.

Προσθέτουμε 1 φλιτζάνι τσαγιού κατσικίσιο γάλα (με λίγα λιπαρά), ανακατεύουμε καλά, βάζουμε 3/4 φλυτζ. τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι, μία κοφτή κουταλιά σούπας σόδα και τα πολτοποιημένα πορτοκάλια. Ανακατεύουμε όσο καλύτερα μπορούμε.

Βουτυρώνουμε με λίγο βουβαλίσιο βούτυρο ένα μέτριο πυρέξ, στρώνουμε το μίγμα και ψήνουμε στους 175-180 βαθμούς, σε προθερμασμένο φούρνο για μία ώρα περίπου.

Όσο ψήνεται το γλυκό, ετοιμάζουμε ένα σιρόπι, π.χ. ένα φλιτζάνι νερό και μισό φλιτζάνι ζάχαρη με 2-3 φλούδες πορτοκαλιού - μικρά φλιτζάνια, χρειάζεται λίγο σιροπάκι.

Δεν φαίνεται και πολύ σόι ε;
Τα φαινόμενα απατούν!
Αν σώνει και καλά θέλουμε μια καλύτερη εμφάνιση, βάζουμε πάνω στο κομμάτι της πίτας μια μπάλα παγωτό, περιχύνουμε με σοκολάτα και voila ένα ντεμέκ εμφανίσιμο επιδόρπιο.

==========

ΥΓ: Μας τη πέσανε οι κινέζοι!!! Ο κύριος (ή η κυρία) 阿 σχολίασε 5 φαγητά: Μανιτάρια φρικασέ, Φασολάδα, Ρακένια με σάλτσα καπνιστού σολομού, Αγριογούρουνο στο φούρνο και Φακές, γράφοντας "情趣用品,情趣,情色,成人,A片,自拍,情趣用品,情趣,色情,成人影片,色情影片,免費A片,情趣用品,情趣,成人網站,A片下載,日本AV,做愛,情趣用品,情趣," και άλλα τινά...
ρε τι πάθαμε... :-) :-) :-)

4α γενέθλια του δίσκου

2009-03-24T22:26:00.003+02:00

Παραλίγο να τα ξεχάσω, ο απαράδεκτος!

Το κατοικίδιο ψάρι μας, ο δίσκος, έγινε τεσσάρων (και κάτι ψιλά) ετών.
Είναι πλέον άτομο τρίτης ηλικίας, λέμε!

Τον "κυνήγησα" λίγο σήμερα μπας και βγάλω καμμιά καλή φωτο, καθώς η περσινή ήταν λίγο χάλια, και κατάφερα αυτό:

Καλούτσικη, αλλά η προπέρσινη των δεύτερων γενεθλίων νομίζω παραμένει άφταστη.

Αντε και του χρόνου!

Σολομός λεμονοψημένος

2009-03-21T16:40:00.006+02:00

Τα ψάρια, εκτός των άλλων ενδιαφερόντων χαρακτηριστικών τους,μπορούν να καταναλωθούν ωμά (sushi λέμε... μμμμ...) ή "ψημένα" σε κάτι όξινο, όπως π.χ. ο χυμός του λεμονιού, κάτι που θα κάνουμε σήμερα.

Παίρνουμε 2 φιλέτα (ευκολότερη προετοιμασία) η 2 φέτες (κάπως δυσκολότερη).
Ξεπλένουμε, αφαιρούμε το δέρμα και κόβουμε σε φέτες πάχους 1cm περίπου - αν είμαστε μάγκες και μπορούμε να τις κόψουμε πιο λεπτές, ακόμα καλύτερα! Αφαιρούμε όσο περισσότερα αγκάθια/κόκκαλα είναι δυνατόν (γι αυτό συμφέρουν τα φιλέτα...).

Αλατοπιπερώνουμε ελαφρώς, πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένο άνηθο και τα βάζουμε σ' ένα μπολ με λίγο ελαιόλαδο και το χυμό 2 λεμονιών - ή όσο χρειαστεί για να σκεπαστούν - και τ' αφήνουμε στο ψυγείο για κανα μισάωρο αν είναι ένα εκατοστό σε πάχος, κανα 20λεπτο αν είναι μισό εκατοστό κοκ.

Βράζουμε ανάλογη ποσότητα ρυζιού (basmati) με σαφράν, απλώνουμε το ζεστό ρύζι στο πιάτο, πάνω του τις κρύες φέτες του σολομού, φρεσκοτριμμένο πιπέρι και περιμένουμε 1-2 λεπτά να "ανταλλάξουν απόψεις" το ρύζι και ο σολομός:

Μια που περιμένουμε, δε βγάζουμε και μια δεύτερη φωτο?

Edit, 22/4/09:
Ο εν Λονδίνω φίλτατος Χάρης, έφτιαξε τον σολομό και τον εφωτογράφησε ματς μπέττερ λέμε:

Εδώ η φωτο στο flickr.

Μανιτάρια φρικασέ με σταμναγκάθι

2009-03-06T13:11:00.003+02:00

Το σταμναγκάθι είναι ας πούμε το άγριο ραδίκι της Κρήτης. Ονομάστηκε έτσι μάλλον επειδή οι Κρητικοί έκλειναν το στόμιο της στάμνας με αυτό το χόρτο ωστε να μη μπαίνουν έντομα στο νερό.

Εχει μια ενδιαφέρουσα πικρόγλυκη γεύση.

Θα το μαγειρέψουμε έυκολα και γρήγορα με μανιτάρια.

Σωτάρουμε λοιπόν τα μανιτάρια μας, τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα μαζί με μαρούλι, σπανάκι, ρόκα και σταμναγκάθι να βράσουν, προσθέτουμε αυγολέμονο κι είμαστε έτοιμοι:

Μπριζόλες με πατάτες στο φούρνο

2009-02-12T19:30:00.004+02:00

Πήγαμε πρόσφατα μια βολτίτσα στα Πιέρια και πήραμε μερικές μπριζόλες από το Ελατοχώρι. Χοιρινές.
Εχουμε και κάτι πατάτες που περιμένουν... Ευκαιρία για συνδιασμό.

Κόβουμε λοιπόν σε σχετικά μεγάλα κομμάτια τις πατάτες, τις αλατοπιπερώνουμε ελαφρώς και τις απλώνουμε σ΄ ένα ταψί, σε χαρτί.
Απλώνουμε από πάνω τα μπριζολάκια - τα οποία έχουμε καρυκεύσει δεόντως, κλείνουμε καλά το χαρτί και ψήνουμε στους 200 για καμμιά ώρα.

Ανοίγουμε το χαρτί, βάζουμε αρκετή ρίγανη, περιχύνουμε με τον χυμό ενός λεμονιού και τ' αφήνουμε κανα εικοσάλεπτο ακόμα.

Αγριογούρουνο στο φούρνο

2009-01-26T17:35:00.007+02:00

Αν δεν με απατά η μνήμη μου, αγριογούρουνο δεν έχω ξαναματαφάει. Οπότε η προσφορά 2 κιλών κυνηγιού (και ουχί φάρμας) είναι μια ευκαιρία για δοκιμή.

Μετά από ψάξιμο συνταγών και αφού αποκλείστηκαν περίεργες πρακτικές (όπως πχ το μαρινάρισμα με σωταρισμένα λαχανικά...), ξεκίνησε το διήμερο προετοιμασίας/μαγειρέματος.

Το μαρινάρισμα κρίνεται απαραίτητο. Σ' ένα μεγαλούτσικο σκεύος λοιπόν, βάζουμε τα κομμένα κομμάτια του κρέατος.

Για τη μαρινάδα κόβουμε 1 κρεμμύδι, 4-5 φρέσκα κρεμμυδάκια, 3-4 σκελίδες σκόρδο, ένα κεφάλι σέλινο, 2 καρότα, 2 κόκκινες και 2 πράσινες πιπεριές.
Τα βάζουμε όλα στο σκεύος με το κρέας, προσθέτουμε 3-4 φύλλα δάφνης, 3-4 κλωνάρια δενδρολίβανο, το χυμό ενός λεμονιού, 3-4 κλωνάρια θυμάρι και σχεδόν ένα φλιτζάνι ελαιόλαδο.
Ανακατεύουμε καλά και βάζουμε όσο κόκκινο κρασί χρειάζεται ωστε να σκεπαστούν τα πάντα.

Αφήνουμε στο ψυγείο για ένα 24ωρο τουλάχιστον.

Καναδυό ώρες πριν την έναρξη του μαγειρέματος, βγάζουμε το έργο μας απ' το ψυγείο να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Κατόπιν, αφήνουμε για λίγο να στραγγίξουν σε διαφορετικά σκεύη το κρέας (που θα πρέπει να το απαλλάξουμε από ότι έχει μείνει κολλημένο πάνω στα κομμάτια) και τα χορταρικά.

Αλατοπιπεροριγανώνουμε το κρέας και το σωτάρουμε στο wok. Απλώνουμε τα κρεατοκόμματα σε ελαφρώς λαδωμένο βαθύ ταψί.
*Γιατί ταψί; Γιατί δεν έχουμε γάστρα :-(

Καθαρίζουμε το wok από τα υπολλείματα και σωτάρουμε τα χορταρικά. Τα βάζουμε και αυτά στο ταψί, ανακατεύουμε και περιχύνουμε με τη μισή περίπου μαρινάδα. Σκεπάζουμε το ταψί και το βάζουμε σε προθερμασμένο στους 200 φούρνο για τρεις ώρες (και κάτι ψιλά).

Η αρχική ιδέα ήταν να μαγειρευτεί με πατάτες, οι οποίες θα έμπαιναν στο ταψί στη μέση του μαγειρέματος. Δεν χωρούσαν όμως (οι πατάτες), οπότε στη μιάμιση ώρα μετά την έναρξη του ψησίματος έγινε μόνο έλεγχος αν χρειαζόταν και άλλα υγρά (μαρινάδα δλδ) - που δεν χρειαζόταν.

Την υπόλοιπη μαρινάδα, είπα να την βράσω με λίγο αλευρι κλπ για γίνει κάτι σαν σως, το αποτέλεσμα ήταν παταγώδης αποτυχία, οπότε δεν χρειάζεται να αναφερθώ περισσότερο :-)

Μια που οι πατάτες δεν μας κάθησαν, ανετέθη στην αξιαγάπητη σύζυγο να βράσει όρυζα.

Τελικά το πιάτο εσερβιρίσθη και ήτο καλόν:

Γαρίδες με παρδαλά μακαρόνια

2009-01-23T10:00:00.003+02:00

Πολύ ωραίος συνδυασμός τα μακαρόνια κι οι γαρίδες ε;
Ας τα μαγειρέψουμε γι άλλη μια φορά :-)

Βρήκα κάτι παρδαλές, τρίχρωμες βίδες. Ομορφα πράματα, αλλά πρώτα θα ασχοληθούμε με τα θαλασσινά.

Διαλέγουμε μεγάλες γαρίδες.
Αφού τις βράσουμε, βγάζουμε τα κελύφη από τα σώματα τους και τα ξαναβάζουμε στη κατσαρόλα (τα κελύφη).

Βγάζουμε τα έντερα από τις γαρίδες (ζόρικη δουλειά, γι αυτό όσο μεγαλύτερες είναι οι γαρίδες, τόσο πιο εύκολος ο καθαρισμός) και τις αφήνουμε να περιμένουν.

Ετοιμάζουμε μια σάλτσα (κρεμμύδι, σκόρδο, ντομάτα, μυρωδικά).

Μια μια διάτρητη κουτάλα, βγάζουμε προσεκτικά ότι στερεό έχει μείνει στη κατσαρόλα με το νερό που έβρασαν οι γαρίδες και βάζουμε τα μακαρόνια.

Οσο βράζουν τα μακαρόνια, τσιτσιρίζουμε ελαφρώς τις γαρίδες στο wok σε σησαμέλαιο με ψιλοκομμένο τζίντζερ και ολίγη σάλτσα σόγιας.

Ε, και μετά, σερβίρουμε προσθέτοντας στο πιάτο πάνω στις γαρίδες worcestershire sauce

Ρακένια με σάλτσα καπνιστού σολομού

2009-01-22T21:31:00.001+02:00

Τα ρακένια είναι κάτι Χιώτικα ζυμαρικά με ούζο. Δεν μ' αρέσει το συγκεκριμένο αλκοολούχο, αλλά η περιέργεια γι αυτά τα μακαρόνια αποδείχτηκε μεγαλύτερη από την απέχθεια μου για το ούζο.

Να κάνουμε και μια σάλτσα με καπνιστό σολομό (200γρ) και κρέμα γάλακτος (100ml). Θα χρειαστούμε επίσης ένα lime και ίσως γλυκάνισο.

Ψιλοκόβουμε τον σολομό και βάζουμε το 20% περίπου στο μπλέντερ μαζί με το ξύσμα του lime και τη μισή κρέμα γάλακτος.
Τα χτυπάμε αλύπητα.

Βάζουμε τον υπόλοιπο σολομό σ' ένα μπολ μαζί με τον χυμό του lime.

Βράζουμε τα μακαρόνια και δοκιμάζουμε πως είναι από άρωμα - αν τα θέλουμε πιο αρωματικά προσθέτουμε στο μπλέντερ γλυκάνισο.

Βάζουμε λίγο ελαιόλαδο στο wok, ρίχνουμε τα ρακένια και το περιεχόμενο του μπλέντερ, ανακατεύουμε, ρίχνουμε την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος και τον σολομό, ξανανακατεύουμε και σερβίρουμε:

Ξου, ρε ματζίρηδες...

2009-01-21T16:27:00.003+02:00

Υποθέτω οτι και άλλοι έλαβαν το παρακάτω e-mail:

Kalispera,

Prospatho na steilo ena post sto blog sas gia ton neo diagwnismo mageirikis anametrisis pou organonei i tileorasi tou *****. Sinimmeno tha vreite ena diafimistiko fylladio sxetika me tin ekpompi.
Dystyxws den exo vrei ton tropo na to steilo stin selida sas. An thelete parakalo dimiosiefsete to.

Efxaristw

Casting Dept.
Danae *****

Ας αφήσουμε το δυσανάγνωστον του μηνύματος λόγω greeklish.

Διαβάζω στο "diafimistiko fylladio" οτι πρόκειται για διαγωνισμό μαγειρικής. 5 νοματαίοι θα μαγειρεύουν λέει, ένας κάθε μέρα και οι υπόλοιποι 4 θα χλαπακιάζουν και θα τους βαθμολογάνε. Στο τέλος της βδομάδας, ο παίχτης/μάγερας με την υψηλότερη βαθμολογία θα κερδίζει.

Καλά ως εδώ, κυρία Δανάη μου, κλασσικό ριαλιτοπαίχνιδο, τι άλλο να περιμένει κανείς από τη γκρικ τιβί και δη την ιδιωτική...

Αλλά ο κερδισμένος τι λέτε θα παίρνει; "1500 ευρώ μετρητά".

Καλά ρε ματζίρηδες... ενάμισι ψωροχιλιάρικο δεν είχαμε για έπαθλο ούτε στους σχολικούς χορούς μας! (που λέει ο λόγος)...

Μια βδομάδα ταλαιπώργια για μιάμιση χήνα;;; Φτηνιάρηδοι ανθρώποι...

'Αϊ σαπέρα, ματζίρηδες...

update:

(Για κάποιον λόγο που αδυνατώ να καταλάβω, κάποιοι ριαλιτάνθρωποι δεν μπορούν να γράψουν/σχολιάσουν σε blog, οπότε μεταφέρω εδώ τη συνέχεια):

On Wed, Jan 21, 2009 at 10:28 PM, ***** <*****> wrote:

Krima pou to blog sas den einai anoixto gia na grafei o kathenas ta sxolia tou, kai emeis na sas apantisoume dimosia.

Alitheia, eseis mono gia to epathlo tha mageirevate?

Casting Dept.

1. Το blog είναι ορθάνοιχτο και ο καθένας μπορεί να γράψει οποιοδήποτε σχόλιο οποτεδήποτε το θελήσει.

2. Μαγειρεύω σχεδόν καθημερινά με μοναδικό "έπαθλο" την εφήμερη ικανοποίηση που προσφέρει στα αισθητήρια όργανα μου η κατανάλωση της τροφής.

Είμαι φύσει και θέσει αντίθετος με τα τηλεοπτικά "realities", οπότε δεν θα μαγείρευα σε μια τέτοια εκπομπή για κανέναν λόγο.

