Αρακάς

Καλό υλικό για πιο "σύνθετα" πιάτα, αλλά ακόμα καλύτερος (σχεδόν) μόνος του ο αρακάς (νομίζω...)!

Λοιπόν.
Παίρνουμε αρακά.
Καθαρίζουμε μέχρι τα μπιζέλια να γίνουν λίγο παραπάνω από μισό κιλό (ή όσο αντέχει η μπάκα μας τελος πάντων...).
Ζεσταίνουμε ένα φλιτζάνι νερό μπας και χρειαστεί (αν είναι καλός ο αρακάς δεν θα χρειαστεί) και το κρατάμε ζεστό.
Παίρνουμε ένα κρομμύδι και το ψιλοκόβουμε.
Σωτάρουμε σε ελαιόλαδο το κρομμύδι, προσθέτουμε τον αρακά, ανακατεύουμε μέχρι να αρχίσει να βράζει και χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία. Αφήνουμε να σιγοβράσει για κανα 15λεπτο.

Ψιλοκόβουμε μισό ματσάκι άνιθο και εξάγουμε (cool όρος?) τον χυμό ενός λεμονιού.

Με το πέρας του προαναφερθέντος 15λεπτου, προσθέτουμε στο έργο μας τον άνιθο και τον χυμό λεμονιού, ζεστό νερό όσο (και αν) χρειάζεται και τ' αφήνουμε για άλλα 10-15 λεπτά.

Αλατοπιπερώνουμε και δοκιμάζουμε κάθε τόσο τον αρακά μέχρι να γίνει όσο μαλακός (και αλμυρός) μας αρέσει... και βουαλά:

Απαραιτήτως συνοδεύεται με φέτα ή κάποιο άλλο τυρί που "τραβάνε" τα βίτσια μας...

Περισσότερα...

Φακές με ρύζι

Το παρακάτω φαΐ είναι έργο της συζύγου. Το ίδιο και η παρουσίαση (μόνο η φωτογραφία είναι δική μου). Enjoy!

Φακές από τον Ισημερινό με αρωματικό ρύζι Ταϊλάνδης

Ενώ είχα το μυαλό μου στην αδερφή μου στη Λευκάδα, που ψάχνει μετά κόπων και βασάνων φακές Εγκλουβής γνήσιες και ουχί απομιμήσεις, βρέθηκα στο μαγαζάκι της Fair Trade Hellas, που έχει ανοίξει στη γειτονιά πριν ένα περίπου χρόνο (περισσότερες πληροφορίες εδώ). Πήγα για να αγοράσω καφέ φίλτρου καθώς διαθέτει εξαιρετικές ποικιλίες- σ’ εμάς άρεσαν αυτές της Αιθιοπίας και της Νικαράγουα. Εκεί ανάμεσα στα άλλα βρήκα φακές*** από το συνεταιρισμό Camari της πόλης Bolivar του Ισημερινού και βιολογικό αρωματικό ρύζι απο την Ταϊλάνδη. Η παρακάτω συνταγή για 2 άτομα αποτελεί ελαφριά διασκευή αυτής που υπήρχε στη συσκευασία του ρυζιού.

Καθαρίζουμε και πλένουμε τις φακές (60-70 γραμμάρια). Τις αφήνουμε σε νερό για να να φουσκώσουν 1 ½ ώρα. Βράζουμε τις φακές σε νερό, που να τις σκεπάζει λίγο παραπάνω από ένα δάκτυλο μαζί με ένα ξυλάκι κανέλλας. Μετά βάζουμε το ρύζι περίπου 170 γρ. (σχεδόν ένα νεροπότηρο 2-3 δάκτυλα πιο άδειο) με ισόποσο νερό και ένα κουταλάκι μαύρο σουσάμι να μαλακώσει για περίπου μισή ώρα. Εν τω μεταξύ σε μια κατσαρόλα τσιγαρίζουμε σε 25 γρ. φρέσκο βούτυρο ένα μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο ( εγώ το βάζω στο multimixer). Προσθέτουμε ένα κουταλάκι σκόνη κουρκουμά και λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Στη συνέχεια ρίχνουμε το ρύζι με το νερό του στο οποίο προσθέτουμε ακόμη μία δόση (νερού), τις φακές με το νερό τους αφού αφαιρέσουμε την κανέλλα και λίγο παραπάνω από ένα κουταλάκι αλάτι. Τα αφήνουμε όλα μαζί να σιγοβράσουν μέχρι να πιούνε το ζουμί τους (περίπου 20 λεπτά). Κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε 2 κουτάλια φρέσκο γάλα και σερβίρουμε.

