Πατάτες γιαχνί

Να λαδωθεί λίγο τ' αντεράκι μας...

Καθαρίζουμε, πλένουμε και κόβουμε σε σχετικά μεγάλα κομμάτια 700-800 γρ. πατάτες.
Ψιλοκόβουμε ένα-δυο κρεμμύδια και μια σκελίδα σκόρδο.
Κόβουμε σε ροδέλες μία πράσινη και μία κόκκινη πιπεριά (αφού πρώτα με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις αφαιρέσουμε τους σπόρους).

Σωτάρουμε σε μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο κρεμμύδια, πιπεριές και σκόρδα.
Προσθέτουμε 2-3 φύλλα δάφνη, λίγο μπαχάρι και 400 γρ. αποφλοιωμένα ντοματάκια.

Μόλις αρχίσει να κοχλάζει, βάζουμε μισό φλιτζάνι νερό, τις πατάτες, λίγο αλατοπίπερο και ανακατεύουμε.

Οταν ξαναρχίσει να κοχλάζει, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και τ' αφήνουμε ανενόχλητο να σιγοβράσει για καμμιά 45αριά λεπτά (κλειστό το καπάκι της κατσαρόλας).

Αφήνουμε (εκτός ματιού) άλλο ένα δεκάλεπτο με ανοιχτό καπάκι να κρυώσει λίγο (και να βγάλουμε και καμμιά φωτο...):


και σερβίρουμε :-)

Περισσότερα...

Κυδώνια με τεντούρα

Ενα χειμωνιάτικο επιδόρπιο:

Κόβουμε το κυδώνι στα τέσσερα, το καθαρίζουμε, καρφώνουμε σε κάθε κομμάτι 1-2 γαρύφαλα, πασπαλίζουμε με μαύρη ζάχαρη και κανέλα.
Περιχύνουμε με τεντούρα και ψήνουμε για μερικά λεπτά.

Περισσότερα...

Μανιτάρια φρικασέ

Εχω πήξει στις δουλειές και έχω παρατήσει το βλογ - είναι ηλίου φαεινότερον.

Και ω! της συμπτώσεως... σήμερα "μπαίνω" να βάλω συνταγή και βλέπω το σχόλιο της κ. Δήμητρας Βέργου για τα μανιτάρια!!!

Αγαπητή Δήμητρα (έχεις το όνομα της μητέρας μου, παρεπιμπτόντως...) τα μανιτάρια τα τρώω μετά μανίας.... αρκεί να τα έχουν μαγειρέψει άλλοι (χι χι).

Σίγουρα έχω γράψει 2-3 συνταγές - δεν έχω τον χρόνο να ψάξω, τώρα - και να μια ακόμη:

Αντικαθιστώντας το κρέας με τα μανιτάρια σε ένα φρικασέ, έχουμε όλα τα καλά του κρέατος (γεύση, άρωμα κλπ) χωρίς τα αρνητικά του (χοληστερίνες, τριγλυκερίδια και άλλα οξαποδώ...).

Παίρνουμε λοιπόν μερικά πλευρώτους, τα σωτάρουμε ελαφρώς, προσθέτουμε μαρούλια, αυγολέμονο και ιδού:

Περισσότερα...

Χυλοπίτες με σπανάκι και σάλτσα τόνου

Οι χρωματιστές χυλοπίτες φτιάχνονται με προσθήκη διαφόρων χορταρικών κατά το ζύμωμά τους και τους προσδίδουν χρώμα, αλλά και ιδιαίτερη γεύση.
Οι πράσινες που θα μαγειρέψουμε σήμερα είναι με σπανάκι.

Για να γίνει δίχρωμο το πιάτο, θα κάνουμε και μια κόκκινη σάλτσα: σωτάρουμε ψιλοκομμένο κρεμμύδι και σκόρδο, προσθέτουμε πολτοποιημένη ντομάτα, μια κονσέρβα τόνου και τ' αφήνουμε να σιγοβράζουν. Προς το τέλος, προσθέτουμε και ένα σφηνάκι ρούμι...

Βράζουμε σε αλατισμένο νερό τις χυλοπίτες και σερβίρουμε με μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι:

Περισσότερα...

Καλαμάρια τηγανιτά

Το τηγάνισμα καλαμαριών λερώνει τη κουζίνα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αλλά νομίζω πως το αποτέλεσμα αξίζει.

