Thursday, May 22, 2008

Φταίει ο Χατζηπετρής ?

Σαν λίγο παρατημένο να 'ναι το blog...

Λίγο οι εργασίες, λίγο οι εκδρομές, λίγο η βενζινοαπεργία (κι όμως, αυτή φταίει που η νέα κουζίνα ακόμα δεν είναι έτοιμη), τ' άφησα και αρμενίζει χωρίς καινούρια πράγματα.
Θέλει λίγο σουλούπωμα, μερικά καινούρια πιατάκια, αλλά δεν δύναμαι αυτές τις μέρες.
Τι να κάνουμε... shit happens!

Τις πταίει?

*
Τι θα πει δε φταίμε εμείς
τι θα πει πως φταίγαν οι άλλοι
τι θα πει πως φταίνε αυτοί
τι θα πει ρε σεις τι θα πει;
Θα πει πως φταίμε κι εμείς,
φταίτε κι εσείς, ναι, φταίνε κι οι άλλοι.
Φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς,
φταίει κι ο Χατζηπετρής.
Τι θα πει μας τα ‘παν αλλιώς
τι θα πει τα φάγαν οι άλλοι
τι θα πει πως φταίει ο χοντρός;
Φταίει κι ο χοντρός κι ο λιγνός.
*

*Στιχάκια του Λουκιανού, από το "φταίει ο χοντρός"

Λοιπόν.
Μεθαύριο, φεύγουμε για μια βδομάδα στο Πήλιο. Οπως και πέρσι την ίδια εποχή.
Να ξελαμπικάρουμε λίγο.

Χμμ... ίσως και να φταίει το λουλουδικό:

Μέχρι το "άνοιγμα" του ηλίανθου, αυτή η αμαρυλλίδα είναι το μεγαλύτερο λουλουδάκι του μπαξέ μπαλκονιού.


Αντε, πάμε (πάλι) ταξίδι, κι ας περιμένουν τα φαγιά γι αργότερα :-)

Sunday, May 4, 2008

Κουζίνα

Η κατασκευή της νέας μας κουζίνας είναι σε καλό δρόμο, σχεδόν τελείωσε δηλαδή. Είναι αυτο που λέγεται "έμεινε η ουρά" - αλλά εμείς για να μην το πούμε, ξεκινήσαμε με την ουρά:


:-)

Οι υπόλοιπες φωτο άμα τη ολοκληρώσει του πρότζεκτ. Μέχρι τότε, φωτο από την τελευταία μας εκδρομούλα εδώ

Thursday, April 17, 2008

Συρών

Αυτό πρέπει να 'ναι το γρηγορότερο πράγμα που 'χω μαγειρέψει...(αν υπάρχει βραστό νερό χρειάζονται περίπου 2 λεπτά για να ετοιμαστεί!)

Από τον γυναικείο συνεταιρισμό Κοκκινογείων Δράμας, κατα την τελευταία μας επίσκεψη πήραμε συρών - προνόησαν οι κυρίες και έγραψαν τη συνταγή στη συσκευασία, ωστε να μην ρωτάει ο πάσα εις άσχετος, όπως εμείς, πως μαγειρεύεται...:

Τι εστί όμως συρών;
-Είναι ένα χυλοπιτοειδές πράγμα που θυμίζει κουρκουμπίνια:

Ακολουθώντας τη συνταγή, έριξα το αλατισμένο βραστό νερό - σε λιγότερο από ένα λεπτό είχε μαλακώσει και φαινόταν τέλειο (η πετσέτα μου 'μεινε αμανάτι):

Το περιέχυσα με λάδι και έλιωσα μια σκελίδα σκόρδο που την ανακάτεψα με το γιαούρτι - δεν είχα στραγγιστό ωστε να το αραιώσω όπως λέει η συνταγή, οπότε χρησιμοποίησα το γιαούρτι που έφτιαξε η μάνα μου από τo γάλα της γελάδας της γειτόνισσας :-)

Με τη πρώτη μπουκιά φάνηκε οτι αυτό το πράμα θέλει ανακάτεμα και μπόλικο καπνιστό πιπέρι Πόζαρ. Αλλωστε και εμφανισιακά νομίζω οτι είναι πολύ καλύτερο:

***Ευτυχώς αυτές τις μέρες θα βρίσκομαι κοντά στα Κοκκινόγεια ωστε να πάρω μπόλικο συρών - καλοκαιρινότατο έδεσμα λέμε!

ΥΓ: Αυτό το μαγείρεμα ήτο απρόοπτον. Καλές γιορτές και τα ξαναματαλέμε μετά τη Πρωτομαγιά. Τσίου αγκαίν!

Tuesday, April 8, 2008

Γκουχ γκουχ...

Πρόσφατα, πριν κανα μήνα, εορτάσαμε τα γενέθλια του ψαριού μας. Το καημένο το ζωντανό ασθενεί βαρέως. Η ηλικία του δεν μας επιτρέπει να είμαστε υπεραισιόδοξοι, αλλά η ελπίδα ως γνωστόν πεθαίνει τελευταία.