Είναι λίγο μπελαλίδικο στην προετοιμασία αλλά νομίζω πως αξίζει τον κόπο. Αρωματικό, ελαφρύ και χορταστικό με υλικά που συνηθώς υπάρχουν στο σπίτι χωρίς να χρειάζεται να είναι φρέσκα. Εμείς το συνοδέψαμε καλοκαιριάτικα με μια ντοματοσαλάτα απο το μπαξέ του μπαμπά και βιολογικό ασύρτικο του Αντωνόπουλου εκ Πελοποννήσου.


*** Ο Κώστας ελαφρώς στραβομουτσούνιασε όταν έμαθε την προέλευση της φακής λέγοντας πως οι αγρότες στη Λατινική Αμερική ρίχνουν με τον τόνο τα λιπασμάτα αλλά εγώ αντέτεινα πως στην Ελλάδα ίσως ρίχνουμε ακόμη περισσότερα. Η αλήθεια είναι πως ως επι το πλείστον χρησιμοποιούμε βιολογικά τρόφιμα όχι όμως πάντα, για να μη πω τι τρώνε τα ψάρια στη Μεσόγειο, που μας αρέσουν και τα τρώμε συχνά.

Περισσότερα...

Γοφάρι στο φούρνο

Ενα ψάρι σαν το γοφάρι θέλει κανονικά σχάρα. Για λόγους βαρεμάρας όμως (ποιος καθαρίζει μετά...), θα το κάνουμε στο φούρνο. Θα το περιποιηθούμε κάπως βέβαια, μη φανούμε και εντελώς τεμπελχανάδες...

Παίρνουμε λοιπόν μισό κρεμμύδι και μια σκελίδα σκόρδο και τα βάζουμε στο μπλέντερ να πολτοποιηθούν. Από μυρωδικά: δενδρολίβανο, λεμονοθύμαρο, ρίγανη, καπνιστό πιπέρι - ότι διαθέτουμε ή και όλα μαζί - και τον χυμό μισού λεμονιού. Ανακατεύουμε τα σκορδοκρέμμυδα με τα μυρωδικά και λίγο ελαιόλαδο... έτοιμη η γέμιση!

Γεμίζουμε την κοιλιά του ψαριού (πριν αυτό γεμίσει τη δικιά μας, χε χε χε...) την καρφιτσώνουμε με ένα ξύλο σουβλακίου μη φύγουν τα υλικά που με τόσο κόπο και δάκρυα (κρομμύδι γαρ) ετοιμάσαμε, αλατοπιπερώνουμε τον ιχθύ και τον βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο (240 βαθμούς) για 10 λεπτά.

Το μισό λεμόνι που μας έχει μείνει στα χέρια, το κόβουμε σε φέτες.
Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 190, στρώνουμε τις φέτες του λεμονιού πάνω στο γοφάρι, το περιχύνουμε με λίγο ελαιόλαδο και τ' αφήνουμε στο φούρνο για άλλα 20 λεπτά περίπου.

Ετοιμάζουμε ένα ποτηράκι κρασί η ρακί -ανάλογα με το τι θα πιούμε- και μόλις βγάλουμε το ψάρι από το φούρνο, το σβήνουμε με αυτό. Αφήνουμε μερικά δευτερόλεπτα το αλκοόλι να τσιτσιρίσει, βγάζουμε το ψάρι σε μια πιατέλα και το περιχύνουμε με το ζουμί που έχει μείνει στο σκεύος ψησίματος, το οποίο μπορούμε να ανακατέψουμε αν θέλουμε με λίγη worcestershire sauce:

Περισσότερα...

Κλειστόν...

...λόγω διακοπών.


Τις επόμενες τρεις βδομάδες θα πλατσουρίζουμε (και θα τρώμε βεβαίως βεβαίως) στην Αμοργό.
Τα ξαναλέμε τέλη Ιούλη!

EDIT, 21 Ιουλίου:
Επιστρέψαμε μαυρισμένοι, ξεκούραστοι και με ένα κιλό λιγότερο (yes!).

Εδώ μερικές φωτο.

Περισσότερα...

Σκορδάτα μακαρόνια με πέστο μωβ βασιλικού

Ηγγικεν η ώρα να μαγειρευτούν τα σκορδομακάρονα που πήραμε απ' το Πήλιο.
Μια σάλτσα πέστο είναι ό,τι πρέπει. Θα την κάνουμε με τον μωβ βασιλικό, καθώς ο πράσινος είναι ακόμα μικρός.