Εξεπλάγην πάντως από το "ύψος" της αμοιβής που προσφέρεi στο "νικητή" o "λαμπερός κόσμος της τηλεόρασης". Και μάλιστα κοτζαμάν σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας, όχι το "Κολοπετινίτσα TV".

Πολύ χαμηλά (γενικώς...) έχει πέσει η ελληνική τελεόραση, όπως φαίνεται... :-)

Χταπόδι ξυδάτο

2008-12-23T22:16:00.003+02:00

Δε ουλτιμεϊτ ορεκτικό.
Τελεία και παύλα: .-

Για να φτιάξουμε το τελειότερο έδεσμα ever, δεν χρειάζονται "μαγικά και κόλπα".
Ενα (ή δύο ή τρία κλπ) χταπόδι(α) φτάνουν!

Λοιπόν.
Παίρνουμε ένα (και δύο και τρία και τέσσερα - σαν τα παιδιά του Πειραιά) χταπόδι(α).
Τα καθαρίζουμε (αν δεν τα 'χει καθαρίσει ο ιχθυοπώλας μας).

Βάζουμε σε μια κατσαρόλα ικανού μεγέθους, ικανή ποσότητα νερού (εδώ είναι το μόνο κόλπο... πως να βρεις την ικανότητα... χεχ...)
Μόλις αρχίσει να βράζει το ύδωρ στη κατσαρόλα, βάζουμε κάποια ποσότητα αλατιού (μια κουταλιά ανά λίτρο νερού είναι ένα καλό deal...) και το(τα) χταπόδι(α) να βράσουν για κανα μισάωρο (ή λιγότερο, ή παραπάνω, εξαρτάται από τα γούστα μας).

Οσο βράζουν, ετοιμάζουμε το λαδοξυδόπραγμα που θα τα βάλουμε: Ελαιόλαδο, ξύδι από σταφύλια (μια καλή ανάμιξη είναι 1:1), 2-3 φύλλα δάφνη, μερικούς κόκκους πιπεριού, 1-2 ψιλοκομμένες/κοπανισμένες σκελίδες σκόρδο και όποια άλλα μυρωδικά μας αρέσουν (με μέτρο όμως οκ;).

Σουρώνουμε το/τα χταπόδι(α), περιμένουμε να κρυώσουν τόσο ωστε να μπορούμε να τα χειριστούμε, κόβουμε και πετάμε τις σακούλες, κόβουμετα πόδια στη μέση αν χρειαστεί και τα βυθίζουμε στο λαδοξυδόπραγμα που φτιάξαμε.

Καταναλώνονται μετά από 24 ώρες, αφού πρώτα πασπαλιστούν με ρίγανη:

H βαρβάρα της συζύγου :-)

2008-12-07T11:39:00.003+02:00

Ξεπλένουμε το σιτάρι (300γρ.). Αν βρείτε την αιγυπτιακή ποικιλία καμούτ, προτιμήστε την.
Το μουλιάζουμε το βράδυ σε 4-5 ποτήρια νερό.

Το βράζουμε το πρωί στο νερό του για 2-3 ώρες σε χαμηλή φωτιά μεχρι να ανθίσει-να σκάσουν τα σπυριά μαζί με ενα ξυλαράκι κανέλα και 4-5 γαρύφαλα.
Εχουμε έτοιμο ζεστό νερό αν χρειαστει να προσθεσουμε.

Προσθέτουμε στην κατσαρόλα μετα απο 1-1 ½ ώρα 2-3 χούφτες σταφίδες και 3-4 χούφτες κοπανισμένα καρύδια μαζί με 2 κουταλιες σούπας σουσάμι άσπρο και μαύρο.

Λίγη ώρα πριν την κατεβάσουμε διαλύουμε σε μισό ποτήρι κρύο νερό μια γεμάτη κουταλιά σούπας νισεστέ και το ριχνουμε να παρει μια βράση για να χυλώσει το ζουμί.

Ζάχαρη προσθέτει ο καθένας στο πιάτο του μαζί με τριμμένη κανέλα.

Καλκάνι στο χαρτί

2008-11-28T20:23:00.006+02:00

1300 γραμμάρια. Οσο χρειάζεται για ένα καλό μεσημεριανό 2 ατόμων, το καλκάνι που έτυχε σήμερα στο δρόμο μου...
Ας το περιποιηθούμε δεόντως.

Παίρνουμε ένα ταψί που να χωράει το ψάρι. Κόβουμε χαρτί κουζίνας 2 φορές την επιφάνεια του ταψιού.
Ψιλοκόβουμε μια πιπεριά και 2-3 σκελίδες σκόρδο. Κόβουμε σε λεπτές φέτες ένα λεμόνι και φτιάχνουμε ένα στρώμα λίγο μικρότερο από το σώμα του καλκανιού - κάπως έτσι:

Βάζουμε ένα μεγάλο τηγάνι να κάψει και τον φούρνο να προθερμαίνεται στους 200.
Αφού καθαρίσουμε και ξεπλύνουμε το ψάρι(η δυσκολότερη φάση...), αλατοπιπερώνουμε την ανοιχτόχρωμη πλευρά του.

Βάζουμε μια κουταλιά ελαιόλαδο στο καφτό τηγάνι και τσιτσιρίζουμε για κάτι λιγότερο από ένα λεπτό την ανοιχτόχρωμη πλευρά του καλκανιού. Ξαπλώνουμε το ψάρι με την σκουρόχρωμη πλευρά να ακουμπάει το λεμονοπιπεροσκορδόστρωμα και περιχύνουμε όσο λάδι έχει μείνει στο τηγάνι:

Τυλίγουμε το ψάρι με το χαρτί, κλείνουμε καλά τα πλαϊνά, το βάζουμε στο φούρνο, χαμηλώνουμε στους 150 βαθμούς και τ' αφήνουμε για κανα δεκαπεντάλεπτο.

Στίβουμε ένα λεμόνι, προσθέτουμε αντίστοιχη ποσότητα ελαιόλαδου και ένα κουταλάκι μουστάρδα και ανακατεύουμε καλά. Περιχύνουμε με το κατασκεύασμα μας το ψάρι μόλις το βγάλουμε από το φούρνο, αλατοπιπεροριγανώνουμε και το σερβίρουμε στο χαρτί του:

Πατάτες γιαχνί

2008-11-26T21:34:00.004+02:00

Να λαδωθεί λίγο τ' αντεράκι μας...

Καθαρίζουμε, πλένουμε και κόβουμε σε σχετικά μεγάλα κομμάτια 700-800 γρ. πατάτες.
Ψιλοκόβουμε ένα-δυο κρεμμύδια και μια σκελίδα σκόρδο.
Κόβουμε σε ροδέλες μία πράσινη και μία κόκκινη πιπεριά (αφού πρώτα με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις αφαιρέσουμε τους σπόρους).

Σωτάρουμε σε μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο κρεμμύδια, πιπεριές και σκόρδα.
Προσθέτουμε 2-3 φύλλα δάφνη, λίγο μπαχάρι και 400 γρ. αποφλοιωμένα ντοματάκια.

Μόλις αρχίσει να κοχλάζει, βάζουμε μισό φλιτζάνι νερό, τις πατάτες, λίγο αλατοπίπερο και ανακατεύουμε.

Οταν ξαναρχίσει να κοχλάζει, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και τ' αφήνουμε ανενόχλητο να σιγοβράσει για καμμιά 45αριά λεπτά (κλειστό το καπάκι της κατσαρόλας).

Αφήνουμε (εκτός ματιού) άλλο ένα δεκάλεπτο με ανοιχτό καπάκι να κρυώσει λίγο (και να βγάλουμε και καμμιά φωτο...):

και σερβίρουμε :-)

Κυδώνια με τεντούρα

2008-11-16T11:43:00.003+02:00

Ενα χειμωνιάτικο επιδόρπιο:

Κόβουμε το κυδώνι στα τέσσερα, το καθαρίζουμε, καρφώνουμε σε κάθε κομμάτι 1-2 γαρύφαλα, πασπαλίζουμε με μαύρη ζάχαρη και κανέλα.
Περιχύνουμε με τεντούρα και ψήνουμε για μερικά λεπτά.

Μανιτάρια φρικασέ

2008-10-07T00:05:00.006+03:00

Εχω πήξει στις δουλειές και έχω παρατήσει το βλογ - είναι ηλίου φαεινότερον.

Και ω! της συμπτώσεως... σήμερα "μπαίνω" να βάλω συνταγή και βλέπω το σχόλιο της κ. Δήμητρας Βέργου για τα μανιτάρια!!!

Αγαπητή Δήμητρα (έχεις το όνομα της μητέρας μου, παρεπιμπτόντως...) τα μανιτάρια τα τρώω μετά μανίας.... αρκεί να τα έχουν μαγειρέψει άλλοι (χι χι).

Σίγουρα έχω γράψει 2-3 συνταγές - δεν έχω τον χρόνο να ψάξω, τώρα - και να μια ακόμη:

Αντικαθιστώντας το κρέας με τα μανιτάρια σε ένα φρικασέ, έχουμε όλα τα καλά του κρέατος (γεύση, άρωμα κλπ) χωρίς τα αρνητικά του (χοληστερίνες, τριγλυκερίδια και άλλα οξαποδώ...).

Παίρνουμε λοιπόν μερικά πλευρώτους, τα σωτάρουμε ελαφρώς, προσθέτουμε μαρούλια, αυγολέμονο και ιδού:

Χυλοπίτες με σπανάκι και σάλτσα τόνου

2008-09-10T10:44:00.004+03:00

Οι χρωματιστές χυλοπίτες φτιάχνονται με προσθήκη διαφόρων χορταρικών κατά το ζύμωμά τους και τους προσδίδουν χρώμα, αλλά και ιδιαίτερη γεύση.
Οι πράσινες που θα μαγειρέψουμε σήμερα είναι με σπανάκι.

Για να γίνει δίχρωμο το πιάτο, θα κάνουμε και μια κόκκινη σάλτσα: σωτάρουμε ψιλοκομμένο κρεμμύδι και σκόρδο, προσθέτουμε πολτοποιημένη ντομάτα, μια κονσέρβα τόνου και τ' αφήνουμε να σιγοβράζουν. Προς το τέλος, προσθέτουμε και ένα σφηνάκι ρούμι...

Βράζουμε σε αλατισμένο νερό τις χυλοπίτες και σερβίρουμε με μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι:

Καλαμάρια τηγανιτά

2008-09-09T11:02:00.004+03:00

Το τηγάνισμα καλαμαριών λερώνει τη κουζίνα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αλλά νομίζω πως το αποτέλεσμα αξίζει.

Αφού πλενοκαθαρίσουμε τα καλαμάρια, τα κόβουμε σε ροδέλες και τα βάζουμε στο ψυγείο να περιμένουν τη μοίρα τους.

Κάνουμε μια τηγανιά πατάτες για συνοδεία και παράλληλα ετοιμάζουμε το κουρκούτι στο οποίο θα μπανιαριστούν οι ροδέλες: Αλεύρι dinkel και μπίρα, αλάτι και (λίγο) πιπέρι. 330ml μπίρα είναι αρκετή για 600-700 γρ. κλαμάρια.

Βγάζουμε τις ροδέλες μας από το ψυγείο, τις βάζουμε στο κουρκούτι, τις βγάζουμε από το κουρκούτι, τις βάζουμε στο τηγάνι, τις βγάζουμε από το τηγάνι, τις βάζουμε σε χαρτί κουζίνας.

Ολο αυτό το μπες-βγες γίνεται με καλή διάθεση, μη δίνοντας σημασία στη κατάσταση που δημιουργείται στην επιφάνεια εργασίας. Με αυτήν θα ασχοληθούμε μετά το φαγητό.

Το τηγάνισμα θέλει δυνατή φωτιά, πολύ λάδι και λίγο χρόνο.

Σερβίρουμε χωρίς λεμόνι:

Λαβράκι στο φούρνο

2008-09-07T00:36:00.006+03:00

Σήμερα πιάσαμε λαβράκι.

Δεν ξέρω γατί, αλλά από πολλούς θεωρείται ο βασιλιάς των ψαριών (πως άλλωστε "βγήκε" η προηγούμενη έκφραση...).
Οκ, πολύ νόστιμο ψάρι, αλλά υπάρχουν και (λίγα είναι η αλήθεια) νοστιμότερα.

Οπως συνήθως συμβαίνει με τα ψάρια, δεν χρειάζονται πολλά "συνοδευτικά" ή "εξεζητημένοι" τρόποι μαγειρέματος. Συνεπώς, πάμε στο μπαλκόνι και βλέπουμε ποια μυρωδικά "φωνάζουν" οτι είναι φτιαγμένα για λαβράκι: δενδρολίβανο, βασιλικός και λεμονοθύμαρο.

Καθαρίζουμε καλά τα ψάρια μας, δύο τον αριθμό, και βάζουμε στην κοιλιά του καθενός 2 κλωνάρια δενδρολίβανο, τρία φύλλα βασιλικού και περίπου πέντε φυλλαράκια λεμονοθύμαρο.

Λαδώνουμε, αλατοπιπερώνουμε και ριγανώνουμε (χμ...) τα ψάρια.
Τα τυλίγουμε καλά σε χαρτί και τα ψήνουμε στους 200 για μισή ώρα περίπου (400-450 γραμμάρια το κάθε ψάρι, αν είναι μεγαλύτερα θα χρειαστεί περισσότερη ώρα, αν είναι μικρότερα, προφανώς λιγότερη).

Μπορούμε να σερβίρουμε όπως είναι στο χαρτί τους, αλλά για αποφυγή ατυχημάτων (φάγωμα χαρτιού, δλδ) ίσως είναι καλύτερο να τα βγάλουμε:

Η νέα κουζίνα (επιτέλους...)

2008-08-15T10:25:00.005+03:00

Εδώ και κάτι μήνες, λίγο μετά το Πάσχα, άρχισε η κατασκευή της κουζίνας του "εξοχικού". Μετά κόπων και βασάνων, ολοκληρώθηκε πριν λίγες μέρες (ουφ).

Λοιπόν, είχα γράψει τότε πως η διαδικασία ξεκίνησε με την ουρά, για να μη λέμε "φάγαμε τον γάιδαρο κι έμεινε η ουρά" - αλλά και πάλι μας την έκανε τη δουλειά η τύχη και χρειάστηκαν τρεις μήνες (και βάλε...):

Η μοναξιά της ουράς στον κρύο τοίχο...:

Η ουρά ανήκει σε ένα σαμιαμίδι (οικόσιτο ερπετό που υποτίθεται οτι φέρνει καλή τύχη κλπ κλπ). Βέβαια, λόγω μεγέθους - 3 μέτρα και κάτι ψιλά είναι το μήκος του - φέρνει περισσότερο προς κροκόδειλο...
Και επειδή είναι ψυχρόαιμο ζώο, χρειάστηκε ένας ήλιος (αχνοφαίνεται δεξιά) για να το ζεσταίνει:

Εδώ ο ήλιος φαίνεται καλύτερα:

Τα ντουλάπια μισοτοποθετημένα:

Μισοφτιαγμένο το έργο, περιμένει τον πάγκο που άργησε κάπως...:

...Και επιτέλους έτοιμο:

Αρακάς

2008-07-31T00:56:00.005+03:00

Καλό υλικό για πιο "σύνθετα" πιάτα, αλλά ακόμα καλύτερος (σχεδόν) μόνος του ο αρακάς (νομίζω...)!

Λοιπόν.
Παίρνουμε αρακά.
Καθαρίζουμε μέχρι τα μπιζέλια να γίνουν λίγο παραπάνω από μισό κιλό (ή όσο αντέχει η μπάκα μας τελος πάντων...).
Ζεσταίνουμε ένα φλιτζάνι νερό μπας και χρειαστεί (αν είναι καλός ο αρακάς δεν θα χρειαστεί) και το κρατάμε ζεστό.
Παίρνουμε ένα κρομμύδι και το ψιλοκόβουμε.
Σωτάρουμε σε ελαιόλαδο το κρομμύδι, προσθέτουμε τον αρακά, ανακατεύουμε μέχρι να αρχίσει να βράζει και χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία. Αφήνουμε να σιγοβράσει για κανα 15λεπτο.

Ψιλοκόβουμε μισό ματσάκι άνιθο και εξάγουμε (cool όρος?) τον χυμό ενός λεμονιού.

Με το πέρας του προαναφερθέντος 15λεπτου, προσθέτουμε στο έργο μας τον άνιθο και τον χυμό λεμονιού, ζεστό νερό όσο (και αν) χρειάζεται και τ' αφήνουμε για άλλα 10-15 λεπτά.