Αφού πλενοκαθαρίσουμε τα καλαμάρια, τα κόβουμε σε ροδέλες και τα βάζουμε στο ψυγείο να περιμένουν τη μοίρα τους.

Κάνουμε μια τηγανιά πατάτες για συνοδεία και παράλληλα ετοιμάζουμε το κουρκούτι στο οποίο θα μπανιαριστούν οι ροδέλες: Αλεύρι dinkel και μπίρα, αλάτι και (λίγο) πιπέρι. 330ml μπίρα είναι αρκετή για 600-700 γρ. κλαμάρια.

Βγάζουμε τις ροδέλες μας από το ψυγείο, τις βάζουμε στο κουρκούτι, τις βγάζουμε από το κουρκούτι, τις βάζουμε στο τηγάνι, τις βγάζουμε από το τηγάνι, τις βάζουμε σε χαρτί κουζίνας.

Ολο αυτό το μπες-βγες γίνεται με καλή διάθεση, μη δίνοντας σημασία στη κατάσταση που δημιουργείται στην επιφάνεια εργασίας. Με αυτήν θα ασχοληθούμε μετά το φαγητό.

Το τηγάνισμα θέλει δυνατή φωτιά, πολύ λάδι και λίγο χρόνο.

Σερβίρουμε χωρίς λεμόνι:

Περισσότερα...

Λαβράκι στο φούρνο

Σήμερα πιάσαμε λαβράκι.

Δεν ξέρω γατί, αλλά από πολλούς θεωρείται ο βασιλιάς των ψαριών (πως άλλωστε "βγήκε" η προηγούμενη έκφραση...).
Οκ, πολύ νόστιμο ψάρι, αλλά υπάρχουν και (λίγα είναι η αλήθεια) νοστιμότερα.

Οπως συνήθως συμβαίνει με τα ψάρια, δεν χρειάζονται πολλά "συνοδευτικά" ή "εξεζητημένοι" τρόποι μαγειρέματος. Συνεπώς, πάμε στο μπαλκόνι και βλέπουμε ποια μυρωδικά "φωνάζουν" οτι είναι φτιαγμένα για λαβράκι: δενδρολίβανο, βασιλικός και λεμονοθύμαρο.

Καθαρίζουμε καλά τα ψάρια μας, δύο τον αριθμό, και βάζουμε στην κοιλιά του καθενός 2 κλωνάρια δενδρολίβανο, τρία φύλλα βασιλικού και περίπου πέντε φυλλαράκια λεμονοθύμαρο.

Λαδώνουμε, αλατοπιπερώνουμε και ριγανώνουμε (χμ...) τα ψάρια.
Τα τυλίγουμε καλά σε χαρτί και τα ψήνουμε στους 200 για μισή ώρα περίπου (400-450 γραμμάρια το κάθε ψάρι, αν είναι μεγαλύτερα θα χρειαστεί περισσότερη ώρα, αν είναι μικρότερα, προφανώς λιγότερη).

Μπορούμε να σερβίρουμε όπως είναι στο χαρτί τους, αλλά για αποφυγή ατυχημάτων (φάγωμα χαρτιού, δλδ) ίσως είναι καλύτερο να τα βγάλουμε:

Περισσότερα...

Η νέα κουζίνα (επιτέλους...)

Εδώ και κάτι μήνες, λίγο μετά το Πάσχα, άρχισε η κατασκευή της κουζίνας του "εξοχικού". Μετά κόπων και βασάνων, ολοκληρώθηκε πριν λίγες μέρες (ουφ).

Λοιπόν, είχα γράψει τότε πως η διαδικασία ξεκίνησε με την ουρά, για να μη λέμε "φάγαμε τον γάιδαρο κι έμεινε η ουρά" - αλλά και πάλι μας την έκανε τη δουλειά η τύχη και χρειάστηκαν τρεις μήνες (και βάλε...):


Η μοναξιά της ουράς στον κρύο τοίχο...:


Η ουρά ανήκει σε ένα σαμιαμίδι (οικόσιτο ερπετό που υποτίθεται οτι φέρνει καλή τύχη κλπ κλπ). Βέβαια, λόγω μεγέθους - 3 μέτρα και κάτι ψιλά είναι το μήκος του - φέρνει περισσότερο προς κροκόδειλο...
Και επειδή είναι ψυχρόαιμο ζώο, χρειάστηκε ένας ήλιος (αχνοφαίνεται δεξιά) για να το ζεσταίνει:


Εδώ ο ήλιος φαίνεται καλύτερα:


Τα ντουλάπια μισοτοποθετημένα:


Μισοφτιαγμένο το έργο, περιμένει τον πάγκο που άργησε κάπως...:


...Και επιτέλους έτοιμο:

Περισσότερα...