Τα συγκεκριμένα μακαρόνια χρειάζονται περίπου ένα πεντάλεπτο βράσιμο σε αλατισμένο νερό, σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία.
Για 2 άτομα, 300γρ.

Οσο βράζουν, ετοιμάζουμε τη πέστο:
Βάζουμε στο μπλέντερ μια χεριά φύλλα βασιλικού, μια-δυο κουταλιές κουκουνάρι, 2 σκελίδες σκόρδο και περίπου 150 γραμμάρια κεφαλοτύρι. Χτυπάμε, προσθέτουμε ελαιόλαδο, ξαναχτυπάμε μέχρι να γίνει καλή η αλοιφή, ξαναπροσθέτουμε λάδι αν χρειάζεται.

Βάζουμε στο wok μισή κουταλιά ελαιόλαδο να ζεσταθεί.
Σουρώνουμε τα μακαρόνια, τα ρίχνουμε στο wok, προσθέτουμε τη σάλτσα, ανακατεύουμε να απλωθεί ομοιόμορφα και σερβίρουμε με φρεσκοτριμμένο πολύχρωμο πιπέρι:

Περισσότερα...

Μπριζόλες στη σχάρα με τηγανιτό ρύζι

Κατα την εκδρομή μας στο Πήλιο, εκτός από τα ζυμαρικά πήραμε και κρέατα - μπριζόλες χοιρινές για την ακρίβεια.

Στη σχάρα ολοταχώς!
(αφού τις μαρινάρουμε πρώτα οκ?)

Για συνοδεία, ρύζι jasmine. Το βράζουμε με σαφράν η/και κανέλα.

Βάζουμε το wok να κάψει, και σωτάρουμε σε μια κουταλιά ελαιόλαδο ένα κρεμμύδι, που το σβήνουμε με σάλτσα σόγιας. Προσθέτουμε το ρύζι, ανακατεύουμε και σερβίρουμε:


Είναι περιττό να γράψω για κρύες μπίρες ε; :-)

Περισσότερα...

Χυλοπίτες με τσουκνίδα και σάλτσα καπνιστού σολομού

Ως γνωστόν, από την εκδρομή μας στο Πήλιο επιστρέψαμε με ζυμαρικές προμήθειες μία εκ των οποίων θα μαγειρέψουμε σήμερα.

Ο κατασκευαστής προτείνει κόκκινη σάλτσα και τυρί ή κοκκινιστό κρέας ως συνοδεία των χυλοπιτων του, αλλά επειδή κάνουμε δίαιτα εν' όψει του καλοκαιριού (...) δεν θα ακολουθήσουμε τη συμβουλή του. Θα τις μαγειρέψουμε με καπνιστό σολομό.

Συνεπώς, παίρνουμε καπνιστό σολομό (100 gr), κρέμα γάλακτος light (200 gr) και ένα μοσχολέμονο (λάιμ ελληνιστί...). Θα χρειαστούμε επίσης εστραγκόν και (καλόν θα είναι) λευκό κρασί μυρωδάτο.

Βάζουμε νερό σε μια κατσαρόλα να ζεσταίνεται και ψιλοκόβουμε τον σολομό (σε 1cm x 1cm τετραγωνάκια πχ.). Το ένα τέταρτο του ψιλοκομμένου σολομού μαζί με τη μισή κρέμα γάλακτος, μισή πρέζα εστραγκόν και το ξύσμα του lime, τα βάζουμε στο μπλέντερ και τα χτυπάμε καλώς.

Τον υπόλοιπο σολομό τον βάζουμε να "ψήνεται" με το χυμό του lime, μισή πρέζα εστραγκόν και (προαιρετικά) λίγο μυρωδάτο λευκό κρασί.

Μόλις το νερό στη κατσαρόλα μας αρχίσει να βράζει, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και βάζουμε μια κουταλιά αλάτι να διαλυθεί καλά.
Ρίχνουμε τις χυλοπίτες και αυτή τη φορά, ακολουθούμε τις οδηγίες του κατασκευαστή που λένε: βράσιμο σε χαμηλή φωτιά για 3-7 λεπτά.
Ο πλέον σίγουρος τρόπος για να δούμε αν τα ζυμαρικά μας έβρασαν, είναι να τα δοκιμάσουμε. Για τα γούστα μου, 4 λεπτά φτάνουν και περισσεύουν.