Αλατοπιπερώνουμε και δοκιμάζουμε κάθε τόσο τον αρακά μέχρι να γίνει όσο μαλακός (και αλμυρός) μας αρέσει... και βουαλά:

Απαραιτήτως συνοδεύεται με φέτα ή κάποιο άλλο τυρί που "τραβάνε" τα βίτσια μας...

Φακές με ρύζι

2008-07-26T21:42:00.004+03:00

Το παρακάτω φαΐ είναι έργο της συζύγου. Το ίδιο και η παρουσίαση (μόνο η φωτογραφία είναι δική μου). Enjoy!

Φακές από τον Ισημερινό με αρωματικό ρύζι Ταϊλάνδης

Ενώ είχα το μυαλό μου στην αδερφή μου στη Λευκάδα, που ψάχνει μετά κόπων και βασάνων φακές Εγκλουβής γνήσιες και ουχί απομιμήσεις, βρέθηκα στο μαγαζάκι της Fair Trade Hellas, που έχει ανοίξει στη γειτονιά πριν ένα περίπου χρόνο (περισσότερες πληροφορίες εδώ). Πήγα για να αγοράσω καφέ φίλτρου καθώς διαθέτει εξαιρετικές ποικιλίες- σ’ εμάς άρεσαν αυτές της Αιθιοπίας και της Νικαράγουα. Εκεί ανάμεσα στα άλλα βρήκα φακές*** από το συνεταιρισμό Camari της πόλης Bolivar του Ισημερινού και βιολογικό αρωματικό ρύζι απο την Ταϊλάνδη. Η παρακάτω συνταγή για 2 άτομα αποτελεί ελαφριά διασκευή αυτής που υπήρχε στη συσκευασία του ρυζιού.

Καθαρίζουμε και πλένουμε τις φακές (60-70 γραμμάρια). Τις αφήνουμε σε νερό για να να φουσκώσουν 1 ½ ώρα. Βράζουμε τις φακές σε νερό, που να τις σκεπάζει λίγο παραπάνω από ένα δάκτυλο μαζί με ένα ξυλάκι κανέλλας. Μετά βάζουμε το ρύζι περίπου 170 γρ. (σχεδόν ένα νεροπότηρο 2-3 δάκτυλα πιο άδειο) με ισόποσο νερό και ένα κουταλάκι μαύρο σουσάμι να μαλακώσει για περίπου μισή ώρα. Εν τω μεταξύ σε μια κατσαρόλα τσιγαρίζουμε σε 25 γρ. φρέσκο βούτυρο ένα μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο ( εγώ το βάζω στο multimixer). Προσθέτουμε ένα κουταλάκι σκόνη κουρκουμά και λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Στη συνέχεια ρίχνουμε το ρύζι με το νερό του στο οποίο προσθέτουμε ακόμη μία δόση (νερού), τις φακές με το νερό τους αφού αφαιρέσουμε την κανέλλα και λίγο παραπάνω από ένα κουταλάκι αλάτι. Τα αφήνουμε όλα μαζί να σιγοβράσουν μέχρι να πιούνε το ζουμί τους (περίπου 20 λεπτά). Κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε 2 κουτάλια φρέσκο γάλα και σερβίρουμε.

Είναι λίγο μπελαλίδικο στην προετοιμασία αλλά νομίζω πως αξίζει τον κόπο. Αρωματικό, ελαφρύ και χορταστικό με υλικά που συνηθώς υπάρχουν στο σπίτι χωρίς να χρειάζεται να είναι φρέσκα. Εμείς το συνοδέψαμε καλοκαιριάτικα με μια ντοματοσαλάτα απο το μπαξέ του μπαμπά και βιολογικό ασύρτικο του Αντωνόπουλου εκ Πελοποννήσου.

*** Ο Κώστας ελαφρώς στραβομουτσούνιασε όταν έμαθε την προέλευση της φακής λέγοντας πως οι αγρότες στη Λατινική Αμερική ρίχνουν με τον τόνο τα λιπασμάτα αλλά εγώ αντέτεινα πως στην Ελλάδα ίσως ρίχνουμε ακόμη περισσότερα. Η αλήθεια είναι πως ως επι το πλείστον χρησιμοποιούμε βιολογικά τρόφιμα όχι όμως πάντα, για να μη πω τι τρώνε τα ψάρια στη Μεσόγειο, που μας αρέσουν και τα τρώμε συχνά.

Γοφάρι στο φούρνο

2008-07-24T11:07:00.003+03:00

Ενα ψάρι σαν το γοφάρι θέλει κανονικά σχάρα. Για λόγους βαρεμάρας όμως (ποιος καθαρίζει μετά...), θα το κάνουμε στο φούρνο. Θα το περιποιηθούμε κάπως βέβαια, μη φανούμε και εντελώς τεμπελχανάδες...

Παίρνουμε λοιπόν μισό κρεμμύδι και μια σκελίδα σκόρδο και τα βάζουμε στο μπλέντερ να πολτοποιηθούν. Από μυρωδικά: δενδρολίβανο, λεμονοθύμαρο, ρίγανη, καπνιστό πιπέρι - ότι διαθέτουμε ή και όλα μαζί - και τον χυμό μισού λεμονιού. Ανακατεύουμε τα σκορδοκρέμμυδα με τα μυρωδικά και λίγο ελαιόλαδο... έτοιμη η γέμιση!

Γεμίζουμε την κοιλιά του ψαριού (πριν αυτό γεμίσει τη δικιά μας, χε χε χε...) την καρφιτσώνουμε με ένα ξύλο σουβλακίου μη φύγουν τα υλικά που με τόσο κόπο και δάκρυα (κρομμύδι γαρ) ετοιμάσαμε, αλατοπιπερώνουμε τον ιχθύ και τον βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο (240 βαθμούς) για 10 λεπτά.

Το μισό λεμόνι που μας έχει μείνει στα χέρια, το κόβουμε σε φέτες.
Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 190, στρώνουμε τις φέτες του λεμονιού πάνω στο γοφάρι, το περιχύνουμε με λίγο ελαιόλαδο και τ' αφήνουμε στο φούρνο για άλλα 20 λεπτά περίπου.

Ετοιμάζουμε ένα ποτηράκι κρασί η ρακί -ανάλογα με το τι θα πιούμε- και μόλις βγάλουμε το ψάρι από το φούρνο, το σβήνουμε με αυτό. Αφήνουμε μερικά δευτερόλεπτα το αλκοόλι να τσιτσιρίσει, βγάζουμε το ψάρι σε μια πιατέλα και το περιχύνουμε με το ζουμί που έχει μείνει στο σκεύος ψησίματος, το οποίο μπορούμε να ανακατέψουμε αν θέλουμε με λίγη worcestershire sauce:

Κλειστόν...

2008-06-29T12:04:00.005+03:00

...λόγω διακοπών.

Τις επόμενες τρεις βδομάδες θα πλατσουρίζουμε (και θα τρώμε βεβαίως βεβαίως) στην Αμοργό.
Τα ξαναλέμε τέλη Ιούλη!

EDIT, 21 Ιουλίου:
Επιστρέψαμε μαυρισμένοι, ξεκούραστοι και με ένα κιλό λιγότερο (yes!).

Εδώ μερικές φωτο.

Σκορδάτα μακαρόνια με πέστο μωβ βασιλικού

2008-06-25T17:09:00.005+03:00

Ηγγικεν η ώρα να μαγειρευτούν τα σκορδομακάρονα που πήραμε απ' το Πήλιο.
Μια σάλτσα πέστο είναι ό,τι πρέπει. Θα την κάνουμε με τον μωβ βασιλικό, καθώς ο πράσινος είναι ακόμα μικρός.

Τα συγκεκριμένα μακαρόνια χρειάζονται περίπου ένα πεντάλεπτο βράσιμο σε αλατισμένο νερό, σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία.
Για 2 άτομα, 300γρ.

Οσο βράζουν, ετοιμάζουμε τη πέστο:
Βάζουμε στο μπλέντερ μια χεριά φύλλα βασιλικού, μια-δυο κουταλιές κουκουνάρι, 2 σκελίδες σκόρδο και περίπου 150 γραμμάρια κεφαλοτύρι. Χτυπάμε, προσθέτουμε ελαιόλαδο, ξαναχτυπάμε μέχρι να γίνει καλή η αλοιφή, ξαναπροσθέτουμε λάδι αν χρειάζεται.

Βάζουμε στο wok μισή κουταλιά ελαιόλαδο να ζεσταθεί.
Σουρώνουμε τα μακαρόνια, τα ρίχνουμε στο wok, προσθέτουμε τη σάλτσα, ανακατεύουμε να απλωθεί ομοιόμορφα και σερβίρουμε με φρεσκοτριμμένο πολύχρωμο πιπέρι:

Μπριζόλες στη σχάρα με τηγανιτό ρύζι

2008-06-05T16:46:00.004+03:00

Κατα την εκδρομή μας στο Πήλιο, εκτός από τα ζυμαρικά πήραμε και κρέατα - μπριζόλες χοιρινές για την ακρίβεια.

Στη σχάρα ολοταχώς!
(αφού τις μαρινάρουμε πρώτα οκ?)

Για συνοδεία, ρύζι jasmine. Το βράζουμε με σαφράν η/και κανέλα.

Βάζουμε το wok να κάψει, και σωτάρουμε σε μια κουταλιά ελαιόλαδο ένα κρεμμύδι, που το σβήνουμε με σάλτσα σόγιας. Προσθέτουμε το ρύζι, ανακατεύουμε και σερβίρουμε:

Είναι περιττό να γράψω για κρύες μπίρες ε; :-)

Χυλοπίτες με τσουκνίδα και σάλτσα καπνιστού σολομού

2008-06-04T00:45:00.004+03:00

Ως γνωστόν, από την εκδρομή μας στο Πήλιο επιστρέψαμε με ζυμαρικές προμήθειες μία εκ των οποίων θα μαγειρέψουμε σήμερα.

Ο κατασκευαστής προτείνει κόκκινη σάλτσα και τυρί ή κοκκινιστό κρέας ως συνοδεία των χυλοπιτων του, αλλά επειδή κάνουμε δίαιτα εν' όψει του καλοκαιριού (...) δεν θα ακολουθήσουμε τη συμβουλή του. Θα τις μαγειρέψουμε με καπνιστό σολομό.

Συνεπώς, παίρνουμε καπνιστό σολομό (100 gr), κρέμα γάλακτος light (200 gr) και ένα μοσχολέμονο (λάιμ ελληνιστί...). Θα χρειαστούμε επίσης εστραγκόν και (καλόν θα είναι) λευκό κρασί μυρωδάτο.

Βάζουμε νερό σε μια κατσαρόλα να ζεσταίνεται και ψιλοκόβουμε τον σολομό (σε 1cm x 1cm τετραγωνάκια πχ.). Το ένα τέταρτο του ψιλοκομμένου σολομού μαζί με τη μισή κρέμα γάλακτος, μισή πρέζα εστραγκόν και το ξύσμα του lime, τα βάζουμε στο μπλέντερ και τα χτυπάμε καλώς.

Τον υπόλοιπο σολομό τον βάζουμε να "ψήνεται" με το χυμό του lime, μισή πρέζα εστραγκόν και (προαιρετικά) λίγο μυρωδάτο λευκό κρασί.

Μόλις το νερό στη κατσαρόλα μας αρχίσει να βράζει, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και βάζουμε μια κουταλιά αλάτι να διαλυθεί καλά.
Ρίχνουμε τις χυλοπίτες και αυτή τη φορά, ακολουθούμε τις οδηγίες του κατασκευαστή που λένε: βράσιμο σε χαμηλή φωτιά για 3-7 λεπτά.
Ο πλέον σίγουρος τρόπος για να δούμε αν τα ζυμαρικά μας έβρασαν, είναι να τα δοκιμάσουμε. Για τα γούστα μου, 4 λεπτά φτάνουν και περισσεύουν.

Σουρώνουμε.
Βάζουμε μια κουταλιά ελαιόλαδο στη κατσαρόλα (ή ακόμα καλύτερα σε ένα wok) να κάψει.
Ρίχνουμε τις χυλοπίτες, ανακατεύουμε να λαδωθούν, προσθέτουμε τα περιεχόμενα του μπλέντερ, ξανα-ανακατεύουμε, προσθέτουμε την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος και τον "ψημένο" ψιλοκομμένο σολομό, ξανα-μανα-ανακατεύουμε.

Τώρα πια είμαστε έτοιμοι να απολαύσουμε μια μάρβελους γουόντερφουλ εξτραορντιναρι ~~μακαρονάδα~~ λαζάνια με τσουκνίδα και σάλτσα καπνιστού σολομού:

Δυστυχώς επιστρέψαμε...

2008-06-01T00:36:00.003+03:00

Η εκδρομή στο Πήλιο τελείωσε. Είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα "φεύγει" μια βδομάδα, ειδικά όταν περνάς καλά. :-/

Τέλος πάντων. Θα αρχίσουμε σιγά-σιγά τον προγραμματισμό των καλοκαιρινών μας διακοπών ωστε να παραμείνουμε σε ταξιδιωτικό mood.

Από τη Ζαγορά πήραμε ζυμαρικά:

Τα πορτοκαλί είναι με πιπεριές Φλωρίνης (γιαμ).
Τα άσπρα είναι με σκόρδο (γιαμ γιαμ).
Τα πράσινα είναι με τσουκνίδα (γιαμ γιαμ γιαμ).

Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα τα μαγειρέψουμε όλα μέχρι το τέλος του Ιούνη, οπότε και φεύγουμε για τρεις βδομάδες στην Αμοργό!

8-)

*** Εννοείται πως συστάσεις-προτάσεις-συμβουλές περί Αμοργού, είναι ευπρόσδεκτες και απαιτητές από τους γνωρίζοντες!

Φταίει ο Χατζηπετρής ?

2008-05-22T22:00:00.004+03:00

Σαν λίγο παρατημένο να 'ναι το blog...

Λίγο οι εργασίες, λίγο οι εκδρομές, λίγο η βενζινοαπεργία (κι όμως, αυτή φταίει που η νέα κουζίνα ακόμα δεν είναι έτοιμη), τ' άφησα και αρμενίζει χωρίς καινούρια πράγματα.
Θέλει λίγο σουλούπωμα, μερικά καινούρια πιατάκια, αλλά δεν δύναμαι αυτές τις μέρες.
Τι να κάνουμε... shit happens!

Τις πταίει?

*
Τι θα πει δε φταίμε εμείς
τι θα πει πως φταίγαν οι άλλοι
τι θα πει πως φταίνε αυτοί
τι θα πει ρε σεις τι θα πει;
Θα πει πως φταίμε κι εμείς,
φταίτε κι εσείς, ναι, φταίνε κι οι άλλοι.
Φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς,
φταίει κι ο Χατζηπετρής.
Τι θα πει μας τα ‘παν αλλιώς
τι θα πει τα φάγαν οι άλλοι
τι θα πει πως φταίει ο χοντρός;
Φταίει κι ο χοντρός κι ο λιγνός.
*

*Στιχάκια του Λουκιανού, από το "φταίει ο χοντρός"

Λοιπόν.
Μεθαύριο, φεύγουμε για μια βδομάδα στο Πήλιο. Οπως και πέρσι την ίδια εποχή.
Να ξελαμπικάρουμε λίγο.

Χμμ... ίσως και να φταίει το λουλουδικό:

Μέχρι το "άνοιγμα" του ηλίανθου, αυτή η αμαρυλλίδα είναι το μεγαλύτερο λουλουδάκι του ~~μπαξέ~~ μπαλκονιού.

Αντε, πάμε (πάλι) ταξίδι, κι ας περιμένουν τα φαγιά γι αργότερα :-)

Κουζίνα

2008-05-04T23:05:00.003+03:00

Η κατασκευή της νέας μας κουζίνας είναι σε καλό δρόμο, σχεδόν τελείωσε δηλαδή. Είναι αυτο που λέγεται "έμεινε η ουρά" - αλλά εμείς για να μην το πούμε, ξεκινήσαμε με την ουρά:

:-)

Οι υπόλοιπες φωτο άμα τη ολοκληρώσει του πρότζεκτ. Μέχρι τότε, φωτο από την τελευταία μας εκδρομούλα εδώ

Συρών

2008-04-17T20:24:00.009+03:00

Αυτό πρέπει να 'ναι το γρηγορότερο πράγμα που 'χω μαγειρέψει...(αν υπάρχει βραστό νερό χρειάζονται περίπου 2 λεπτά για να ετοιμαστεί!)