Αρακάς

Καλό υλικό για πιο "σύνθετα" πιάτα, αλλά ακόμα καλύτερος (σχεδόν) μόνος του ο αρακάς (νομίζω...)!

Λοιπόν.
Παίρνουμε αρακά.
Καθαρίζουμε μέχρι τα μπιζέλια να γίνουν λίγο παραπάνω από μισό κιλό (ή όσο αντέχει η μπάκα μας τελος πάντων...).
Ζεσταίνουμε ένα φλιτζάνι νερό μπας και χρειαστεί (αν είναι καλός ο αρακάς δεν θα χρειαστεί) και το κρατάμε ζεστό.
Παίρνουμε ένα κρομμύδι και το ψιλοκόβουμε.
Σωτάρουμε σε ελαιόλαδο το κρομμύδι, προσθέτουμε τον αρακά, ανακατεύουμε μέχρι να αρχίσει να βράζει και χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία. Αφήνουμε να σιγοβράσει για κανα 15λεπτο.

Ψιλοκόβουμε μισό ματσάκι άνιθο και εξάγουμε (cool όρος?) τον χυμό ενός λεμονιού.

Με το πέρας του προαναφερθέντος 15λεπτου, προσθέτουμε στο έργο μας τον άνιθο και τον χυμό λεμονιού, ζεστό νερό όσο (και αν) χρειάζεται και τ' αφήνουμε για άλλα 10-15 λεπτά.

Αλατοπιπερώνουμε και δοκιμάζουμε κάθε τόσο τον αρακά μέχρι να γίνει όσο μαλακός (και αλμυρός) μας αρέσει... και βουαλά:

Απαραιτήτως συνοδεύεται με φέτα ή κάποιο άλλο τυρί που "τραβάνε" τα βίτσια μας...

Περισσότερα...

Φακές με ρύζι

Το παρακάτω φαΐ είναι έργο της συζύγου. Το ίδιο και η παρουσίαση (μόνο η φωτογραφία είναι δική μου). Enjoy!

Φακές από τον Ισημερινό με αρωματικό ρύζι Ταϊλάνδης

Ενώ είχα το μυαλό μου στην αδερφή μου στη Λευκάδα, που ψάχνει μετά κόπων και βασάνων φακές Εγκλουβής γνήσιες και ουχί απομιμήσεις, βρέθηκα στο μαγαζάκι της Fair Trade Hellas, που έχει ανοίξει στη γειτονιά πριν ένα περίπου χρόνο (περισσότερες πληροφορίες εδώ). Πήγα για να αγοράσω καφέ φίλτρου καθώς διαθέτει εξαιρετικές ποικιλίες- σ’ εμάς άρεσαν αυτές της Αιθιοπίας και της Νικαράγουα. Εκεί ανάμεσα στα άλλα βρήκα φακές*** από το συνεταιρισμό Camari της πόλης Bolivar του Ισημερινού και βιολογικό αρωματικό ρύζι απο την Ταϊλάνδη. Η παρακάτω συνταγή για 2 άτομα αποτελεί ελαφριά διασκευή αυτής που υπήρχε στη συσκευασία του ρυζιού.