Σουρώνουμε.
Βάζουμε μια κουταλιά ελαιόλαδο στη κατσαρόλα (ή ακόμα καλύτερα σε ένα wok) να κάψει.
Ρίχνουμε τις χυλοπίτες, ανακατεύουμε να λαδωθούν, προσθέτουμε τα περιεχόμενα του μπλέντερ, ξανα-ανακατεύουμε, προσθέτουμε την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος και τον "ψημένο" ψιλοκομμένο σολομό, ξανα-μανα-ανακατεύουμε.

Τώρα πια είμαστε έτοιμοι να απολαύσουμε μια μάρβελους γουόντερφουλ εξτραορντιναρι μακαρονάδα λαζάνια με τσουκνίδα και σάλτσα καπνιστού σολομού:

Περισσότερα...

Δυστυχώς επιστρέψαμε...

Η εκδρομή στο Πήλιο τελείωσε. Είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα "φεύγει" μια βδομάδα, ειδικά όταν περνάς καλά. :-/

Τέλος πάντων. Θα αρχίσουμε σιγά-σιγά τον προγραμματισμό των καλοκαιρινών μας διακοπών ωστε να παραμείνουμε σε ταξιδιωτικό mood.

Από τη Ζαγορά πήραμε ζυμαρικά:

Τα πορτοκαλί είναι με πιπεριές Φλωρίνης (γιαμ).
Τα άσπρα είναι με σκόρδο (γιαμ γιαμ).
Τα πράσινα είναι με τσουκνίδα (γιαμ γιαμ γιαμ).

Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα τα μαγειρέψουμε όλα μέχρι το τέλος του Ιούνη, οπότε και φεύγουμε για τρεις βδομάδες στην Αμοργό!

8-)



*** Εννοείται πως συστάσεις-προτάσεις-συμβουλές περί Αμοργού, είναι ευπρόσδεκτες και απαιτητές από τους γνωρίζοντες!

Περισσότερα...

Φταίει ο Χατζηπετρής ?

Σαν λίγο παρατημένο να 'ναι το blog...

Λίγο οι εργασίες, λίγο οι εκδρομές, λίγο η βενζινοαπεργία (κι όμως, αυτή φταίει που η νέα κουζίνα ακόμα δεν είναι έτοιμη), τ' άφησα και αρμενίζει χωρίς καινούρια πράγματα.
Θέλει λίγο σουλούπωμα, μερικά καινούρια πιατάκια, αλλά δεν δύναμαι αυτές τις μέρες.
Τι να κάνουμε... shit happens!

Τις πταίει?

*
Τι θα πει δε φταίμε εμείς
τι θα πει πως φταίγαν οι άλλοι
τι θα πει πως φταίνε αυτοί
τι θα πει ρε σεις τι θα πει;
Θα πει πως φταίμε κι εμείς,
φταίτε κι εσείς, ναι, φταίνε κι οι άλλοι.
Φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς,
φταίει κι ο Χατζηπετρής.
Τι θα πει μας τα ‘παν αλλιώς
τι θα πει τα φάγαν οι άλλοι
τι θα πει πως φταίει ο χοντρός;
Φταίει κι ο χοντρός κι ο λιγνός.
*

*Στιχάκια του Λουκιανού, από το "φταίει ο χοντρός"

Λοιπόν.
Μεθαύριο, φεύγουμε για μια βδομάδα στο Πήλιο. Οπως και πέρσι την ίδια εποχή.
Να ξελαμπικάρουμε λίγο.

Χμμ... ίσως και να φταίει το λουλουδικό:

Μέχρι το "άνοιγμα" του ηλίανθου, αυτή η αμαρυλλίδα είναι το μεγαλύτερο λουλουδάκι του μπαξέ μπαλκονιού.


Αντε, πάμε (πάλι) ταξίδι, κι ας περιμένουν τα φαγιά γι αργότερα :-)

Περισσότερα...

Κουζίνα

Η κατασκευή της νέας μας κουζίνας είναι σε καλό δρόμο, σχεδόν τελείωσε δηλαδή. Είναι αυτο που λέγεται "έμεινε η ουρά" - αλλά εμείς για να μην το πούμε, ξεκινήσαμε με την ουρά:


:-)

Οι υπόλοιπες φωτο άμα τη ολοκληρώσει του πρότζεκτ. Μέχρι τότε, φωτο από την τελευταία μας εκδρομούλα εδώ

Περισσότερα...