Από τον γυναικείο συνεταιρισμό Κοκκινογείων Δράμας, κατα την τελευταία μας επίσκεψη πήραμε συρών - προνόησαν οι κυρίες και έγραψαν τη συνταγή στη συσκευασία, ωστε να μην ρωτάει ο πάσα εις άσχετος, όπως εμείς, πως μαγειρεύεται...:

Τι εστί όμως συρών;
-Είναι ένα χυλοπιτοειδές πράγμα που θυμίζει κουρκουμπίνια:

Ακολουθώντας τη συνταγή, έριξα το αλατισμένο βραστό νερό - σε λιγότερο από ένα λεπτό είχε μαλακώσει και φαινόταν τέλειο (η πετσέτα μου 'μεινε αμανάτι):

Το περιέχυσα με λάδι και έλιωσα μια σκελίδα σκόρδο που την ανακάτεψα με το γιαούρτι - δεν είχα στραγγιστό ωστε να το αραιώσω όπως λέει η συνταγή, οπότε χρησιμοποίησα το γιαούρτι που έφτιαξε η μάνα μου από τo γάλα της γελάδας της γειτόνισσας :-)

Με τη πρώτη μπουκιά φάνηκε οτι αυτό το πράμα θέλει ανακάτεμα και μπόλικο καπνιστό πιπέρι Πόζαρ. Αλλωστε και εμφανισιακά νομίζω οτι είναι πολύ καλύτερο:

***Ευτυχώς αυτές τις μέρες θα βρίσκομαι κοντά στα Κοκκινόγεια ωστε να πάρω μπόλικο συρών - καλοκαιρινότατο έδεσμα λέμε!

ΥΓ: Αυτό το μαγείρεμα ήτο απρόοπτον. Καλές γιορτές και τα ξαναματαλέμε μετά τη Πρωτομαγιά. Τσίου αγκαίν!

Γκουχ γκουχ...

2008-04-08T22:35:00.002+03:00

Πρόσφατα, πριν κανα μήνα, εορτάσαμε τα γενέθλια του ψαριού μας. Το καημένο το ζωντανό ασθενεί βαρέως. Η ηλικία του δεν μας επιτρέπει να είμαστε υπεραισιόδοξοι, αλλά η ελπίδα ως γνωστόν πεθαίνει τελευταία.

Αυτά, ως προς το δυσάρεστον μέρος του post.

Το ευχάριστον μέρος του post είναι πως εδώ και μερικές μέρες, "πήρε μπρος" η κατασκευή της νέας μας κουζίνας (στο"εξοχικό").
Λέω να καταγράψω φωτογραφικά την όλη διαδικασία... δεν ξέρω αν θα το καταφέρω, αλλά στη χειρότερη περίπτωση θα υπάρχουν 2 φωτο - η αρχή και το τέλος :-)

Λόγω της νέας κουζίνας λοιπόν, αλλά και κάποιων εκδρομών που προγραμματίστηκαν, μάλλον θα αργήσω να γράψω κάτι βρώσιμο.
Σιγά την απώλεια θα μου πεις... και θα 'χεις δίκιο! :-)

Εκτός απροόπτου λοιπόν, τα ξαναλέμε λίγο μετά τη πρωτομαγιά!

Τσίου!!!

Τηγανιτά spring rolls καπνιστού σολομού

2008-03-24T17:36:00.004+02:00

Εκτός από ορεκτικά, τα springrolls είναι μια καλή περίπτωση φαγώσιμων για πικνικ.
Σχεδόν οτιδήποτε κατεβάσει η κούτρα του καθένα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη γέμιση. Αυτή τη φορά χρησιμοποίησα καπνιστό σολομό, λάχανο, καρότο, κρεμμυδάκι και φρέσκο κόλιανδρο.

Οι δοσολογίες μπορεί να παίζουν ανάλογα με τα γούστα μας. Στα συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν 2 φέτες σολομού, 2 κρεμμυδάκια, 2 καρότα, μισό λάχανο και καμμιά εικοσαριά φύλλα κόλιανδρου.
Ψιλοκόβουμε τα πάντα εκτός από τον κόλιανδρο και τα σωτάρουμε ελαφρώς. Τα βγάζουμε απ' το wok και τ' αφήνουμε να κρυώσουν - αν θέλουμε βάζουμε και κάποια σως.

Οταν κρυώσουν ψιλοκόβουμε και τον κόλιανδρο και ξανα-ανακατεύουμε τη γέμιση.

Με αυτή τη ποσότητα γέμισης, μου χρειάστηκαν 12 κρεπάκια ριζάλευρου.
Βάζουμε το φύλλο σε χλιαρό νερό να μαλακώσει, προσθέτουμε μια κουταλιά σούπας γέμιση, τυλίγουμε και διατηρούμε τα ρολλά σε υγρό περιβάλλον, μέσα σε βρεγμένη πετσέτα π.χ.

Τηγανίζουμε σε σουσαμόλαδο η ηλιέλαιο μέχρι να χρυσίσουν και τα βγάζουμε σε χαρτί κουζίνας να φύγει η λαδίλα. Είτε ζεστά είτε κρύα, είναι νόστιμα.

Iceberg, καρότο και ραπανάκι

2008-03-23T17:29:00.004+02:00

Αυτή η σαλάτα δεν είναι αποτέλεσμα της φαντασίας του μάγερα, αλλά των διαθέσιμων χορταρικών :-)

Κόβουμε το μαρούλι, απλώνουμε γύρω του φέτες από ραπανάκια και πασπαλίζουμε με καρότο που περάσαμε στο μπλέντερ:

Αλάτι, πιπέρι και λεμόνι σε μικρές ποσότητες έβαλα εγώ, αλλά και λίγο ξύδι δεν θα καθόταν άσχημα, νομίζω...

Σαργός στη σχάρα

2008-03-22T20:02:00.006+02:00

Ενα πολύ νόστιμο και ελαφρύ μεν, με πολλά αγκάθια δε, ψάρι: Σαργός η Ζαργός (και ποιος ξέρει πόσα άλλα ονόματα να 'χει...)
Απ' όσο ξέρω είναι ερμαφρόδιτο, γεννιέται δηλαδή άντρακλας και στη πορεία γίνεται κοκκώνα.

Εχω ακούσει να λένε πως σπάρος και σαργός είναι το ίδιο, που μάλλον δεν ισχύει.
Diplodus sargus sargus είναι η"επιστημονική"ονομασία του σαργού, Diplodus annularis του σπάρου, άρα είναι "αδερφάκια". Ανήκουν και τα δύο στην οικογένεια των σπαριδών, όπως και η τσιπούρα, η συναγρίδα, το φαγκρί κλπ. Νόστιμη οικογένεια...

Με τα λόγια όμως δεν χορταίνει κανείς. Ας μαγειρέψουμε.

Πλένουμε, καθαρίζουμε, αλατοπιπερώνουμε τους σαργούς, τους "ρίχνουμε" στη σχάρα και εντός ολίγων λεπτών τρώμε:

Πολύ δύσκολη και πολύπλοκη διαδικασία ε; :-)

*Το λεμόνι είναι προαιρετικό.

Χταπόδι με χυλοπίτες χρωματιστές :-)

2008-03-13T21:15:00.005+02:00

Για τις κόκκινες χυλοπίτες με παντζάρι των Κοκκινογείων είχα γράψει πριν λίγες μέρες. Εκτός όμως από κόκκινες, οι κυρίες εκεί φτιάχνουν και πράσινες, με σπανάκι. Να κάνουμε μια διχρωμία; (ρητορική ερώτησις):

Ενα μικρό χταποδάκι γύρω στα 600 γραμμάρια είναι μια χαρά για 2 άτομα. Το βράζουμε λοιπόν σε αλατισμένο νερό για τρία τέταρτα της ώρας, περίπου.

Να ετοιμάσουμε και μια απλή σάλτσα.
Σωτάρουμε ένα ψιλοκομμένο κρεμμύδι και μια-δυο σκελίδες σκόρδο. Προσθέτουμε 400 γραμμάρια αποφλοιωμένα ντοματάκια και χαμηλώνουμε τη φωτιά να σιγοβράζει η σάλτσα. Δεν νομίζω οτι χρειάζονται πολλά μυρωδικά, λόγω του συνδυασμού των 2 τύπων χυλοπιτων. Εκτός από λίγο αλάτι, 3-4 γαρίφαλα φτάνουν.

Οταν βράσει το χταπόδι, το βγάζουμε απ' τη κατσαρόλα, το κόβουμε και ρίχνουμε τα κομμάτια στη σάλτσα.

Στο νερό του χταποδιού βάζουμε τις χυλοπίτες (100 γραμμάρια από κάθε χρώμα) να βράσουν για 3-4 λεπτά, σουρώνουμε, ανακατεύουμε με τη σάλτσα και σερβίρουμε.

Happy birthday, Discus Fish!!!

2008-03-05T20:07:00.006+02:00

Και φέτος εορτάζωμεν αυτές τις μέρες τα γενέθλια του κατοικίδιου ψαριού μας:

Είναι λίγο φλου η φετινή, αλλά η φωτογραφία του περσινών γενεθλίων δεν "ξαναβγαίνει" εύκολα... ;-)

Οπως και πέρσι, θα περάσουμε το τριήμερο στο Πόζαρ (οι προμήθειες καπνιστού πιπεριού κλπ., αυτονόητες).
Καλά κούλουμα σε όλους!

Edit, 11 Μάρτη:

Επιστρέψαμε σώοι και αβλαβείς και ευχαριστημένοι.
Μεταξύ άλλων, πεταχτήκαμε μια βόλτα μέχρι το Νυμφαίο. Από τον Αρκτούρο, πήραμε μια χαριτωμένη ποδιά:

Περισσότερες φωτό από την εκδρομούλα, εδώ.

Σπανακοτυρόπιτα

2008-03-03T22:22:00.004+02:00

Η σπανακοτυρόπιτα είναι από τα αγαπημένα μου πρωινά.
Θα χρειαστούμε περίπου 1 κιλό σπανάκι, 400 γραμμάρια φέτα, 4 αυγά και 600 γραμμάρια φύλλα (αυτά που παίρνουμε από τον γυναικείο συνεταιρισμό Κοκκινογείων τόσο είναι - 7 φύλλα, 600 γραμμάρια).

Βάζουμε σε μια κατσαρόλα νερό να ζεσταίνεται.
Καθαρίζουμε και πλένουμε καλά τα σπανακόφυλλα. Μόλις αρχίσει να βράζει το νερό, ρίχνουμε στην κατσαρόλα μια κουταλιά αλάτι, βάζουμε τα σπανάκια να μαραθούν (2 - 4 λεπτά είναι αρκετά), τα στραγγίζουμε καλά και τα κόβουμε.

Χτυπάμε τα αυγά (λίγο μοσχοκάρυδο αν υπάρχει καλά θα 'ναι), ψιλοκόβουμε το τυρί και το ρίχνουμε στα αυγά. Ανακατεύουμε και αν θέλουμε βάζουμε και λίγη ρίγανη.

Λαδώνουμε ένα ταψί - μέγεθος ανάλογο των φύλλων. Λαδώνουμε επίσης με πινέλο κάθε φύλλο που στρώνουμε στο ταψί.

* Σήμερα στρώσαμε το σπανακότυρο σε τρεις στρώσεις (2 φύλλα / σπανακότυρο / 2 φύλλα / σπανακότυρο / 1 φύλλο / σπανακότυρο / 2 φύλλα - από κάτω προς τα πάνω), αλλά όποιος "συνδυασμός" βολέυει, είναι καλοδεχούμενος. Αρκεί στον πάτο και στην "κορυφή" να βάλουμε τουλάχιστον 2 φύλλα.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200.

Ρίχνουμε αν θέλουμε και λίγο μαύρο σουσάμι σε κάποια στρώση σπανακότυρου η/και πάνω από τη πίτα. Κόβουμε στα 8, ψήνουμε για 45 περίπου λεπτά στην χαμηλή θέση του φούρνου και για άλλη μισή ώρα περίπου στη μεσαία θέση.

Αυτά... :-)

Μπλογκοπαίχνιδο με βιβλία

2008-02-26T22:14:00.003+02:00

Βαριέμαι τα διάφορα παιχνιδάκια που σκαρφίζονται οι μπλόγκερς για να περνούν την ώρα τους και δεν συμμετέχω, κάτι που θα μπορούσε να εκληφθεί ως αγένεια, αλλά τεσπα.

Σήμερα θα κάνω μια εξαίρεση. Ο Μπάλος με προσκάλεσε σε ένα παιχνιδάκι με βιβλία. Μόλις τελείωσα το διάβασμα ενός και παραθέτω το ζητούμενο απόσπασμα:

Το πρώτο ερώτημα είναι γιατί να έχουμε στην πρωτεύουσα του κράτους ένα μουσείο που ιδρύθηκε και χρηματοδοτείται με ομοσπονδιακή εντολή.
Η παρουσία του στην Ουάσινγκτον Μολ έρχεται σε ιδιαίτερη αντίθεση με την απουσία μουσείων για εγκλήματα που έγιναν στα πλαίσια της αμερικανικής ιστορίας.
Φανταστείτε πόσο έντονες κατηγορίες θα διατυπώνονταν εδώ, αν η Γερμανία έχτιζε ένα εθνικό μουσείο στο Βερολίνο, όχι για τη ναζιστική γενοκτονία, αλλά για το δουλεμπόριο στην Αμερική, ή για την εξόντωση των αυτοχθόνων της Αμερικής.

Norman Finkelstein, Η βιομηχανία του Ολοκαυτώματος

.......
Τώρα πρέπει να κάνω και προσκλήσεις ε;
Χμμμ... για να δούμε ποιοι είναι σχετικοί με βιβλία...

cook the book,
checkpoint,
Βιβλία και ξερό ψωμί

...ε, βαριέμαι λίγο να ψάχνω και για άλλους... :-)

Οι κανόνες του παιγνίου:

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την 5η περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι…) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες 3 περιόδους (δηλ. την 6η, την 7η και την 8η ).
5. Ζήτα από 5 ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

Αστακός και μακαρόνια

2008-02-21T19:17:00.006+02:00

Η εύρεση φρέσκου αστακού σε Μοδιάνο/Καπάνι τον τελευταίο καιρό είναι υπόθεση εξαιρετικά δύσκολη.
Μια που σήμερα μου χαμογέλασε η τύχη και βρήκα, θα μαγειρευτεί πάραυτα.

Να σημειωθεί πως φρέσκος αστακός είναι μόνο ο ζωντανός - καθώς αυτά τα αρθρόποδα μπορούν να ζήσουν και 48 ώρες έξω απ' το νερό.
Με την ευκαιρία είπα να δοκιμάσω πως λειτουργεί το βίντεο στον blogger:

Κάτι ακόμα: Ο θηλυκός αστακός είναι νοστιμότερος απ' τον αρσενικό. Αλλά αν βρίσκουμε αστακό μια φορά το χρόνο, ε..., είναι λίγο υπερβολικό να ψάχνουμε το φύλο του...

Βάζουμε λοιπόν σε μια κατσαρόλα νερό να ζεσταίνεται και παράλληλα ετοιμάζουμε τη σάλτσα για τα μακαρόνια.
Τα μακαρόνια που θα χρησιμοποιήσουμε είναι μεσσαρίτικα :

Μόλις αρχίσει να βράζει το νερό, ρίχνουμε μια κουταλιά αλάτι και τον αστακό (αφού πρώτα τον ξεπλύνουμε - προσοχή μην μας αρπάξει κανα δάχτυλο με τις δαγκάνες του, όχι οτι θα πάθουμε τίποτα σοβαρό, αλλά λίγη προσοχή δεν βλάπτει...)

Μόλις βράσει ο αστακός, τον βγάζουμε απ' τη κατσαρόλα, ξαφρίζουμε και ρίχνουμε στο ίδιο νερό τα μακαρόνια. Από το νερό του αστακού μπορούμε να βάλουμε μια-δυο κουταλιές στη σάλτσα.

Τρίβουμε κεφαλοτύρι, ετοιμάζουμε τα συμπράγκαλα (καρυδοσπάστη ή κάτι άλλο για να σπάμε το κέλυφος), ένα καλό λευκό κρασί (να ξαναδιαφημίσω τον "Αμέθυστο"?) αρκετές χαρτοπετσέτες, βγάζουμε στα γρήγορα μια φωτό για ενθύμιο (μας περιμένει αστακομακαρονάδα, οι φωτογραφίες μας μάραναν...) και πέφτουμε με τα μούτρα στη μάσα.

