Wednesday, May 9, 2007

Γαρίδες με noodles

Μία από τις μεγαλύτερες αμαρτίες που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι να αφήσει ωραίες γαρίδες στα τελάρα. Είναι απαράδεκτο.
Σήμερα λοιπόν, για να μην αμαρτήσω, πήρα 10 μεγάλες γαρίδες - βγήκαν μισό κιλό - και αποφάσισα να τις μαγειρέψω με noodles.

Μισό σακκούλι noodles (125 γραμμάρια) είναι αρκετά για 2 άτομα. Θα χρειαστούν ακόμα 2 κρεμμύδια, 2 σκελίδες σκόρδο, 2 κόκκινες πιπεριές και μια χεριά φρέσκο κόλιανδρο, από αυτόν που καλλιεργούμε σε μια γλάστρα στο μπαλκόνι μας.
Επίσης, λάδι και σάλτσα σόγιας.

Βάζουμε σε μια κατσαρόλα νερό και μόλις βράσει, ρίχνουμε μια κουταλιά σούπας αλάτι και τις πλυμένες γαρίδες για περίπου 3 λεπτά. Βγάζουμε τις γαρίδες και τις αφήνουμε να κρυώνουν, αφήνοντας και το νερό της κατσαρόλας να βράζει.
Οσο ψύχονται οι γαρίδες μας, κόβουμε τα κρεμμύδια σε "δαχτυλίδια" και τις πιπεριές σε λεπτές λωρίδες.
Βγάζουμε τα κελύφη των γαρίδων, αφήνοντας ανέπαφα τα κεφάλια και τις ουρές (αυτό είναι και το πιο δύσκολο μέρος της υπόθεσης). Ρίχνουμε στη κατσαρόλα τα κελύφη και τ' αφήνουμε να βράσουν για μερικά λεπτά.
Βγάζουμε τα κελύφη και ό,τι άλλο μπορεί να πιάσει μια τρυπητή κουτάλα, και βάζουμε τα noodles στο γαριδόνερο για 3 λεπτά (εκτός κι αν στη συσκευασία του αναγράφεται διαφορετικός χρόνος).
Σουρώνουμε τα noodles και τα αφήνουμε στην αναμονή.

Στο wok σωτάρουμε τα onion rings (δηλαδή τα δαχτυλίδια κρεμμυδιού για όσους δεν ξέρουν ελληνικά.. χε χε...) και τα ψιλοκομμένα σκόρδα. Λίγο πριν τελειώσει το σωτάρισμα, τα περιχύνουμε με τη σάλτσα σόγιας να "καφετίσουν" και τα βγάζουμε απ' το wok.
Σωτάρουμε τις πιπεριολωρίδες και όταν ετοιμαστούν, ξαναβάζουμε τα κρεμμυδο-σκόρδα και τα noodles, και ανακατεύουμε να γίνει όσο το δυνατόν ομοιόμορφο το μίγμα μας. Ρίχνουμε στο τέλος το κόλιανδρο, φέρνουμε 2-3 βόλτες ακόμα και βγάζουμε τα πάντα από το wok.

Ξαναβάζουμε λάδι στο wok και τηγανίζουμε για περίπου ένα λεπτό από κάθε πλευρά τις γαρίδες, προσθέτοντας και σάλτσα σόγιας.

Μια ιδέα σερβιρίσματος είναι αυτή:


Ενα πολύ μυρωδάτο λευκό κρασί (όπως το "Αρωμα Λήμνου" ή ακόμα καλύτερα, ο "Αμέθυστος") είναι ό,τι πρέπει για συνοδεία!