Αυτά, ως προς το δυσάρεστον μέρος του post.

Το ευχάριστον μέρος του post είναι πως εδώ και μερικές μέρες, "πήρε μπρος" η κατασκευή της νέας μας κουζίνας (στο"εξοχικό").
Λέω να καταγράψω φωτογραφικά την όλη διαδικασία... δεν ξέρω αν θα το καταφέρω, αλλά στη χειρότερη περίπτωση θα υπάρχουν 2 φωτο - η αρχή και το τέλος :-)

Λόγω της νέας κουζίνας λοιπόν, αλλά και κάποιων εκδρομών που προγραμματίστηκαν, μάλλον θα αργήσω να γράψω κάτι βρώσιμο.
Σιγά την απώλεια θα μου πεις... και θα 'χεις δίκιο! :-)

Εκτός απροόπτου λοιπόν, τα ξαναλέμε λίγο μετά τη πρωτομαγιά!

Τσίου!!!

Monday, March 24, 2008

Τηγανιτά spring rolls καπνιστού σολομού

Εκτός από ορεκτικά, τα springrolls είναι μια καλή περίπτωση φαγώσιμων για πικνικ.
Σχεδόν οτιδήποτε κατεβάσει η κούτρα του καθένα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη γέμιση. Αυτή τη φορά χρησιμοποίησα καπνιστό σολομό, λάχανο, καρότο, κρεμμυδάκι και φρέσκο κόλιανδρο.

Οι δοσολογίες μπορεί να παίζουν ανάλογα με τα γούστα μας. Στα συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν 2 φέτες σολομού, 2 κρεμμυδάκια, 2 καρότα, μισό λάχανο και καμμιά εικοσαριά φύλλα κόλιανδρου.
Ψιλοκόβουμε τα πάντα εκτός από τον κόλιανδρο και τα σωτάρουμε ελαφρώς. Τα βγάζουμε απ' το wok και τ' αφήνουμε να κρυώσουν - αν θέλουμε βάζουμε και κάποια σως.


Οταν κρυώσουν ψιλοκόβουμε και τον κόλιανδρο και ξανα-ανακατεύουμε τη γέμιση.

Με αυτή τη ποσότητα γέμισης, μου χρειάστηκαν 12 κρεπάκια ριζάλευρου.
Βάζουμε το φύλλο σε χλιαρό νερό να μαλακώσει, προσθέτουμε μια κουταλιά σούπας γέμιση, τυλίγουμε και διατηρούμε τα ρολλά σε υγρό περιβάλλον, μέσα σε βρεγμένη πετσέτα π.χ.

Τηγανίζουμε σε σουσαμόλαδο η ηλιέλαιο μέχρι να χρυσίσουν και τα βγάζουμε σε χαρτί κουζίνας να φύγει η λαδίλα. Είτε ζεστά είτε κρύα, είναι νόστιμα.

Sunday, March 23, 2008

Iceberg, καρότο και ραπανάκι

Αυτή η σαλάτα δεν είναι αποτέλεσμα της φαντασίας του μάγερα, αλλά των διαθέσιμων χορταρικών :-)

Κόβουμε το μαρούλι, απλώνουμε γύρω του φέτες από ραπανάκια και πασπαλίζουμε με καρότο που περάσαμε στο μπλέντερ:

Αλάτι, πιπέρι και λεμόνι σε μικρές ποσότητες έβαλα εγώ, αλλά και λίγο ξύδι δεν θα καθόταν άσχημα, νομίζω...

Saturday, March 22, 2008

Σαργός στη σχάρα

Ενα πολύ νόστιμο και ελαφρύ μεν, με πολλά αγκάθια δε, ψάρι: Σαργός η Ζαργός (και ποιος ξέρει πόσα άλλα ονόματα να 'χει...)
Απ' όσο ξέρω είναι ερμαφρόδιτο, γεννιέται δηλαδή άντρακλας και στη πορεία γίνεται κοκκώνα.

Εχω ακούσει να λένε πως σπάρος και σαργός είναι το ίδιο, που μάλλον δεν ισχύει.
Diplodus sargus sargus είναι η"επιστημονική"ονομασία του σαργού, Diplodus annularis του σπάρου, άρα είναι "αδερφάκια". Ανήκουν και τα δύο στην οικογένεια των σπαριδών, όπως και η τσιπούρα, η συναγρίδα, το φαγκρί κλπ. Νόστιμη οικογένεια...

Με τα λόγια όμως δεν χορταίνει κανείς. Ας μαγειρέψουμε.

Πλένουμε, καθαρίζουμε, αλατοπιπερώνουμε τους σαργούς, τους "ρίχνουμε" στη σχάρα και εντός ολίγων λεπτών τρώμε:

Πολύ δύσκολη και πολύπλοκη διαδικασία ε; :-)

*Το λεμόνι είναι προαιρετικό.