ΥΓ: Θυμήθηκα τον Χόμερ Σίμπσον, ο οποίος είχε αστακό για κατοικίδιο. Κάποια στιγμή η γυναίκα του τον μαγείρεψε (τον αστακό, όχι τον Χόμερ...) και ο ήρωας μας τον μασουλούσε κλαίγοντας ..."έπρεπε να 'σουν εδώ, σνιφ, αστακέ μου, κλαψ, να δεις τι νόστιμος είσαι... λυγμ..."

Χυλοπίτες με παντζάρι και γιαούρτι

2008-02-20T18:53:00.005+02:00

Εκτός από τα φύλλα με τα οποία κάναμε το Σαραγλί, από τον γυναικείο συνεταιρισμό Κοκκινογείων Δράμας πήραμε και χυλοπίτες με παντζάρι:

Θα τις μαγειρέψουμε στα γρήγορα με γιαούρτι.

250γρ. χυλοπίτες είναι ok για 2 άτομα. Θα χρειαστεί ένα λίτρο νερό το οποίο το βάζουμε σε μια κατσαρόλα να ζεσταίνεται.
Μόλις αρχίσει να βράζει το νερό, βάζουμε μισό κουταλάκι αλάτι και τις χυλοπίτες να βράσουν για κανα 5λεπτο. Αν τυχόν δεν τραβήξουν όλο το νερό, σουρώνουμε.

Ψιλοκόβουμε μια-δυο σκελίδες σκόρδο και τις σωτάρουμε στο wok (μια κουταλιά ελαιόλαδο είναι αρκετή). Προσθέτουμε ένα κουταλάκι καπνιστό πιπέρι Πόζαρ (εναλλακτικά πάπρικα), ανακατεύουμε για μισό λεπτό και ρίχνουμε στο wok τις χυλοπίτες και 300 γρ. γιαούρτι, ανακατεύουμε καλά και είμαστε έτοιμοι:

Χαλβάς σιμιγδάλι στο wok :-)

2008-02-18T20:22:00.005+02:00

Ας κάνουμε ένα ακόμη χειμωνιάτικο γλυκό τώρα με τα κρύα (έχουμε και τη ζάχαρη Rapadura - βλ. σαραγλί - κάπως πρέπει να τη καταναλώσουμε)!

Για αρχή, κοπανάμε μια χούφτα καρύδια.

Βάζουμε σε μια κατασαρόλα 4 κούπες νερό και 2-3 ξυλαράκια κανέλα να βράσουν.

Βάζουμε στο wok μια κούπα σησαμέλαιο και μολις κάψει προσθέτουμε μια κούπα χοντρό και μια κούπα ψιλό σιμιγδάλι. Ανακατεύουμε συχνά.

Μόλις αρχίσει να βράζει το νερό, ρίχνουμε στη κατσαρόλα μια κούπα ζάχαρη Rapadura, ανακατεύουμε να διαλυθεί καλά, χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να σιγοβράζει.

Μόλις το σιμιγδάλι αρχίσει να σκουραίνει, βάζουμε στο wok τα καρύδια και μισό κουταλάκι αλάτι και ανακατεύουμε. Μόλις σκουρήνει καλά, βγάζουμε τα ξυλαράκια κανέλας απ' τη κατσαρόλα και ρίχνουμε σιγά-σιγά το ζαχαρόνερο στο wok ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να πήξει:

Αδειάζουμε σε μια φόρμα (ή όπου αλλού βολεύει), αφήνουμε να κρυώσει και πασπαλίζουμε με κανέλα.

Σαραγλί

2008-02-03T23:21:00.001+02:00

Ας γλυκαθούμε λίγο σήμερα, φτιάχνοντας ένα... μεταμοντέρνο σαραγλί.

Πήραμε από τον γυναικείο συνεταιρισμό Κοκκινογείων Δράμας, φύλλα (7 φύλλα διαμέτρου 40 εκατοστών περίπου, λίγο παραπάνω από μισό κιλό, χοντρούτσικα δηλαδή...).

Θα χρειαστούμε για τη γέμιση δύο κούπες καρύδια, μισή κούπα φουντούκια και μισή κούπα σουσάμι. Χτυπάμε στο μπλέντερ καρύδια - φουντούκια, προσθέτουμε το σουσάμι, ενάμισι κουταλάκι κανέλα και δυο κουταλιές ζάχαρη και ανακατεύουμε.
Χρησιμοποίησα ζάχαρη rapadura:

Αυτή φτιάχνεται από φυσικό χυμό ζαχαροκάλαμου, τον οποίο αποξηραίνουν και τεμαχίζουν. Μοιάζει με γκρι χαλίκι στη φωτό, η οποία είναι βέβαια πολύ κοντινή, οι κόκκοι έχουν διάμετρο περίπου μισό χιλιοστό :-)

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180.

Αφού έχουμε 7 φύλλα, χωρίζουμε σε 7 περίπου ίδια κομμάτια τη γέμιση.
Απλώνουμε φύλλο, πασπαλίζουμε όσο το δυνατόν ομοιόμορφα τη γέμιση, ξαναπλώνουμε φύλλο, ξαναπασπαλίζουμε, κλπ κλπ.

Τυλίγουμε σχετικά σφιχτά την κατασκευή μας φτιάχνοντας ρολό και κόβουμε ροδέλες πάχους 2-3 εκατοστών, τις οποίες απλώνουμε σε ταψί - κατά προτίμηση πάνω σε λαδόχαρτο.

Σε ένα μεγάλο μπρίκι ή σε μια μικρή κατσαρόλα βάζουμε μία-μιάμιση κούπα σησαμέλαιο να κάψει. Μόλις ετοιμαστεί το λάδι, περιχύνουμε τις ροδέλες και τις βάζουμε στο φούρνο.

Το σιρόπι θα το κάνουμε πάλι με ζάχαρη rapadura (μια κούπα), νερό (μιάμιση κούπα), 4-5 γαρίφαλα και 1-2 ξυλάκια κανέλα. Προσοχή γιατί μόλις αρχίσει ο βρασμός φουσκώνει και αφρίζει η ζάχαρη! Αφήνουμε να "ξεθυμάνει" (να βράσει δηλαδή για κανα λεπτό), προσθέτουμε τον χυμό μισού λεμονιού και βγάζουμε το μπρίκι ή τη κατσαρόλα να κρυώνει.

Το σαραγλί το αφήνουμε για μισή ώρα στους 180 και μετά για 50 περίπου λεπτά στους 150.
Βγάζουμε απ' το φούρνο και περιχύνουμε αμέσως με το σιρόπι. Σε 2-3 ώρες το σαραγλί είναι έτοιμο προς βρώσιν:

Να σημειώσω πως με αυτές τις αναλογίες το σαραγλί δεν είναι πολύ γλυκό, ούτε πολύ σιροπιαστό (ας πούμε πως είναι "διαίτης"...).
Για να γίνει "γλυκό-γλυκό", διπλασιάστε τη ζάχαρη στη γέμιση και στο σιρόπι, στο οποίο θα βάλετε 2 (αντί για μιάμιση) κούπες νερό.

Τραχανάς

2008-01-27T22:08:00.001+02:00

Για να έχουμε μια ποικιλία όταν μας ταλαιπωρεί κρύωμα/συνάχι, μπορούμε να εμπλουτίσουμε κάπως τη δίαιτα της σούπας που κάνουμε. Ναι μεν η κοτόσουπα είναι ό,τι καλύτερο, αλλά και κάποιες άλλες σούπες κακό δεν θα μας κάνουν...
Για παράδειγμα, ο τραχανάς. Αυτές τις μέρες κάναμε 2 είδη σούπας τραχανά: Τον γνωστό "all time classic" της μαμάς και έναν με χορταρικά από τον Καναδά.

Ο "γνωστός" τραχανάς θέλει μια κουταλιά σούπας για κάθε ποτήρι νερό.
2 ποτήρια νερού μας βγάζουν ένα πιάτο σούπας.
Συνεπώς, αν θέλουμε 4 πιάτα τραχανόσουπα (δύο για τον κάθε ασθενή), βάζουμε σε μια κατσαρόλα 8 ποτήρια νερό, αλατίζουμε, και προσθέτουμε 8 κουταλιές τραχανά.
Ανοίγουμε το μάτι/φωτιά και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να γίνει η σούπα. Προσθέτουμε δυο κουταλιές ελαιόλαδο, βγάζουμε τη κατσαρόλα από το μάτι/φωτιά, ανακατεύουμε καλά και σερβίρουμε με καπνιστό πιπέρι Πόζαρ.

Ο τραχανάς του Καναδά είναι πορτοκαλής. Περιέχει αλεύρι σιταριού, προζύμι, αλάτι, πιπέρια κόκκινα, ντομάτες, κρεμμύδια, καρότα και κολοκύθια.
Μαγειρεύεται με τον ίδιο τρόπο, μόνο που για κάθε ποτήρι νερό, βάζουμε μιάμιση κουταλιά τραχανά. Σερβίρεται απαραιτήτως με μπούκοβο.

ΥΓ: Ο Καναδάς είναι χωριό του Έβρου, έδρα του αγροτουριστικού συνεταιρισμού γυναικών Δήμου Τριγώνου "ΓΑΙΑ" :-)

Κοτόπουλο ινδικού τύπου :-)

2008-01-11T12:22:00.003+02:00

Αυτό το κοτόπουλο θέλει φούρνο ταντούρι, αλλά επειδή κάτι τέτοιο είναι λίγο δύσκολο να το βρω, θα μαγειρευτεί σε "κανονικό" φούρνο.

Η μαρινάδα είναι για τρία στήθη κοτόπουλο (ενάμισι κιλό), οπότε για λιγότερο κρέας, υπολογίζουμε και λιγότερη ποσότητα.
Βάζουμε στο γουδί από ενάμισι κουταλάκι σπόρους κόλιανδρου, κίμινου και πιπεριού και τους κοπανάμε καλά. Προσθέτουμε από ενάμισι κουταλάκι πάπρικα (εγώ βάζω κόκκινο καπνιστό πιπέρι ως συνήθως...), κουρκουμά, κάρι και σκόνη μουστάρδας και ανακατεύουμε.

Χοντροκόβουμε 1-2 κρεμμύδια, 2-3 σκελίδες σκόρδο και ένα κομμάτι πιπερόριζα (τζίντζερ) περίπου όσο το σκόρδο. Τα βάζουμε στο μπλέντερ, προσθέτουμε ένα κουταλάκι αλάτι, το χυμό ενός λεμονιού, μια κουταλιά ελαιόλαδο, τα περιεχόμενα του γουδιού και μισό κιλό γιαούρτι. Τα χτυπάμε όλα να γίνουν πάστα. Ετοιμη η μαρινάδα.

Κόβουμε το κοτόπουλο σε κομμάτια (6-8 το κάθε στήθος) τα χαράζουμε αρκετά βαθιά σε τρία-τέσσερα σημεία και τα βάζουμε στη μαρινάδα. Τα διατηρούμε στο ψυγείο για ένα 24ωρο.

Ζεσταίνουμε το φούρνο στους 240-250 βαθμούς και ψήνουμε για κανα μισάωρο. (κάντε κλικ στη φωτο ;-) )

ΥΓ: Καμμιά ιδέα για το πως να "μεταλλάξουμε" το φούρνο σε κάτι ταντουροειδές - να μπορεί βέβαια να εφαρμοστεί εύκολα - έχει κανείς;

Τηγανιτό ρύζι με κρεμμύδια

2008-01-09T08:30:00.001+02:00

Αυτό ήταν από τα πιο εύκολα πράγματα που έγιναν για το εορταστικό δείπνο. Αλλά και από τα πιο νόστιμα κατα γενική ομολογία :-)

Βάζουμε το ρύζι να βράσει (η αναλογία είναι 1 μέρος ρύζι σε 2 μέρη νερό) σε αλατισμένο νερό που έχουμε ρίξει και σαφράν.
Κόβουμε το κρεμμύδι σε ροδέλες, ένα κρεμμύδι για κάθε ποτήρι ρύζι:

Ζεσταίνουμε το wok, ρίχνουμε λίγο ηλιέλαιο και τηγανίζουμε τα κρεμμύδια. Μόλις μαλακώσουν, βάζουμε αρκετή σάλτσα σόγιας να πάρουν χρώμα:

Ρίχνουμε τέλος στο wok και το ρύζι και ανακατέβουμε καλά για ένα-δυο λεπτά:

Εορτή

2008-01-07T20:35:00.000+02:00

Χτες, 6 Ιανουαρίου, εορτάζαμε ονομαστικώς :-)

Τα πιάτα της βραδιάς που ήταν αρκετά, θα αρχίσω να τα παρουσιάζω από σήμερα ξεκινώντας απ' τις σαλάτες.

Σπανάκι με μέλι, ξύδι, κόλιανδρο και κίμινο.

2008-01-07T20:31:00.001+02:00

Μια εύκολη, αρωματική και ψιλοπικάντικη σαλάτα.

Πλένουμε τα σπανάκια, τα χοντροκόβουμε και τα απλώνουμε στη σαλατιέρα. Βάζουμε λίγο λάδι και αλάτι.

Κοπανάμε καλά στο γουδί από ένα κουταλάκι γλυκού σπόρους κίμινου και κόλιανδρου.
Σε ένα ποτήρι η μπολ, διαλύουμε μια κουταλιά μέλι σε μια κουταλιά ξίδι balsamico, ανακατεύουμε με τους κοπανισμένους σπόρους και περιχύνουμε:

Ρόκα με καρύδια και μήλο

2008-01-07T20:19:00.001+02:00

Αλλη μια γρήγορη και εύκολη σαλάτα.
Καθαρίζουμε τη ρόκα, την απλώνουμε στη σαλατιέρα, βάζουμ ελίγο ελαιόλαδο και την αλατίζουμε.
Κόβουμε το μήλο σε φέτες και ρίχνουμε λίγο λεμόνι να μη μαυρίσει.
Απλώνουμε τις μηλόφετες και πασπαλίζουμε με καρύδια.
Περιχύνουμε με ξίδι.

Καζάν ντιμπι, σεκέρ παρέ, σαραλί και λοιπά

2007-12-29T00:16:00.000+02:00

Επιτέλους το "εξοχικό" μας φτιάχτηκε.
Περάσαμε μια βδομάδα με τους καλεσμένους μας και ήταν ωραία.

Φωτορεπορταζ από τις δυο εκδρομούλες (Γρανίτης και Ωραίο) που κάναμε, εδώ.

Επειδή τα βρώσιμα αυτής της βδομάδας δεν ήταν τίποτα το ξεχωριστό, θα βάλω μια φωτό από τα σιροπιαστά της Σμίνθης. Καζάν ντιμπι, σεκέρ παρέ, σαραλί και λοιπά:

Αντε, καλά να μας μπει ο νέος Ετος!

Αυγά και λουκάνικα

2007-12-19T14:16:00.003+02:00

Σήμερα, λόγω και του κρύου, έχουμε ένα πιάτο που ανήκει στη κατηγορία "βαρέα και ανθυγιεινά".
Είναι προφανές οτι είναι αμαρτία να τρώμε τέτοια πράγματα, αλλά ζωή χωρίς αμαρτίες είναι σαν μπίρα χωρίς αλκοόλ. Δε λέει...

Ο γενικός κανόνας, πως οι αμαρτίες διαπράττονται γρήγορα και εύκολα, ισχύει. Δεν χρειάζεται πάνω από ένα εικοσάλεπτο για την ετοιμασία αυτού του χοληστερινούχου μεν, νόστιμου δε, εδέσματος. Απαραίτητα, θα πρέπει να υπάρχει μια μεγάλη σαλάτα για να μη βομβαρδιστεί ανελέητα το στομάχι μας...

Λοιπόν.
Για κάθε άτομο χρειάζεται ένα κομμάτι χωριάτικου λουκάνικου μήκους 10-12 εκατοστών και τρία αυγά.
Βάζουμε ένα τηγάνι να κάψει και κόβουμε το λουκάνικο σε σχετικά λεπτές ροδέλες. Σπάμε τα αυγά σε ένα μπολ, βάζουμε αλάτι, πιπέρι και λίγο μοσχοκάρυδο και χτυπάμε ελαφρώς, ίσα να σπάσουν οι κρόκοι και να ανακατευτεί ελαφρώς το περιεχόμενο του μπολ.