Καθαρίζουμε και πλένουμε τις φακές (60-70 γραμμάρια). Τις αφήνουμε σε νερό για να να φουσκώσουν 1 ½ ώρα. Βράζουμε τις φακές σε νερό, που να τις σκεπάζει λίγο παραπάνω από ένα δάκτυλο μαζί με ένα ξυλάκι κανέλλας. Μετά βάζουμε το ρύζι περίπου 170 γρ. (σχεδόν ένα νεροπότηρο 2-3 δάκτυλα πιο άδειο) με ισόποσο νερό και ένα κουταλάκι μαύρο σουσάμι να μαλακώσει για περίπου μισή ώρα. Εν τω μεταξύ σε μια κατσαρόλα τσιγαρίζουμε σε 25 γρ. φρέσκο βούτυρο ένα μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο ( εγώ το βάζω στο multimixer). Προσθέτουμε ένα κουταλάκι σκόνη κουρκουμά και λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Στη συνέχεια ρίχνουμε το ρύζι με το νερό του στο οποίο προσθέτουμε ακόμη μία δόση (νερού), τις φακές με το νερό τους αφού αφαιρέσουμε την κανέλλα και λίγο παραπάνω από ένα κουταλάκι αλάτι. Τα αφήνουμε όλα μαζί να σιγοβράσουν μέχρι να πιούνε το ζουμί τους (περίπου 20 λεπτά). Κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε 2 κουτάλια φρέσκο γάλα και σερβίρουμε.

Είναι λίγο μπελαλίδικο στην προετοιμασία αλλά νομίζω πως αξίζει τον κόπο. Αρωματικό, ελαφρύ και χορταστικό με υλικά που συνηθώς υπάρχουν στο σπίτι χωρίς να χρειάζεται να είναι φρέσκα. Εμείς το συνοδέψαμε καλοκαιριάτικα με μια ντοματοσαλάτα απο το μπαξέ του μπαμπά και βιολογικό ασύρτικο του Αντωνόπουλου εκ Πελοποννήσου.


*** Ο Κώστας ελαφρώς στραβομουτσούνιασε όταν έμαθε την προέλευση της φακής λέγοντας πως οι αγρότες στη Λατινική Αμερική ρίχνουν με τον τόνο τα λιπασμάτα αλλά εγώ αντέτεινα πως στην Ελλάδα ίσως ρίχνουμε ακόμη περισσότερα. Η αλήθεια είναι πως ως επι το πλείστον χρησιμοποιούμε βιολογικά τρόφιμα όχι όμως πάντα, για να μη πω τι τρώνε τα ψάρια στη Μεσόγειο, που μας αρέσουν και τα τρώμε συχνά.

Περισσότερα...

Γοφάρι στο φούρνο

Ενα ψάρι σαν το γοφάρι θέλει κανονικά σχάρα. Για λόγους βαρεμάρας όμως (ποιος καθαρίζει μετά...), θα το κάνουμε στο φούρνο. Θα το περιποιηθούμε κάπως βέβαια, μη φανούμε και εντελώς τεμπελχανάδες...

Παίρνουμε λοιπόν μισό κρεμμύδι και μια σκελίδα σκόρδο και τα βάζουμε στο μπλέντερ να πολτοποιηθούν. Από μυρωδικά: δενδρολίβανο, λεμονοθύμαρο, ρίγανη, καπνιστό πιπέρι - ότι διαθέτουμε ή και όλα μαζί - και τον χυμό μισού λεμονιού. Ανακατεύουμε τα σκορδοκρέμμυδα με τα μυρωδικά και λίγο ελαιόλαδο... έτοιμη η γέμιση!

Γεμίζουμε την κοιλιά του ψαριού (πριν αυτό γεμίσει τη δικιά μας, χε χε χε...) την καρφιτσώνουμε με ένα ξύλο σουβλακίου μη φύγουν τα υλικά που με τόσο κόπο και δάκρυα (κρομμύδι γαρ) ετοιμάσαμε, αλατοπιπερώνουμε τον ιχθύ και τον βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο (240 βαθμούς) για 10 λεπτά.

Το μισό λεμόνι που μας έχει μείνει στα χέρια, το κόβουμε σε φέτες.
Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 190, στρώνουμε τις φέτες του λεμονιού πάνω στο γοφάρι, το περιχύνουμε με λίγο ελαιόλαδο και τ' αφήνουμε στο φούρνο για άλλα 20 λεπτά περίπου.

Ετοιμάζουμε ένα ποτηράκι κρασί η ρακί -ανάλογα με το τι θα πιούμε- και μόλις βγάλουμε το ψάρι από το φούρνο, το σβήνουμε με αυτό. Αφήνουμε μερικά δευτερόλεπτα το αλκοόλι να τσιτσιρίσει, βγάζουμε το ψάρι σε μια πιατέλα και το περιχύνουμε με το ζουμί που έχει μείνει στο σκεύος ψησίματος, το οποίο μπορούμε να ανακατέψουμε αν θέλουμε με λίγη worcestershire sauce:

Περισσότερα...