Thursday, March 13, 2008

Χταπόδι με χυλοπίτες χρωματιστές :-)

Για τις κόκκινες χυλοπίτες με παντζάρι των Κοκκινογείων είχα γράψει πριν λίγες μέρες. Εκτός όμως από κόκκινες, οι κυρίες εκεί φτιάχνουν και πράσινες, με σπανάκι. Να κάνουμε μια διχρωμία; (ρητορική ερώτησις):

Ενα μικρό χταποδάκι γύρω στα 600 γραμμάρια είναι μια χαρά για 2 άτομα. Το βράζουμε λοιπόν σε αλατισμένο νερό για τρία τέταρτα της ώρας, περίπου.

Να ετοιμάσουμε και μια απλή σάλτσα.
Σωτάρουμε ένα ψιλοκομμένο κρεμμύδι και μια-δυο σκελίδες σκόρδο. Προσθέτουμε 400 γραμμάρια αποφλοιωμένα ντοματάκια και χαμηλώνουμε τη φωτιά να σιγοβράζει η σάλτσα. Δεν νομίζω οτι χρειάζονται πολλά μυρωδικά, λόγω του συνδυασμού των 2 τύπων χυλοπιτων. Εκτός από λίγο αλάτι, 3-4 γαρίφαλα φτάνουν.

Οταν βράσει το χταπόδι, το βγάζουμε απ' τη κατσαρόλα, το κόβουμε και ρίχνουμε τα κομμάτια στη σάλτσα.

Στο νερό του χταποδιού βάζουμε τις χυλοπίτες (100 γραμμάρια από κάθε χρώμα) να βράσουν για 3-4 λεπτά, σουρώνουμε, ανακατεύουμε με τη σάλτσα και σερβίρουμε.

Wednesday, March 5, 2008

Happy birthday, Discus Fish!!!

Και φέτος εορτάζωμεν αυτές τις μέρες τα γενέθλια του κατοικίδιου ψαριού μας:


Είναι λίγο φλου η φετινή, αλλά η φωτογραφία του περσινών γενεθλίων δεν "ξαναβγαίνει" εύκολα... ;-)

Οπως και πέρσι, θα περάσουμε το τριήμερο στο Πόζαρ (οι προμήθειες καπνιστού πιπεριού κλπ., αυτονόητες).
Καλά κούλουμα σε όλους!


Edit, 11 Μάρτη:

Επιστρέψαμε σώοι και αβλαβείς και ευχαριστημένοι.
Μεταξύ άλλων, πεταχτήκαμε μια βόλτα μέχρι το Νυμφαίο. Από τον Αρκτούρο, πήραμε μια χαριτωμένη ποδιά:

Περισσότερες φωτό από την εκδρομούλα, εδώ.

Monday, March 3, 2008

Σπανακοτυρόπιτα

Η σπανακοτυρόπιτα είναι από τα αγαπημένα μου πρωινά.
Θα χρειαστούμε περίπου 1 κιλό σπανάκι, 400 γραμμάρια φέτα, 4 αυγά και 600 γραμμάρια φύλλα (αυτά που παίρνουμε από τον γυναικείο συνεταιρισμό Κοκκινογείων τόσο είναι - 7 φύλλα, 600 γραμμάρια).

Βάζουμε σε μια κατσαρόλα νερό να ζεσταίνεται.
Καθαρίζουμε και πλένουμε καλά τα σπανακόφυλλα. Μόλις αρχίσει να βράζει το νερό, ρίχνουμε στην κατσαρόλα μια κουταλιά αλάτι, βάζουμε τα σπανάκια να μαραθούν (2 - 4 λεπτά είναι αρκετά), τα στραγγίζουμε καλά και τα κόβουμε.

Χτυπάμε τα αυγά (λίγο μοσχοκάρυδο αν υπάρχει καλά θα 'ναι), ψιλοκόβουμε το τυρί και το ρίχνουμε στα αυγά. Ανακατεύουμε και αν θέλουμε βάζουμε και λίγη ρίγανη.

Λαδώνουμε ένα ταψί - μέγεθος ανάλογο των φύλλων. Λαδώνουμε επίσης με πινέλο κάθε φύλλο που στρώνουμε στο ταψί.

* Σήμερα στρώσαμε το σπανακότυρο σε τρεις στρώσεις (2 φύλλα / σπανακότυρο / 2 φύλλα / σπανακότυρο / 1 φύλλο / σπανακότυρο / 2 φύλλα - από κάτω προς τα πάνω), αλλά όποιος "συνδυασμός" βολέυει, είναι καλοδεχούμενος. Αρκεί στον πάτο και στην "κορυφή" να βάλουμε τουλάχιστον 2 φύλλα.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200.

Ρίχνουμε αν θέλουμε και λίγο μαύρο σουσάμι σε κάποια στρώση σπανακότυρου η/και πάνω από τη πίτα. Κόβουμε στα 8, ψήνουμε για 45 περίπου λεπτά στην χαμηλή θέση του φούρνου και για άλλη μισή ώρα περίπου στη μεσαία θέση.

Αυτά... :-)