Αν τα λουκάνικα είναι πολύ λιπαρά, δεν χρειάζεται λάδι, αλλιώς βάζουμε πολύ λίγο στο ζεσταμένο τηγάνι και τηγανίζουμε τις ροδέλες. Αν δεν έχουν πολλά μυρωδικά, μπορούμε να βάλουμε και ρίγανη. Ρίχνουμε και τα αυγά, ανακατεύουμε συνεχώς να γίνει κάτι σαν στραπατσάδα και σερβίρουμε αφού πρώτα πασπαλίσουμε με καπνιστό πιπέρι του Πόζαρ - ή και με μπούκοβο για τους "σκληροπυρηνικούς":

Χιώνα ψητή

2007-12-04T23:40:00.001+02:00

Επιστροφή στη μαγειρική με (τι άλλο;) ψάρι!
Και μάλιστα εύκολο και γρήγορο και νόστιμο.

Βάζουμε το γκριλ να κάψει.
Καθαρίζουμε το ψαράκι μας και το αλατοπιπερώνουμε (εγώ βάζω και ρίγανη βέβαια - κολλήματα είναι αυτά, τι να κάνουμε...).
Ρίχνουμε προαιρετικά μερικές σταγόνες ελαιόλαδο στο γκριλ και ψήνουμε το ψάρι 3-5 λεπτά από κάθε πλευρά, ανάλογα με το πάχος του. Tip: Τη δεύτερη πλευρά τη ψήνουμε λιγότερη ώρα από τη πρώτη!

Το ψάρι δεν χρειάζεται τίποτα άλλο, εκτός από την αυτονόητη πράσινη συνοδευτική σαλάτα. Σήμερα όμως, έκανα και ένα λαδολεμονομουσταρδομίγμα για να το περιχύσω - και βγήκε καλό:

Πατατοσαλάτα με καπνιστό σολομό

2007-11-18T22:10:00.001+02:00

Αυτή η σαλάτα θα είναι μάλλον η τελευταία συνταγή του Νοέμβρη (λες και έγραψα πολλές...) και η τελευταία πριν την ολοκλήρωση των εργασιών ανακαίνισης του πατρικού-εξοχικού, οι οποίες εργασίες κάνανε τη ζωή μας άνω-κάτω, αλλά χαλάλι...

Λοιπόν.
Βραζουμε τις πατάτες μας, τις ξεφλουδίζουμε, τις αφήνουμε να κρυώσουν και μετά στο ψυγείο να περάσουν τη τελευταία τους νύχτα.

Την επομένη, ψιλοκόβουμε λίγες φέτες καπνιστού σολομού και τις απλώνουμε πάνω στις πατάτες. Προσθέτουμε μπόλικο ελαιόλαδο, χυμό μισού λεμονιού, λίγο αλάτι, ρίγανη και φρεσκοτριμμένο πιπέρι:

Από κεί και πέρα, βάζουμε ό,τι άλλο τραβάει η ψυχή μας (εγώ νομίζω οτι δεν χρειάζεται τίποτα, ο καπνιστός σολομός έχει έντονη παρουσία και προσθήκη άλλων μυρωδικών θα ήταν toomuchίλα, αλλά βεβαίως περί ορέξεως κολοκυθόπιτα...)

"Φύλλα ελιάς" με πέστο κόλιανδρου

2007-11-07T21:59:00.002+02:00

Μετά από αρκετούς μήνες, ξαναβρήκαμε τα ζυμαρικά σε σχήμα φύλλων ελιάς (παραγωγή Σητείας):

Θα τα μαγειρέψουμε με πέστο κόλιανδρου, καθώς το φυτό στη γλάστρα βγάζει μια-δυο πέστο ακόμη...

Βάζουμε σε μια κατσαρόλα νερό να ζεσταίνεται. Μόλις αρχίσει να βράζει, ρίχνουμε μια κουταλιά σούπας αλάτι και περίπου 250 γραμμάρια από τα ζυμαρικά μας.
Τα αφήνουμε να βράσουν για κανα 15λεπτο.

Οσο βράζουν τα μακαρόνια, ετοιμάζουμε τη πέστο. Μια χεριά κόλιανδρο, κεφαλοτύρι, κουκουνάρι, δυο-τρεις σκελίδες σκόρδο και ελαιόλαδο στο μπλέντερ να γίνουν πάστα. Δοκιμάζουμε τη γεύση, προσθέτουμε ό,τι περισσότερο ζητάει ο ουρανίσκος μας, ξαναμπλεντάρουμε κλπ.

Σουρώνουμε τα ελαιόφυλλα, βάζουμε λίγο ελαιόλαδο στη κατσαρόλα και τα ξαναρίχνουμε μέσα, ανακατεύουμε, προσθέτουμε τη σάλτσα, σβήνουμε τη κουζίνα, ανακατεύουμε καλά μέχρι να λιώσει το τυρί και να απλωθεί παντού η πέστο.
Σερβίρουμε με αρκετό φρεσκοτριμμένο πιπέρι:

Ψητός σολομός με ρύζι

2007-11-05T14:22:00.002+02:00

Ενα παχύ ψάρι όπως ο σολομός είναι ό,τι πρέπει για το χειμώνα. Ο χρόνος μαγειρέματος δεν ξεπερνάει τα 15 λεπτά, οπότε αυτό το πιάτο είναι και γρήγορο στη παρασκευή του.

Αλατοπιπερώνουμε τη φέτα του σολομού και θερμαίνουμε το γκριλ.

Θα ξεκινήσουμε βράζοντας όρυζα.
Βάζουμε ένα ποτήρι νερό σε μια μικρή κατσαρόλα και ρίχνουμε λίγο αλάτι και μερικές "τρίχες" σαφράν. Μόλις αρχίσει να βράζει, βάζουμε μισό ποτήρι ρύζι, ανακατεύουμε και χαμηλώνουμε τη φωτιά. Το αφήνουμε να σιγοβράσει για κανα δεκάλεπτο.

Οσο βράζει το ρύζι, βάζουμε μερικές σταγόνες ελαιόλαδο στο γκριλ και ψήνουμε το σολομό για 2-3 λεπτά από κάθε πλευρά.

Το μόνο που χρειάζεται πλέον, είναι λίγη προσοχή στον χειρισμό της φέτας του σολομού για να μη διαλυθεί κατά το σερβίρισμα:

Δύο ιδέες της συμβίας!

2007-10-10T21:11:00.000+03:00

Η σύζυγος έχει ενίοτε κάποιες ιδέες που αποδεικνύονται θαυμάσιες γευστικά.
Δύο απ' αυτές είναι οι παρακάτω.
Μία για να μη πάει χαμένο το ψάρι που περίσσεψε...
Και η δεύτερη, μια ασυνήθιστη (και χρωματικά) ταραμοσαλάτα.

Πατατοψαροσαλάτα

2007-10-10T21:07:00.001+03:00

Θέλουμε ένα φιλέτο που περίσσεψε από τη χτεσινή ψαροφαγία - εμείς χρησιμοποιήσαμε τσιπούρα που ψήθηκε με μόνο πρόσθετο το αλατοπίπερο.
Χτες επίσης, βράσαμε μερικές πατάτες.
Μετά από μια... ολονυχτία στο ψυγείο, κόβουμε ψάρι και πατάτες, προσθέτουμε μαϊντανό, ελαιόλαδο, αλάτι, πιπέρι και έτοιμη η πατατοψαροσαλάτα μας:

Ταραμάς με αυγά αχινού

2007-10-10T21:04:00.001+03:00

Η μόνη διαφορά με την "κλασσική" ταραμοσαλάτα είναι βέβαια τα αυγά του αχινού που θα χρησιμοποιήσουμε.
Ανακατεύουμε τα αχινοαυγά με ψίχα ψωμιού, ελαιόλαδο και λεμόνι και έτοιμη η ξεχωριστή μας ταραμοσαλάτα:

Φαρφάλες με πέστο κόλιανδρου

2007-10-02T18:08:00.001+03:00

Η μακαρονοφαγία συνεχίζεται!

Μια πολύ ιδιαίτερη εκδοχή της πέστο, είναι αυτή με φρέσκο κόλιανδρο.
Εχουμε μια γλάστρα φρεσκοσπαρμένη στο μπαλκόνι:

Κορφολογούμε μια χεριά κόλιανδρο και το ξεπλένουμε.

Βάζουμε τα μακαρόνια να βράσουν σε αλατισμένο νερό.

Στο μπλέντερ ρίχνουμε καμμιά κατοσταριά γραμμάρια κεφαλοτύρι, μια κουταλιά σούπας κουκουνάρι, 2-3 σκελίδες σκόρδο και μια κουταλιά ελαιόλαδο.
Μπλεντάρουμε (ωραία λέξη ε;), προσθέτουμε λίγο ελαιόλαδο, ξαναμπλεντάρουμε, ξαναπροσθέτουμε ελαιόλαδο κ.ο.κ. μέχρι το περιεχόμενο του μπλέντερ να γίνει μια καλή και λαχταριστή και μυρωδάτη πάστα.

Σουρώνουμε τα μακαρόνια, βάζουμε στη κατσαρόλα (ή στο wok) λίιιγο λάδι και ξαναβάζουμε τις φαρφάλες να λαδωθούν. Προσθέτουμε το περιεχόμενο του μπλέντερ και ανακατεύουμε καλά να απλωθεί ομοιόμορφα η πέστο.

Μακαρονάδα με σάλτσα καπνιστού σολομού

2007-09-25T20:18:00.001+03:00

Μια συνταγή της συζύγου για σήμερα (βοήθησα στις "αγγαρείες" πάντως...)
Οποιοδήποτε ζυμαρικό μας κάνει, σπαγγέτι είναι αυτό που βρέθηκε σήμερα στο σπίτι, οπότε σπαγγέτι θα μαγειρέψουμε...

Οσο καιρό περιμένουμε να ζεσταθεί το νερό που βάλαμε στη κατσαρόλα για να βράσουμε τα μακαρόνια, θα ετοιμάσουμε τη σάλτσα.
Χρειαζόμαστε 200 γραμμάρια καπνιστό σολομό, 100 ml κρέμα γάλακτος light (15% λιπαρά), ένα lime, ένα σφηνάκι βότκα και μια πρέζα εστραγκόν.
Βάζουμε στο μπλέντερ τη μισή κρέμα γάλακτος, το μισό εστραγκόν, το ξύσμα του lime, και το 1/10 του σολομού. Ανακατεύουμε καλά.
Ψιλοκόβουμε τον υπόλοιπο σολομό, ρίχνουμε πάνω του τη βότκα, το υπόλοιπο εστραγκόν και το χυμό από το μισό lime, ανακατεύουμε και τ' αφήνουμε να περιμένει.

Οταν αρχίσει να βράζει το νερό στη κατσαρόλα, ρίχνουμε μια κουταλιά αλάτι και τα μακαρόνια. Τα βράζουμε al dente of course.
Σουρώνουμε.

Βάζουμε στο wok λίγο ελαιόλαδο να κάψει. Ρίχνουμε τα μακαρόνια, ανακατεύουμε λίγο. Ρίχνουμε τα περιεχόμενα του μπλέντερ, ανακατεύουμε λίγο περισσότερο :-)
Βάζουμε τέλος τον ψιλοκομμένο σολομό, την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος και ξανα-ανακατεύουμε για τρίτη και τελευταία φορά:

ΥΓ: Τη φωτογραφία την έβγαλα όσο τα μακαρόνια ήταν στο wok, ωστε η betty να δεί τη λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά στο wok (ορμώμενος από εδώ) :-)

Χοιρινή τηγανιά

2007-09-08T15:46:00.002+03:00

Η χοιρινή τηγανιά είναι ένας άπαιχτος κρασομεζές - ειδικά αν κάνει κρύο όπως σήμερα.
Για να γίνει κάπως πιο "πλήρες" σαν πιάτο, θα μαγειρέψουμε και μερικές... "πατάτες συνοδείας".

Προθερμαίνουμε το φούρνο περίπου στους 180. Καθαρίζουμε και κόβουμε μερικές πατάτες. Λαδώνουμε ένα ταψί/πυρέξ κλπ, βάζουμε τις πατάτες αφού τις αλατοπιπερώσουμε, λίγο ελαιόλαδο και το χυμό ενός λεμονιού. Τ' αφήνουμε στο φούρνο για καμμια ώρα, μετακινώντας μια-δυο φορές τις πατάτες μη τυχόν κολλήσουν.

Στο "κυρίως θέμα" τώρα:

Αλατοπιπερώνουμε τα κομμάτια του χοιρινού. Βάζουμε λίγο ελαιόλαδο σ' ενα τηγάνι να κάψει σε δυνατή φωτιά.
Μέχρι να ετοιμαστεί το λάδι, ψιλοκόβουμε μια κόκκινη πιπεριά και ένα κρεμμύδι, ενώ καθαρίζουμε (ξεφλουδίζουμε) 1-2 σκελίδες σκόρδο.

Βάζουμε τα κομμάτια του χοιρινού στο τηγάνι μέχρι να εξατμιστούν τα εξατμιζόμενα υγρά και να ροδίσουν απ' όλες τις πλευρές.
Χαμηλώνουμε κάπως τη θερμοκρασία και προσθέτουμε τα ψιλοκομμένα φυτά μας μαζί με το χυμό ενός λεμονιού. Σε 1-2 λεπτά, ψιλοκόβουμε και το σκόρδο και το βάζουμε κι αυτό στο τηγάνι.
Προσθέτουμε αρκετή ρίγανη, σβήνουμε με κόκκινο κρασί και worcestershire sauce (@ Juanita: Δεν υπήρχε μπραντι στο σπίτι, οπότε επέλεξα τη "κλασσική" λύση του κρασιού) :

Πρέπει να γράψω πως ήταν καλύτερο απ' ότι φαίνεται στη φωτο... :-)

Γόπες στο φούρνο

2007-09-08T00:36:00.001+03:00

Οι γόπες είναι συμπαθητικά ψάρια που όμως σπάνια τα βρίσκω στην αγορά. Σήμερα πήγαινα για σαρδέλες (πάλι...) αλλά μια και βρέθηκαν γόπες, δεν έχασα την ευκαιρία.

Το πρόβλημα με αυτά τα μικρού μεγέθους ψάρια είναι οτι παίρνει πολύ ώρα το καθάρισμα. Ακόμα και για τα 10 κομμάτια που πήρα, χρειάστηκε αρκετή ώρα για ξελέπιασμα και εντοσθιοαφαίρεση.

Τέλος πάντων, την έκανα την αγγαρεία του καθαρίσματος. Θα μπορούσα κάλλιστα να τις απλώσω μόνο αλατο-ριγανο-πιπερωμένες σε ένα λαδωμένο ταψί. Ομως, οι κόκκινες πιπεριές που πήραμε - μεταξύ άλλων - από τη τελευταία εκδρομή στο Πόζαρ θα έμεναν ανεκμετάλλευτες! Ετσι, ψιλόκοψα μια πιπεριά και δυο σκελίδες σκόρδο (Κρήτης φυσικά), τα άπλωσα στα ψάρια, τα 'βαλα για κανα 20λεπτο στο φούρνο (200 βαθμοί) και έτοιμα:

Τελικά, 5 γόπες είναι πολλές για ένα άτομο. Τρεις η τέσσερις θα ήταν πιο "νορμάλ" μερίδα (με δεδομένη την ύπαρξη μιας σαλάτας).

Νόστιμο ψάρι, αλλά με πολλά αγκάθια. Μπας και αυτό (τα πολλά αγκάθια) σε συνδιασμό με το "μαρτύριο" του καθαρίσματος φταίει για την απουσία της γόπας από τους πάγκους της ψαραγοράς;

Μακαρόνια με σάλτσα τόνου

2007-08-30T18:16:00.001+03:00

Επιστρέφοντας από τις διακοπές, εντόπισα ένα πρόβλημα: Ο Blogger κάτι έκανε στα feeds και δεν βγαίνουν σωστά τα recent comments.
Για να βρώ τη δύναμη να ασχοληθώ με το ζήτημα, θα μαγειρέψω κάτι δυναμωτικό: Ριγκατόνι με σάλτσα τόνου.

(Καλά ε..., "κουκουρούκου" πρόλογος... στην πραγματικότητα μόνο ριγκατόνια είχε η ντουλάπα. Μια κονσέρβα τόνου ήταν κι αυτή ξεχασμένη... θα φάμε λοιπόν ό,τι μας βρίσκεται... Πάντως, το πρόβλημα με τα feeds χρήζει αντιμετώπισης .)
Edit, σήμερα το βράδι: Οκ, έβαλα ένα άλλο σκριπτάκι και όλα οκ με τα σχόλια!

Βασικά η σάλτσα είναι το παν σ' αυτή τη συνταγή, καθώς τα μακαρόνια θέλουν μόνο ένα βράσιμο σε αλατισμένο νερό.

Ξεκινάμε λοιπόν ψιλοκόβοντας ένα κρεμμύδι Κρήτης. Συνεχίζουμε ψιλοκόβοντας μερικές ντομάτες του μπαξέ της μαμάς. Για τους τεμπέληδες, αλλά και λόγω της ζέστης, μπορούμε να κομματιάσουμε το κρεμμύδι και να πολτοποιήσουμε τις ντομάτες στο μπλέντερ.
Σωτάρουμε σε λίγο ελαιόλαδο Κρήτης το κρεμμύδι. Ψιλοκόβουμε μια-δυο σκελίδες σκόρδο Κρήτης και τις βάζουμε να σωταριστούν κι αυτές. Προσθέτουμε τη ντομάτα και χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία ωστε η σάλτσα να σιγοβράζει.
Μόλις μας γεμίσει το μάτι (δηλαδή "δέσει"), τη δοκιμάζουμε και προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι τόσο ωστε η γεύση της να ικανοποιεί τη γλώσσα μας.
Βάζουμε και μερικούς σπόρους κίμινο, αν μας βρίσκονται πρόχειροι.
Αφαιρούμε τυχόν νερό από τη κονσέρβα τόνου και το βάζουμε στη σάλτσα ανακατεύοντας και κομματιάζοντας. Επειτα από ένα-ενάμισι λεπτό, σβήνουμε το μάτι και βάζουμε λίγη worcestershire sauce:

Αυτή η σως είναι ένα πράγμα "καινούριο κοσκινάκι μου και που να σε κρεμάσω" :-)

Στο μεταξύ, όσο ετοιμάζαμε τη σάλτσα, βράσαμε (al dente of course) τα ριγκατόνια... και ιδού:

Μια φωτογραφία που αποδεικνύει πως οι διακοπές έχουν ενίοτε ως συνέπεια να ξεχάσει ο φωτογράφος πως η ύπαρξη φωτισμού είναι απαραίτητη για να βγει μια σωστή φωτογραφία. (Εδώ που τα λέμε φταίει και η βιασύνη λόγω πείνας...)

Σε αντίθεση πάντως με το οπτικό αποτέλεσμα, το γευστικό αποτέλεσμα ήταν άψογο :-)

Good news - bad news

2007-08-19T22:15:00.000+03:00

Λοιπόν.
Εχω καλά και κακά νέα.

Τα καλά είναι οτι τις φχαριστηθήκαμε τις τρεις βδομάδες. Καμια δεκαπενταριά μέρες να 'χαμε ακόμα, θα ήταν τέλεια :-)

Το κακό νέο είναι οτι επιστρέψαμε και από αύριο δουλειά :-(

Πως το λένε... "πλούσιο φωτορεπορτάζ" εδώ.

Άντε και του χρόνου!

Κατεβάζω ρολά...

2007-07-22T01:05:00.000+03:00

...για ένα μήνα.
Δεν είμαι σε θέση να γράψω οτιδήποτε, πλην της ευχής "καλές βουτιές".

Το Σάββατο 28 Ιούλη ταξιδεύουμε προς Κρήτη όπου και θα διακοπεύσουμε για 3 βδομάδες:

Επιστρέφουμε το Σαβ/κο 17/18 Αυγούστου, πλήρεις αλατιού παραγωγής Λιβυκού πελάγους. :-)

ΥΓ (πάμ' όλοι μαζί)... :

Tου Κύκλου τα γυρίσματα, που ανεβοκατεβαίνουν
και του Τροχού, που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνουν
και του Καιρού τα πράματα, που αναπαημό δεν έχουν
μα στο Kαλό κ' εις το Kακό περιπατούν και τρέχουν...

Σνίτσελ με κόκκινη σάλτσα μανιταριών

2007-07-16T16:31:00.001+03:00

Ενα καλό σνίτσελ χρειάζεται συνήθως μια εξίσου καλή σάλτσα, δηλαδή ντομάτες, σκόρδα και κρεμμύδια από τον μπαξέ της μαμάς και μανιτάρια του δάσους (...) - και βέβαια, τα σνίτσελ θα είναι από τον κρεοπώλη τον καλό, τον έμπιστο.

Ψιλοκόβουμε λοιπόν ένα κρεμμύδι και μερικές ντομάτες. Καθαρίζουμε μια-δυο σκελίδες σκόρδο ωστε να 'ναι έτοιμες για τεμαχισμό.
Σωτάρουμε σε λίγο ελαιόλαδο το κρεμμύδι, προσθέτοντας ψιλοκομμένο το σκόρδο λίγο πρίν βάλουμε και τη ντομάτα. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράζει.
Κόβουμε τα μανιτάρια σε φέτες και τα προσθέτουμε στη σάλτσα κανα 15λεπτο μετά τις ντομάτες. Λίγο πριν τη φάση "δέσιμο" (δηλαδή μόλις η σάλτσα φαίνεται έτοιμη) δοκιμάζουμε τη γεύση της και προσθέτουμε όσο αλάτι μας φανεί χρειαζούμενο. Ανακατεύουμε και διατηρούμε τη σάλτσα ζεστή.

Στο μεταξύ, όση ώρα περιμένουμε τη σάλτσα, τρίβουμε 3-4 φρυγανιές. Προσθέτουμε στις φρυγανιές μια-δυο κουταλιές αλεύρι dinkel και μισό κουταλάκι αλάτι και ανακατεύουμε καλά.
Χτυπάμε δυο αυγά (από το κοτέτσι της μαμάς φυσικά) και τα αλατοπιπερώνουμε.

Παίρνουμε τα κρέατα και τα "βαφτίζουμε" πρώτα στο μίγμα φρυγανιάς, μετά στα αυγά, μετά πάλι στο μίγμα φρυγανιάς. Αν μας παίρνει, ξανά στα αυγά, ξανά στο μίγμα φρυγανιάς κ.ο.κ.

Βάζουμε ηλιέλαιο (η κάποιο άλλο ελαφρύ λάδι) να κάψει σε ένα τηγάνι. Τηγανίζουμε τα σνίτσελ μέχρι να ροδίσουν, τα βγάζουμε σε απορροφητικό χαρτί να φύγουν τα λάδια και σερβίρουμε περιχύνοντας με τη σάλτσα:

ΥΓ:
Ο καιρόc γαργάρ εγγύc!
11 και σήμερα!

Καβουροσαλάτα με ρόκα και ντομάτες

2007-07-13T15:23:00.001+03:00

Μια σαλάτα για υπομονετικούς! :-)
(Κανονικά βέβαια θα 'πρεπε να είναι κάπως πιο "προσεγμένα" τα χορταρικά, αλλά είπαμε... να ζοριστούμε σήμερα μόνο με τα καβούρια. Αλλη φορά με πιο "πολύπλοκα" πράγματα).

Παίρνουμε μερικά (δεν χρειάζεται η διευκρίνιση "ζωντανά" ε;) καβούρια, 3-4 ας πούμε και τα βράζουμε για κανα δεκάλεπτο.
Τα βγάζουμε να κρυώσουν.
Αφαιρούμε τις δαγκάνες. Σπάζουμε (με καρυδοθραύστη, σφυροκάλεμο, βαριοπούλα, ό,τι μας βολεύει) τα κελύφη και τα πόδια και βγάζουμε τη ψίχα.
ΟΚ, είναι πολύ ζόρικη δουλειά, αλλά δε μπορεί να 'ναι όλα εύκολα έτσι;

Κόβουμε ρόκα/ντοματίνια (αντί για ρόκα και το μαρούλι καλό είναι), "ζωγραφίζουμε" με τα χορταρικά μια χαζομάρα σε μια πιατέλα, απλώνουμε στη μέση τη καβουρόψιχα και γύρω-γύρω τις δαγκάνες:

Αλατίζουμε και ραντίζουμε με λευκό κρασί.
Για το τέλος, βάζουμε λεμόνι ή lime ή worcestershire sauce (αυτή είναι η τελευταία μου "γκουρμεδιάρικη" (και καλά) ανακάλυψη, μιλάμε πολύ με άρεσε - νεοφώτιστος γαρ...)

Πανσέτα στο grill

2007-07-09T15:22:00.001+03:00

Χτες είχα γενέθλια. Τυπικά, δηλαδή, φόρτωσα άλλον έναν χρόνο στη καμπούρα μου. Δεν ξέρω αν είναι λόγος εορτασμού μια υπενθύμιση οτι γερνάμε, αλλά μερικές εξαιρετικές πανσέτες, είναι (λόγος εορτασμού).

Μια που υπάρχει χρόνος (προγραμματίστηκε από χτες η κρεοφαγία), θα τις μαρινάρουμε. Ενα ποτήρι κρασί, μια-δυο κουταλιές ελαιόλαδο και ο χυμός ενός λεμονιού είναι τα υγρά που θα χρησιμοποιήσουμε. Από μυρωδικά και μπαχάρια, ό,τι υπάρχει πρόχειρο, ή ό,τι προτιμάμε. Εγώ έβαλα δυο σκελίδες ψιλοκομμένο σκόρδο, ψιλοκομμένα φύλλα από ένα κλαράκι δενδρολίβανο, μισό κουταλάκι αλάτι, μισό κουταλάκι πιπέρι Πόζαρ και μισό κουταλάκι κουρκουμά. Κοπάνισα στο γουδί (από μισό κουταλάκι επίσης) κίμινο, σπόρους κόλιανδρου και κόκκους πιπεριού.
Αφήνουμε το κρέας να μαριναριστεί στο ψυγείο για 12-14 ώρες.

Επειδή είναι κρίμα να πάει χαμένη η μαρινάδα πετώντας την, θα την κάνουμε σάλτσα. Βγάζουμε τις πανσέτες σε ένα πιάτο.
Σωτάρουμε σε μια κατσαρολίτσα ένα ψιλοκομμένο κρεμμύδι, και προσθέτουμε τη μαρινάδα. Μόλις αρχίσει να βράζει, βάζουμε μια-δυο ψιλοκομμένες ντομάτες, 1-2 δαφνόφυλλα και τ' αφήνουμε να σιγοβράζει για κανα 15λεπτο. Αν χρειαστεί, προσθέτουμε πελτέ και μαγειρεύουμε μέχρι να δέσει η σάλτσα.

Τις πανσέτες μπορούμε να τις ψήσουμε στη σχάρα - σήμερα τις έψησα στο grill.

Περιχύνουμε με τη σάλτσα... έτοιμο το πιάτο μας:

Φυσικά, αφήνουμε τα κόκκαλα για το τέλος, και "ξεχνάμε" τα μαχαιροπήρουνα - πως αλλιώς θα γλείφουμε τα δάχτυλά μας, εεε; :-)

17 και σήμερα, μη ξεχνιόμαστε...

Κόκκορας. Σούπα & grill.

2007-07-06T17:22:00.001+03:00

Σ' ένα κοτέτσι, ο κόκκορας είναι μάλλον κάτοικος β' κατηγορίας. Το να ταΐζεις κότες και να παίρνεις αυγά έχει κάποιο νόημα, το να ταΐζεις κόκκορα και να σε ξυπνάει όποτε του καπνίσει, είναι μάλλον πρόβλημα.
Μια κλώσσα όμως, "βγάζει" και αρκετά κοκκόρια, που από κάποιο σημείο και μετά αρχίζουν να μαλώνουν και να διαταράσσουν, ας πούμε, την ομαλή ζωή του κοτετσιού. Ενας τρόπος για να λυθεί το πρόβλημα, όχι και τόσο εύηχος πάντως, είναι η σφαγή των κοκκοριών (ακούγεται "κάπως" αλλά τέτοια κοκκόρια "είναι όλα τα λεφτά" ως φαγητό).

Για να μπω στο ψητό, τα παιδιά-κοκκόρια της τελευταίας κλώσσας του κοτετσιού της μαμάς, εσφάγησαν, καθαρίστηκαν, καψαλίστηκαν, τεμαχίστηκαν και καταψύχθηκαν (μιλάμε, πολλή δουλειά για μια μέρα - δεν την έκανα εγώ βέβαια, αλλά φαντάζομαι πως χρειάζεται αρκετός χρόνος και υπομονή...) ωστε να καταναλωθούν όποτε μας ανοίξει η όρεξη.
Και σήμερα μας άνοιξε... :-)

Το καψάλισμα και ο τεμαχισμός πριν τη κατάψυξη, γίνονται για να μην χρειαστεί απόψυξη ο κόκκορας και μετά καθάρισμα κλπ... Ετοιμάζουμε το νερό και τον βάζουμε αμέσως στην κατσαρόλα.
Το πτηνό που μαγείρεψα σήμερα ήταν 1700 γραμμάρια, οπότε έβαλα 2 λίτρα νερό στη κατσαρόλα, δύο κουταλάκια αλάτι και τον κόκκορα.
Μόλις αρχίσει να βράζει το νερό, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και τ' αφήνουμε να σιγοβράζει για δυόμισι-τρεις ώρες.

Κάνουμε ό,τι δουλειές έχουμε να κάνουμε αυτό το τρίωρο, γιατί μετά θα πρέπει να αφοσιωθούμε στον πετεινό μας.
Βγάζουμε από τη κατσαρόλα το στήθος, τον λαιμό και τα εντόσθια και τα αφήνουμε κάπου απλωμένα ωστε να κρυώσουν σχετικά γρήγορα. Ξεκοκκαλίζουμε και ψιλοκόβουμε το κρέας - όχι σε στυλ πατσά, αλλά αρκετά ψιλοκομμένο:

Σε μια πιατέλα στρώνουμε πολλά κλαράκια δενδρολίβανο. Βγάζουμε τα υπόλοιπα κομμάτια από τη κατσαρόλα (πόδια, φτερούγες κλπ) και τα απλώνουμε στο στρώμα δενδρολίβανου που φτιάξαμε. Κλείνουμε καλά με αλουμιονόχαρτο και τα αφήνουμε σε μια γωνιά.

Ρίχνουμε στη κατσαρόλα τα ψιλοκομμένα κρεατάκια και μόλις ξαναρχίσουν να βράζουν, προσθέτουμε 120 γραμμάρια ρύζι. Μετά από 10 λεπτά, δοκιμάζουμε τη σούπα - μάλλον δεν θα χρειαστεί να κάνουμε κάτι, αλλά καλό είναι να δούμε πως "κάθεται" στη γλώσσα μας, αν χρειάζεται προσθήκη αλατιού κλπ. Την αφήνουμε για ένα δεκάλεπτο ακόμη, μέσα στο οποίο ετοιμάζουμε το αυγολέμονο (δύο αυγά και τον χυμό ενός λεμονιού). Αυγοκόβουμε και βγάζουμε (επιτέλους...) την κατσαρόλα απ' το μάτι της κουζίνας:

Ετοιμάζουμε τώρα το grill: Βάζουμε μερικές σταγόνες ελαιόλαδο και το αφήνουμε να ζεσταίνεται. ***Η ίδια διαδικασία μπορεί να γίνει και σε τηγάνι, αλλά μετά από προτροπή του gianni, θα το κάνουμε σήμερα στο γκριλ. Βλέπω οτι περάσανε κιόλας τέσσερις μήνες από τη συνταγή της κοτόσουπας στά σχόλια της οποίας ο Γιάννης πρότεινε το γκριλ... τι γρήγορα που περνάει ο καιρός!...

Βγάζουμε από το στρώμα δενδρολίβανου τα κομμάτια του κόκκορα. Ρίχνουμε αλάτι, πιπέρια (άσπρο, μαύρο, πράσινο και κόκκινο Πόζαρ), κουρκουμά και ρίγανη στη μια πλευρά των κομματιών. Αυτή την πλευρά την βάζουμε σε επαφή με το grill και όσο ψήνεται βάζουμε τα ίδια μπαχάρια και στην άλλη πλευρά. Σε κανα τρίλεπτο αλλάζουμε πλευρές και σε άλλα 3 λεπτά, έτοιμος ο κόκκορας:

ΥΓ: Το κοκκοράκι κικιρικικιιιιιι, να σε ξυπνάει καθε πρωί... :-)

Καλή και η κότα, αλλά ο κόκκορας είναι "να τρώει η μάνα και στο παιδί να μη δίνει"...

ΥΓ2: 20 και σήμερα...

Θερινό το μαγαζί...

2007-07-02T23:54:00.000+03:00

Λίγο καθυστερημένα βέβαια, αλλά το 'κανα θερινό!

Εβαλα και μια (χμ...) οικογενειακή φωτογραφία (εγώ, η γυναίκα μου και το pet μας - ο γάιδαρος δεν είναι της οικογενείας, απλά, ως γνωστόν, χώνεται πάντα εκεί που δεν τον σπέρνουν, οπότε εμφανίστηκε και στη φωτο μας).

Εν αναμονή των διακοπών... Καλές βουτιές σε όλους!

Μπριζόλες με μανιτάρια στη σχάρα

2007-07-01T23:40:00.001+03:00

Αυτό το φαγητό χρονικά προηγείται κατά μία μέρα από το προηγούμενο (είναι το Σαββατιάτικο φαγητό μας), αλλά λόγω της χτεσινής βαρεμάρας και κάποιων μικροαλλαγών στο blog, δημοσιεύεται μετά το σημερινό ρυζομανιταροκαλαμπόκι...

Μπριζόλα στη σχάρα λοιπόν, all-time classic κρεατικό, συνοδευόμενη από μανιτάρια (και λίγες ροδέλες από πιπεριές).
Για να πούμε οτι "κάναμε κάτι σοβαρό" στο ψήσιμο, θα εμπλουτίσουμε τα μανιτάρια με μερικά μυρωδικά.
Χυμός μισού λεμονιού, μια κουταλιά ελαιόλαδο, μισό κουταλάκι μουστάρδα με ολόκληρους σπόρους σιναπιού, μισό κουταλάκι σπόροι κίμινο και μισό κουταλάκι σπόροι κόλιανδρου κοπανισμένοι στο γουδί. Τα ανακατεύουμε όλα μαζί και με ένα πινέλο τα απλώνουμε στην πλευρα των μανιταριών όπου είναι οι "πτυχώσεις" τους.

Κόβουμε μια-δυο κόκκινες και μια-δυο πράσινες πιπεριές. Χρησιμοποιούμε μερικές ροδέλες για το σαλατικό μας, κάτι με ντομάτα-αγγούρι-κρεμμύδι-μαϊντανό (λάδι, αλάτι, ρίγανη εννοούνται...) :

Προετοιμάζουμε τις μπριζόλες, δηλαδή αλατοριγανοπιπερώνουμε (να μην επαναλαμβάνομαι άσκοπα με το πιπέρι του Πόζαρ ε; ) και ετοιμάζουμε τη σχάρα μας.
Μόλις κάψει η σχάρα, τη λαδώνουμε και βάζουμε τα μανιτάρια για κανα δεκάλεπτο. Αν χωράνε και οι πιπεριές, τις βάζουμε κι αυτές. Αν έχουμε καμμιά σχάρα-γίγας, βάζουμε και τις μπριζόλες, προφανώς... Μόλις ψηθούν τα πάντα, τρώμε του καλού καιρού....:

***Εχω μεγαλώσει λίγο την ανάλυση των φωτογραφιών (μια απ' τις μικροαλλαγές που έγραψα στην αρχή του ποστ)

ΥΓ: 26 και σήμερα...

Ρύζι με μανιτάρια και καλαμπόκι στο wok

2007-07-01T21:33:00.002+03:00

Ενα "εξ' ανάγκης" φαγητό, καθώς Κυριακή βράδι μπορεί κανείς να μαγειρέψει με ό,τι υπάρχει στο ψυγείο / ντουλάπι, περιορίζοντας έτσι τις επιλογές του.
Πάντως, μια χαρά μου βγήκε το αποτέλεσμα.

Μεταξύ άλλων, στα ντουλάπια μας υπήρχαν: Ρύζι, καλαμπόκι, μανιτάρια, κρεμμύδια, σκόρδα, λάδι, αλατοπίπερο, σως σόγιας και σαφράν. Θα τα μαγειρέψουμε ολτουγκέδερ.

Αφού βράσουμε το ρύζι (μισό ποτήρι) βάζοντας λίγο σαφράν στο νερό να πάρει χρώμα, το αφήνουμε να περιμένει.
Στο μεταξύ, έχουμε καθαρίσει και κόψει 250 γρ.μανιτάρια και ένα κρεμμύδι. Στο wok βάζουμε λίγο λάδι και τα μανιτάρια. Μόλις οι μήκυτες αρχίσουν να βγάζουν τα νερά τους και να καπνίζουν, προσθέτουμε 200 γρ. καλαμπόκι (από βάζο με άλμη).
Μόλις ρουφήξουν τα ζουμιά τους, βάζουμε λίγο πιπέρι, ανακατεύουμε και τα βγάζουμε να περιμένουν κι αυτά.
Καθαρίζουμε το wok, βάζουμε πάλι λίγο λάδι και σωτάρουμε τα κρεμμύδια. Μόλις τους σπάσει ο τσαμπουκάς (δηλαδή μόλις μαλακώσουν) ψιλοκόβουμε και προσθέτουμε μια σκελίδα σκόρδο. Ανακατεύουμε για κανα λεπτό και βάζουμε τη σάλτσα της σόγιας να "καραμελώσουν".
Προσθέτουμε το ρύζι και ανακατεύουμε να πάρει ομοιόμορφο χρώμα. Βάζουμε τέλος και τα μανιτάρια με το καλαμπόκι, αλατίζουμε, ανακατεύουμε και έτοιμο:

Καλό μήνα!

Καϊγκανάς με κολοκύθια

2007-06-29T18:06:00.001+03:00

Μετά τον γιοφκά, ο καϊγκανάς (κάτι σαν αφιέρωμα ας πούμε, στη μαγειρική της γιαγιάς...).
Υπάρχει βέβαια μια διαφορά, καθώς ο γιοφκάς είναι υλικό προς μαγείρεμα ενώ ο καϊγκανάς τρόπος μαγειρέματος... τέλος πάντων...

Ουσιαστικά, καϊγκανάς είναι η στραπατσάδα. (Δεν ξέρω αν χρησιμοποιείται η λέξη "καϊγκανάς" πέρα από το χωριό μου - όποιος γνωρίζει ας ενημερώσει).
Βασικά, χρησιμοποιούμε αυγά και ντομάτες. Από κει και πέρα, μπορούμε να προσθέσουμε ό,τι κατεβάσει η κούτρα μας. Και επειδή διανύουμε την εποχή των κολοκυθιών, ε, ναι... θα χρησιμοποιήσουμε κολοκύθια (πάλι...).

Λοιπόν.
6 αυγά (ή αβγά) - από το κοτέτσι της μαμάς, τα ξανάπαμε αυτά...
2-3 ντομάτες, 1 κολοκυθάκι
1 κρεμμύδι, 2 σκελίδες σκόρδο
Ελαιόλαδο, αλάτι, πιπέρι, ρίγανη, μοσχοκάρυδο
Τα μαζέψαμε; Είμαστε έτοιμοι για την παρασκευή άλλης μιας λιχουδιάς!

Ψιλοκόβουμε το κολοκύθι και τις ντομάτες (κανονικά θα πρέπει να τις ξεφλουδίσουμε και να αφαιρέσουμε τους σπόρους, αλλά ας το κάνουμε κάπως πιο εύκολο...).
Ψιλοκόβουμε κρεμμύδι-σκόρδα, εναλλακτικά τα βάζουμε στο μπλέντερ για να πάρουμε πολύ μικρά κομματάκια... και σωτάρουμε σε λίγο ελαιόλαδο.
Προσθέτουμε τα κομμάτια του κολοκυθιού, τα φέρνουμε μερικές βόλτες για να... ανταλλάξουν απόψεις με τα κρεμμυδοσκόρδα.
Βάζουμε και τις ντομάτες, χαμηλώνουμε λίγο τη θερμοκρασία, ρίχνουμε λίγο αλάτι και τ' αφήνουμε να σιγοψήνονται για 20-30 λεπτά.

Αν πιούμε κρασί, θα χρειαστούμε ένα σφηνάκι. Αν πιούμε μπίρα, δύο σφηνάκια. Θα "σβήσουμε" (που λέει ο λόγος) το τηγάνι μας με το περιεχόμενο του σφηνακίου (ή των σφηνακίων).
Θα προσθέσουμε μια πρέζα ρίγανη, θα ανακατέψουμε καλά και θα σπάσουμε τα αυγά πάνω στο τηγάνι. Θα βάλουμε ελάχιστο μοσχοκάρυδο πάνω στους κρόκους των αυγών και θα ξαναφέρουμε τη θερμοκρασία εκεί που ήταν πριν την χαμηλώσουμε.
Σπάμε τους κρόκους και ανακατεύουμε ελαφρά που και που. Σε κανα πεντάλεπτο, θα είναι έτοιμος ο καϊγκανάς μας.

Μια ενδιαφερουσα παραλλαγή, αν έχουμε όρεξη για πολλλές μπίρες, είναι αυτή του gianni στα σχόλια των αυγών ματιών, λίγο παρακάτω. Αντί για κολοκύθι, λουκάνικο! (Ωχ μάνα... :-) ...)

Κολιοί ψητοί με λαχανικά

2007-06-26T16:50:00.001+03:00

Σήμερα, μια που υπάρχει χρόνος, ας μαγειρέψω κάτι... σχετικά πολύπλοκο.
Βρέθηκαν κάτι κολιοί άκρως ενδιαφέροντες. Υπάρχουν και τα λαχανικά του μπαξέ. Ας τα συνδυάσουμε λοιπόν.

Θα πάρουμε 4 ψάρια, 600-700 γραμμάρια όλα μαζί.
Δύο κολοκυθάκια, δύο πράσινες και δύο κόκκινες πιπεριές.

Πριν από οτιδήποτε, θα ετοιμάσουμε μια σαλάτα.
Ενα αγγούρι, ένα κρεμμύδι και μερικές ντομάτες. Κόβουμε, ανακατεύουμε και τ΄αφήνουμε στο ψυγείο να κρυώνουν.

Πάμε στα ψάρια τώρα. Καθαρίζουμε, αποκεφαλίζουμε, ανοίγουμε και με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις αφαιρούμε το ψαροκόκκαλο. Αλάτι-ρίγανη από μέσα, μια-δυο φέτες lime ή λεμόνι, καπακώνουμε ωστε να 'χουμε δυο ζευγάρια και τα αφήνουμε και αυτά στο ψυγείο.

Οσο ζεσταίνεται η ψησταριά μας, κόβουμε τα λαχανικά. Λαδώνουμε ελαφρώς, ψήνουμε πρώτα τα κολοκύθια, μετά τις πιπεριές και τ' αφήνουμε σε χαρτί να χάσουν τα λάδια.

Ψήνουμε και τα ψάρια μας (τρία λεπτά από κάθε πλευρά πρέπει να 'ναι αρκετά), βάζουμε αλάτι, ρίγανη και ελαιόλαδο στη σαλάτα και σερβίρουμε:

Μπορούμε στο τέλος να βάλουμε και λαδολέμονο, ψιλοκομμένο μαϊντανό ή δυόσμο ή... ό,τι άλλο μας κάνει κέφι. Με αυτές τις ζέστες, καλό θα είναι το κρασί που θα πιούμε να είναι ελαφρύ. Καλή όρεξη!

Αυγά μάτια

2007-06-20T16:49:00.001+03:00

Ο πιο απλός και γρήγορος τρόπος να φαγωθούν αυγά.
Απαραίτητη προϋπόθεση, τα αυγά να είναι από κότες ελεύθερης βοσκής (και όχι βέβαια κότες που βόσκουν ελεύθερα τις ζωοτροφές του πτηνοπαραγωγού...).

Βάζουμε λίγο ελαιόλαδο σε ένα ζεστό τηγάνι και μόλις κάψει, σπάμε τα αυγά, αλατοπιπερώνουμε και σε 2-4 λεπτά είναι έτοιμα προς βρώσιν.

Εννοείται βέβαια οτι το κόκκινο πιπέρι που φαίνεται είναι το καπνιστό του Πόζαρ (Λουτρακίου Αριδαίας) - αλλά και χωρίς αυτό μια χαρά είναι τα μάτια.
Και φυσικά, χρειάζεται ένα καλό ψωμί για βούτες στον κρόκο του αυγού, μια χωριάτικη και μια παγωμένη μπίρα... :-)

Αντε, φύγαμε τώρα για επιδρομή στον μπαξέ του χωριού!

Κολιοί ριγανάτοι στη σχάρα

2007-06-18T18:12:00.002+03:00

Ψάρι και σχάρα.
Νομίζω οτι είναι δύο απο τις λέξεις που δίνουν νόημα στη λέξη "καλοκαίρι".

Σήμερα θα ψήσουμε κολιούς. Και το σημερινό φαγητό, εντάσσεται στα "γρήγορα και διαιτητικά" των τελευταίων ημερών - το ξανάγραψα πριν, στα μελανούρια, ο χρόνος γαρ λίγος...

Οι κολιοί είναι από τα λιπαρά ψάρια (αυτά με τα ω3 που θεωρούνται "καλά"). Για να τους κάνουμε ντιπ ριγανάτους όμως, θα θυσιάσουμε μερικά από αυτά τα ω3-λιπαρα, πράγμα που θα τους κάνει και πιο "ελαφριούς".

Αφού τους καθαρίσουμε και τους ανοίξουμε σαν ψωμί για σάντουιτς, θα αφαιρέσουμε το ψαροκόκκαλο (μια όχι και τόσο δύσκολη, όσο ακούγεται, διαδικασία), θα απλώσουμε αρκετή ρίγανη και λίγο αλάτι και θα τους ξανακλείσουμε. Με τέτοιου είδους φιλετάρισμα πετυχαίνουμε 2 πράγματα: (α) Αφαιρούνται (στάζουν) περισσότερα λιπαρά από το ψάρι, και (β) όταν το τρώμε δεν χρειάζονται "ταχυδακτυλουργικά" για να αφαιρέσουμε το ψαροκόκκαλο.
Είναι βέβαια και ένας τρόπος να καταλάβουμε τη φρεσκάδα του ψαριού. Όσο πιο δύσκολα αφαιρείται η σπονδυλική στήλη, τόσο πιο φρέσκο είναι το ψάρι. Αν το ψαροκόκκαλο βγαίνει από τη σάρκα "από μόνο του", το ψάρι είναι μπαγιάτικο και θα πρέπει να... "λάβουμε τα μέτρα μας".
Αλατοπιπερώνουμε τα ψάρια και τα αφήνουμε να περιμένουν.

Ετοιμάζουμε τη σχάρα (όπερ σημαίνει, άναμα και ελαφρύ λάδωμα).
Ψήνουμε (ανάλογα με το πάχος του ψαριού, τη ψησταριά, τον αέρα που φυσάει κλπ κλπ) 3-5 λεπτά από κάθε πλευρά... και τρώμε.

Επειδή υπήρχε χώρος στη σχάρα, έβαλα να ψηθούν και τα κρεμμύδια που φαίνονται στο πιάτο. Θα μπορούσε να είναι στη θέση των κρεμμυδιών όποιο λαχανικό τραβάει η όρεξή μας - ή και κανένα.

Μελανούρια

2007-06-12T14:30:00.002+03:00

Συνεχίζουμε τη δίαιτα (λέμε τώρα...) με ψάρι. Πάλι θα το μαγειρέψουμε στο grill, γιατί είπαμε... ο χρόνος γαρ λίγος!

Ακόμα κι αν πάρουμε ξελεπιασμένα και καθαρισμένα ψάρια, καλό είναι να τα ξανα-καθαρίσουμε και μεις - κανείς δεν κάνει άλλωστε καλύτερο καθάρισμα από μας τους ίδιους! :-)

Λοιπόν. Πλένουμε καλά τα μελανούρια μας. Ξύνουμε όσα λέπια έχει αφήσει ο ψαράς (αν μας καθάρισε αυτός το ψάρι). Καθαρίζουμε καλά τη κοιλιά των ψαριών και τα ξαναπλένουμε - με τέτοιες θερμοκρασίες άλλωστε, καλό είναι το τρεχούμενο νερό...

Δεν κρατήθηκα και τα φωτογράφισα τα μελανουράκια:

Τώρα, θα τα προετοιμάσουμε (για την τελευταία τους βουτιά... στο στομάχι μας).
Τα αλατοπιπερώνουμε και βάζουμε στη κοιλιά τους θρούμπι (αλλιώς, τραγορίγανη ή τσιούμπριτσα) - δεν χρειάζονται τσιγκουνιές εδώ, βάζουμε αρκετό.

Μόλις θερμανθεί το γκριλ, το λαδώνουμε ελαφρώς. Ψήνουμε τα ψάρια μας (αν ας πούμε η τετράδα είναι περίπου ένα κιλό, 4-5 λεπτά από κάθε πλευρά είναι αρκετός, αν όχι πολύς χρόνος. 5 από τη πρώτη, 4 από τη δεύτερη πλευρά...):

Μιαμ! :-)